Jasmin Pearls

IMG_20170801_214254-EFFECTS

De Ooijpolder is mooi en ik speelde vals, maar misschien ga ik het wel natekenen.

(een fragment)
Het is avond.
Zo erg avond dat hierboven al geweest is en wat eerst lichtblauw was nu in donkerblauw met donkerderpaarse vlekken boven de Waalkade hangt. De lucht is niet zwart als je maar dicht genoeg bij de stad blijft en de wind is ook niet koud meer sinds we de dijk af zijn. De trein is een snelle rij ramen met geel licht.

Er lopen mensen langs in pakken, in hemden, lange vesten en korte rokjes (niet samen) (wel samen) (wel dichtbij maar toch afstandelijk) Ze gaan op een fiets of scooter zitten, ze lopen stevig door en ze houden hun pas in. Je weet niet waar de ander naar op weg is, tot je zelf de ander bent.
En zelfs dan is het niet altijd duidelijk.

Zoals ik me altijd voorneem om me aan een recept te houden, maar te lui ben om de weegschaal te pakken, of niet alles in huis heb, of ik doe gewoon te eigengereid. (mooi woord, onthouden). Zo fiets ik ook. Van plan om een bepaalde route te nemen en altijd afwijken voor een nieuw paadje of langs een grote boom of… Ik weet niet eens waarom, ik kom toch wel goed terecht.
Of minstens ergens. Ik kom altijd wel ergens terecht.
Net zoals zij: ze komen langs, dus ze komen ergens terecht. Dat zal goed zijn.