Zo duur is duurzaam (meestal niet)

Ik zag laatst een linnen broekpak bij de Sway, hij was geweldig (helaas, de beschikbare maten ging met iets te veel moeite over mijn heupen of bleven daaronder hangen), maar ook wel prijzig, als je het vergelijkt met kleren elders. Als ik rondloop bij de Färm zie ik spirelli (?) en groene erwten (?) pasta en chique theesoorten en prachtige chocolaatjes en paprika-krokante-weet-ik-wat-nootjes en nouja, daar hangt ook wel een prachtig prijskaartje aan.
Ook in de reguliere supermarkt is een pak havermelk nog steeds duurder dan de koemelk, is het soja-gehakt duurder dan de variant met dood dier en dan ben ik nog niet eens begonnen over elektrische wagens of het isoleren van een huis. (dat is natuurlijk ook niet gratis) (al moet ik zeggen dat ik sjuust van De Fruitberg heb geleerd dat elektrisch rijden goedkoper is dan ik dacht)

Lees verder

Eigen boek eerst

Peinzend stond ik net voor de kast. De mens is een tegenstrijdig iets, maar zo staand voor mijn eigen bibliotheekje ben ik wel echt mevrouw Contradictio. Het komt telkens hier op neer: ik wil het liefst zo min mogelijk, maar ik wil ze allemaal.

En dat is een conflict, snap je.

Ga ik de boeken nog lezen? Nee, de meeste niet. Word ik er gelukkig van dat ze er zijn? Slechts bij een enkeling. Staan ze in de weg? Ja, eigenlijk wel. Zou het me rust geven als er minder boeken waren? Ja.
Maar kan ik iets wegdoen? Hallo zeg, wat is dat voor vieze vraag?

Lees verder