De eerste dagen Villa de Leyva

Er zijn dagen die voorbij gaan, veel te snel of veel te langzaam. Maar tijd gaat maar door en dat vind ik wel een fijn gegeven: alles gaat voorbij.

Dit is waar ik nu in zit:

De huizen hier zijn wit, allemaal

Een huis aan de hoofdstraat in Villa de Leyva, met gierende banden langs je enkel glas raam, met sowieso overal kieren en scheuren waardoor salamandertjes van vijf cm groot naar binnen kruipen. Een eigen kamer, met een handdoek die ruikt naar Robijn (zo fijn), al mijn bezittingen verspreid door die kamer, een eigen bureau met een grote verzameling cd’s.

Lees verder

Advertenties