Bijpraten

Hallo! Lang niet gesproken! Ik ben er nog, en ik ben blij jij ook.

Ik was vooral offline aan het leven, maar ik merk dat ik er ook weer zin in kreeg om hier wat te vertellen. Dus, toen vanavond mijn tegenzin in typen /schermkijken het onderspit delfde, kwamen deze dingen eruit.

Eerst maar eens een mooie Achterhoek foto

Lees verder

Advertenties

Gebeurt/d (het)

Het is hier wat stiller, want:

Ik lees dikke boeken
Ik heb geen zin om naar een scherm te kijken
Ik ben buiten aan het spelen
Ik heb mooie gesprekken (met mooie mensen)
Ik ben verdrietig
Ik maak plannen
Ik denk na
Ik strek mijn rug
Ik rol me op
Ik lees dunne boeken
Ik lees poëzie
Ik praat poëzie
Ik doe dingen die geen nut (lijken te) hebben
Ik lach me kapot
Ik eet chocolade tot ik misselijk ben
Ik stamp stamppot en in de modder
Ik doe niets
Ik wacht tot de winter voorbij is
Ik wacht tot het fietsweer is
Ik wacht tot ik fietstijd heb
Ik ben gelukkig
Ik werk
Ik poets mijn tanden
Ik weet (niet) wat ik doe
Ik slaap
Ik vraag me soms af welke dingen ik wel of niet zal delen
Met wie
   
Ik wil/kom graag weer schrijven, maar nu voelt het een beetje zo:
IMG_20171007_145910.jpg
     
Dus ik zeg hier even niet zo veel. Dat mogen jullie doen. [als je wil]

Geen zin

Woensdagavond

Op het moment van schrijven heb ik even geen motivatie. Niet om te gaan zwemmen (terwijl ik weet dat ik eigenlijk wel wil gaan, of spijt krijg als ik niet ga), niet om te stoppen met eten (ik heb mijn avondeten al op, ik heb vandaag al genoeg gehad, ik heb niet eens honger), niet om iets te schrijven (terwijl ik daar eigenlijk heel erg naar uitkeek), niet om iets anders aan te pakken.

Ik heb gewoon even ‘geen zin’.

Helemaal geen greintje.*

Dat gebeurt wel vaker. Niet heel vaak, maar toch geregeld. En dat is soms prima, want ik weet al dat die staat niet 24 uur kan duren, bijvoorbeeld omdat ik ook moe ga worden, of omdat ik ga werken. Afgeleid word.

Soms doe ik er dus niets aan, verveel mij, eet te veel, doe maar wat tot ik wat doe, maar nu wil ik ervoor zorgen dat ik

  1. ga zwemmen
  2. stop met eten én
  3. weer goede zin heb

Lees verder

Recept voor een ochtendje modderen

Stel je wilt een lange duurloop doen, je hebt een paar opties op een rijtje gezet en je komt tot de conclusie dat er in de buurt even niemand is om met je mee te rennen of fietsen, het supermooi winterwandelweer gaat zijn en je graag een parcours wilt waarbij je niet eindeloos kunt verdwalen en waarbij het zelfs fijn zou zijn als je tussendoor kunt uitstappen. (want: je bent maar alleen, er kan altijd iets gebeuren, er zijn geen mensen met een auto in de buurt die je kunt opbellen om je te komen halen.)

Nou, in dat geval heb ik een mooi plan voor je klaarliggen. Getest en al, niets meer aan doen. ;)

Men neme:

  • een uitgeslapen en weldoorvoed meisje, ondergedompeld in vaseline
  • een kraakheldere vriesochtend (-2 op de thermometer aan de schuur)
  • een zondag zonder plannen
  • een mooi rondje van 6 km onverharde wegen
  • een voorraadpost in de vorm van een fietstas (met: bananen, water, chocomelk, gebakken boterhammen, drinkyoghurt)

(hier een foto van m’n geavanceerde en geordende voorraadsysteem + noppenmonsters)

Lees verder

Een ode aan het Nederlandsch

In het buitenland staan Nederlanders bekend als talige mensen. Als mensen die het Engels op hoog niveau beheersen en ook nog wat woordjes Duits/Frans/Spaans brabbelen.
Nu voel ik me zelf nooit zo prettig bij Engels, niet zoals bij Spaans bijvoorbeeld, maar ik heb wel gemerkt dat mijn Engels prima is. De Nederlanders om mij heen: ze spreken Engels. Allemaal.

Dus, een oprecht compliment, Nederlanders, chapeau! ;)

Dit heeft echter wel een keerzijde en die vind ik om te huilen. (ik weet natuurlijk niet of het één gevolg is van het ander, maar ik vind onderstaande punten sowieso om te huilen)

  1. Nederlanders kunnen niet meer in het Nederlands spellen
  2. Er dringt steeds meer Engels door in onze taal

Ik stond bijna op het punt om groot actie te gaan voeren, maar volgens mij heeft de wereld grotere problemen dan onze uitstervende taal, dus ik houd het bij dit blog.

Lees verder

2018

20171125203534.JPG

Een nieuw jaar ligt te wachten, strekt zich
uit als een langgerekt strand. Ik vraag me af
welke schelpen ik zal vinden, of ik natte 
voeten krijg (altijd) en waar de wind 
vandaan zal komen.