Geld

Ik ging vanochtend voor €1,84 naar de kapper. Omgerekend vanaf 6000 pesos. Geld is wel een thema als je op weg bent en geen baan hebt. Net als dat geld altijd een thema is, in ieders leven. Ook als je elke avond op dezelfde bank neerploft en ook als je zoveel werkt dat je daar geen tijd voor hebt.
Je kunt pas zeggen dat geld niet belangrijk is als je genoeg hebt, en zelfs dan is het in zekere zin wel belangrijk. Ik wilde dus eens kijken wat ik zou schrijven over geld. Komtie!

Lees verder

Vaardigheden

Ik schreef een paar dagen geleden over dat er zo weinig doelen zijn nu (overigens ook heel weinig mensen die iets van me willen, ik krijg de rest van mijn leven waarschijnlijk niet meer zo weinig e-mails :)).
Maar helemaal geen doel hebben, zo werkt het toch niet. Stiekem zijn er alsnog veel dingen die je doet, die je leert, of simpelweg die op je pad komen.
Ik dacht er dus eens over na welke vaardigheden ik ondertussen heb verworven (bijgeschaafd, geoefend of uitgediept) en dat werd deze pagina in mijn dagschrift:

Natuurlijk is het handig dat je kleren ook echt schoon worden als je je handwas doet (had ik nog nooit gedaan behalve blubbersokken), en ik merk deze week met alle dokters en in het hostel ook dat mijn Spaans echt vooruit is gegaan, dat is niet cruciaal.

Ik denk dat er drie dingen het belangrijkste voor me zijn:

  1. Voor mezelf zorgen
    Ik denk hierbij vooral aan mijn eigen gevoel volgen. Dat als iemand je advies geeft, dat je dat niet klakkeloos overneemt, maar zelf blijft nadenken of de redenatie ook voor jou op gaat.Dat je niet dingen gaat doen omdat iedereen dat doet of omdat het hoort.*
    Hierbij hoort ook het vertrouwen hebben dat je het goed doet. Wat dan ook.
    Dat vertrouwen dat ik het goed doe, samen met dat ik het (wederom, wat dan ook) wel aankan, is iets waarvan ik hoop dat het voorlopig bij me blijft.
       
  2. Alleen dingen doen
    Alleen naar een restaurant gaan, alleen een berg opwandelen, alleen naar bed gaan, alleen opstaan, alleen beslissen wat je gaat doen, met wie en wanneer, alleen zijn als je iets overkomt, alleen in de bus en alleen over straat.Alleen is niet in alle opzichten alleen (lees ook hier), maar ik vind het wel heel prettig om te weten dat ik niet altijd anderen nodig heb, dat ik mijn eigen gezelschap kan waarderen en ook dat alleen en eenzaam duidelijk twee verschillende concepten zijn.
       
  3. Accepteren
    Dat je pet plotseling weg is (vanochtend), of dat je lievelingsbroek het begeven heeft (gisteren), of dat je slaapmaten snurken (vannacht). Belangrijker: respecteren van je medemensen. Dat deed ik hiervoor ook wel, maar toen kwam ik toch minder in aanraking met zoveel verschillende mensen. Een enkeling kon ik niet respecteren, maar die kon ik dan weer wel accepteren.In het begin bleek nog vaak dat iemand veel leuker was dan ik in eerste instantie dacht, ondertussen heb ik dat niet meer vaak, omdat ik meer standaard vanuit ga dat er allemaal toffe mensen om me heen zijn. (en wellicht gaan die mensen zich daardoor ook toffer gedragen, maar dat weet ik niet)

 

*Jazeker, ook als backpacker kun je last hebben van wat hoort. Zo hoort men in Medellin drastisch te stappen en elke nacht door te halen, in San Gil hoort men op zijn minst een extreme sport te doen (raften, bungeejumpen enzo), in de bergen hoor je erop uit te trekken, terwijl je aan de Caribische kust aan het zwembad hoort te hangen. Bovendien hoort men na 2, 3 of 4 nachten weer door te reizen en een week niet veel bijzonders doen kan eigenlijk alleen als je ziek bent. Zoiets dus.

Kleine luxe

Ik heb steeds minder nodig. Dat begon in Nederland met het wegdoen/ weggeven van de meeste spullen, maar dat werkt nog beter als je al je bezittingen op je rug meesjouwt. Niet alleen van spullen heb ik minder nodig, ik kan ondertussen ook al best behoorlijk slapen in bussen of met veertien op een kamer. M’n privacy behoefte is geslonken tot een minimum.. Lees verder