De guqin

Vandaag houd ik mijn spreekbeurt over de guqin.
Ik heb het onderwerp gekozen, omdat ik jullie daar graag iets over vertel.
Ik heb mijn eigen guqin meegenomen, hier kun je hem zien:
IMG_0305

Guqin schrijf je in het Chinees zó: 古琴. Je spreekt het uit als goetsjien, (met de g van goal) maar je kunt het ook op google translate invoeren en laten uitspreken.

古 = gǔ betekent ‘ancient’, heel oud. Ik onthoud zelf dat het op een grafsteen lijkt, maar daar komt het waarschijnlijk niet vandaan.
琴 = qín is de verzamelnaam voor alle soorten snaarinstrumenten.
Het instrument heet ook wel 七弦琴 = qīxiánqín dat betekent zeven snaar instrument.
Beide benamingen zijn erg toepasselijk, aangezien de guqin wordt gezien als het oudste instrument van China en zeven snaren heeft.
Ik heb het nog even opgezocht in mijn aantekeningen, en de guqin dateert waarschijnlijk uit de periode van de strijdende staten, dat was tussen de vijfde en derde eeuw voor Christus. Andere bronnen vermelden dat het instrument al meer dan 3000 jaar oud is.

Vroeger werd gedacht dat de guqin contact kon maken tussen hemel en aarde. Het is dan ook geen volksinstrument om vrolijk op te dansen. Het is meer een verhaalvertellend instrument: spelen en vertellen gaan vaak samen.

Voordat ik verder ga, wil ik jullie leren tellen tot en met zeven. En omdat we toch zo lekker bezig zijn, gaan we door tot en met tien.
TellenZoals ik al Hier  vertelde kun je de guqin op twee manieren bespelen: fanyin en anyin. Fanyin is harmonisch en klinkt vrij zacht en hoog. Je tipt hierbij de snaar aan, maar drukt hem niet tegen het hout. Dat doe je wel als je anyin speelt.
Daarnaast heb je nog sanyin: open string. Hierbij doet je linkerhand niets.

Hier zie je nog een keer de guqin:
guqin-hui

Er zijn 13 bolletjes, de hui (gwee met harde g). Die geven dus niet de noten aan, maar de plaatsen waarop je fanyin kunt spelen. Als je naast de bolletjes probeert fanyin te spelen hoor je niets. Je moet dus erg precies zijn!
De hui’s worden geteld van rechts naar links, van 1 t/m 13.
De ruimte tussen twee hui’s is verdeeld in tien stukjes. Dus bijvoorbeeld 七六 betekent 7e hui, en 6/10 naar de 8e hui toe. Dan kun je ook nog buiten je boekje gaan, dat heet 外 = wài en betekent ook echt outside. Hierbij kom je terecht achter de 13e hui.
Dus 7 snaren, maakt 7*10*12 + 7 plekken om de snaar te raken, op 3 verschillende manieren ((s/f)anyin), dat zijn een boel klanken uit één instrument! Gelukkig zijn ze niet allemaal verschillend, maar om het nog een beetje begrijpelijk te houden ga ik daar nu niet op in.

Bladmuziek
Nu kunnen we gaan spelen! O, wacht, toch niet. De bladmuziek is namelijk een beetje anders, je leest van boven naar beneden van rechts naar links (in die volgorde!) en dit is hoe dat eruit ziet:

Bladmuziek guqin

Bladmuziek guqin

Ik zal het proberen te beschrijven.
Elk karakter is verdeeld in een boven – en onderstuk. Het bovenste stuk is voor de linkerhand en het onderste stuk voor de rechterhand. Er staat een getal in, wat voor links betekent welke hui je speelt, en voor rechts aan welke snaar je daarbij plukt en vooral HOE je dat dan doet.
Met welke vinger en met welke techniek.
Een voorbeeld:IMG_0308

Dat was wel genoeg voor vandaag. Of nouja, nog één ding: de meeste mensen vinden de guqin niet mooi klinken als ze het voor het eerst horen, ik denk dat je er aan moet wennen, het is wel erg Chinees.
De muziek behorende bij bovenstaande bladmuziek wordt gespeeld in het filmpje. Je kunt waarschijnlijk goed het verschil tussen fanyin en anyin horen!
Zijn er nog vragen?

Advertenties

Over VIP behandelingen, moppen en kalligrafie

Ten eerste studeer ik gewoon en dat neemt veel tijd in beslag. Heel. Veel. Tijd. Oef.
Leuk is dat, maar niet altijd. En aangezien ik momenteel in het stuk ‘niet altijd’ zit, ga ik even wat andere dingen vertellen.

Wat er zoal gebeurt hier:

  • Ik doe mijn boodschappen het liefst zo organic mogelijk. Altijd leuk als je dan een extraatje uit je paprika plukt:
'Only early birds get worms' wordt zo wel heel letterlijk.

‘Only early birds get worms’ wordt zo wel heel letterlijk.

 

  • Ik zat ineens in de viplounge van een gigantisch ASUS gebouw. Met thee, een koel briesje, desinfecterende doekjes en drie opgeschoten knapen.
    Dat zal ik even toelichten: mijn laptop was stoffig, vanbinnen en daarom werd het arme ding loeiheet. (Met – voor zover ik weet – een maximum van 93 graden in het moederbord).
    Nu ben ik niet zo technisch van aard, en nu zijn er hier geen papa’s of broertjes die met alle liefde mijn laptop verzorgen, dus toen ben ik naar de laptopdokter van de universiteit gelopen. Hele aardige man, maar liep mijn laptop niet vast? Kon ik gewoon alle programma’s opstarten? Dan kon hij me niet helpen.

    Uiteraard wilde hij me wel even vertellen waar ik dan wel heen moest. Dus hij zocht een mooi adres uit, belde dat ik eraan kwam en vertelde me waar ik heen moest. Ik had verwacht dat het één of andere ASUS winkel zou zijn, maar het was een gigantisch kantoor waar ik voor stond. Op mijn kaartje stond 3F = third floor dus ik probeerde zo zelfverzekerd mogelijk maar gewoon naar de derde verdieping te lopen.

    Ik werd al verwacht. Met al die onzin en dure pakken en zachtleren banken dus. Voor ik het wist was één iemand er met mijn laptop vandoor en hielden de andere jongens mij aan de praat. In het Chinees. Leuke oefening, want ik weet in het Nederlands al niets over laptops te vertellen.
    Ik heb dus eerst vooral geluisterd en toen nog wat dingen gevraagd die niet al te technisch waren:
    Wat ze zoal vonden bij het schoonmaken van computers? Voornamelijk honden en kattenharen, één keer een muis (?).
    Hoe vaak je een laptop moet reinigen? Elk halfjaar, oeps.
    Of ze nog dealtjes hadden als ik een nieuwe laptop wilde? Nou, zeker wel! Voltreffer dit, hoefde tien minuten niets te zeggen.

    Ik denk dat ik daar een half uur geweest ben, maar ik hoefde niets te betalen, want dat zat in de garantie. Ja dahag, echt niet, na vier, bijna vijf jaar, zonder iets van een verkoopbon ofzo? En dat ik nog maar snel terug moest komen, want dan konden ze me nog wel wat aanbiedingen doen?
    Altijd fijn om een blond (ja, zelfs haarkleur is relatief) Europees meisje te zijn (met een Taiwanese laptop).

  • Deze week moest ik bij de Chinese les een mop vertellen. Dat is natuurlijk lachen, zowel bij de voorbereiding als bij de uitvoering. En ook verrekte moeilijk.
    Bij dezelfde les zagen we een grappig, doch shockerend filmpje:

  • Ik ben begonnen met een beetje kalligrafie te leren. Ik doe dat met een Taiwanees meisje dat net begonnen is met een studie Spaans. Ik vertel haar dus wat dingen over de Spaanse taal (het is allemaal heel elementair, dus dat lukt nog) en dan leert zij mij schrijven en Chinees. Dat is dus véél moeilijker dan ik dacht. De kalligrafie. Het Chinees wist ik al.
     
  • Ineens was mijn zangles geen zangles meer. Dat was vorige week ook al.
    Zingen doe je thuis maar, we leren nu concentreren en mediteren op z’n Chinees. Of de docente vertelt ons verhalen en speelt daarbij op haar guqin. Hier ben ik zo dankbaar voor!!

    Enkele dingen die ze ons leert:
    Muziek maken moet je niet doen voor anderen, je moet het doen voor jezelf. Probeer daarom eens zo zacht mogelijk muziek te maken, zodat jij het zelf kunt laten klinken in je eigen lichaam. 
    Of
    Muziek kan je gemoedstoestand veranderen. Maar alsjeblieft, ik vraag jullie, zorg dat je gemoedstoestand al rustig en vredig is vóór je guqin gaat spelen. Anders wordt een vervelend gevoel alleen maar vervelender. 
    Voor dat laatste doel doen we alle oefeningen, en dat klinkt een beetje zweverig, dat is het waarschijnlijk ook, maar het is heel fijn! Het is alleen jammer dat ik de verhalen niet in details kan volgen, want dat vind ik ook heel interessant!

    (Zoals: een man liep een berg op, daar speelde een vrouw guqin, hij vroeg haar waarom ze zo droevig speelde en de vrouw vertelde dat ze zich niet droevig voelde, maar dat ze al lang niet meer op aarde was, …. (hier kon ik het dus niet volgen) …. , later vond de man precies op de plek waar hij de vrouw had gezien een mooie pot in de grond.
    Zie je, ik heb de clue gemist, heel spijtig, maar ik vond het niet kunnen om haar te onderbreken.)

Hiermee zijn jullie weer een heel klein beetje op de hoogte, want als ik alles zou moeten vertellen wat hier gebeurt… Nee, dat doe ik dus gewoon niet.

Lang zullen we leven!

Wie jarig is trakteert, dus ik wil ook iets geven. Komtie!

1. Een lach.
Omdat ik hier elke ochtend weer van moet glimlachen:

Goodmorning sunshine!

Goodmorning sunshine!

2. Een filmpje
AH! Ik heb een guqin gekocht. Je ziet hier mijn eigen, van MIJ!!!
Het was een beetje een impulsaankoop. Ik had de juffrouw gevraagd mij te helpen om misschien een guqin te kopen, over een aantal weken ofzo.
Zij is naar een winkel gegaan, heeft alle guqins uitgeprobeerd en nog 3000 dollar van de beste afgepingeld en hem alvast maar mee naar de uni genomen om mij te laten proberen. Je snapt, toen kon ik niet meer weigeren.
Ik heb hem al op mijn kantoor staan, maar nog niet betaald. Fijn, als mensen elkaar gewoon vertrouwen!

3. Een woord
anxin = Ānxīn = ansjien.
Het eerste karakter is een vrouw onder een dak: rust/vrede.
Het tweede karakter staat voor hart.
Dus als je hart vrede heeft, dan ben je opgelucht!

4. Een gedicht
Het is van Sanne (http://dichtgezicht.wordpress.com/) en ik vind het zo mooi:

WaaromenwanneerIk wens jullie een hele fijne verjaardag (die van mij) en een Goede Vrijdag.

Guqin spelen

Ik geloof dat het ondertussen wel duidelijk is, maar ik wil het toch graag nog een keer zeggen: wat kan muziek veel betekenen. Voor mij in ieder geval. Gistermiddag was ik behoorlijk moe, maar na de les guqin was dat helemaal weg.
Volgende week zijn de midterms, dus er moet enorm veel gestudeerd worden, maar als ik dan even speel word ik vaak veel rustiger. Ik weet niet of dit echt waar is, maar ik heb ook het idee dat ik me veel beter kan concentreren als ik even heb gespeeld.

Geluiden uploaden lukt me nog steeds niet, dus ik heb hier weer een filmpje: van mijn docente. Ik vind haar echt geweldig. Dit is het begin van een nieuw stuk, daarom is er nog geen zang bij. Het hele stuk is drie of vier keer zo lang.

Het eerst gedeelte speel je ‘fanyin‘, dat betekent harmonisch. Je raakt de snaren daarbij precies bij de bolletjes, anders krijg je geen geluid, maar drukt de snaar niet tegen het instrument aan. Daarvoor heb je heel veel precisie nodig, voor de plaatsing en de timing.
Het tweede gedeelte wordt ‘anyin‘ gespeeld, fundamenteel, waarbij je de snaar wel tegen het instrument aandrukt. Dit klinkt ook veel harder.

Ik wil hier nog heel veel meer over vertellen, vinden jullie dat interessant om te lezen?