Dit schreef ik ook

Ik las mijn dagschriften door (van Peru tot Colombia, helaas zijn de Brazilie teksten verloren gegaan) en toen dacht ik, eigenlijk vind ik het wel leuk om wat stukjes te delen.

IMG_20170607_174949

Lees verder

Advertenties

Geld

Ik ging vanochtend voor €1,84 naar de kapper. Omgerekend vanaf 6000 pesos. Geld is wel een thema als je op weg bent en geen baan hebt. Net als dat geld altijd een thema is, in ieders leven. Ook als je elke avond op dezelfde bank neerploft en ook als je zoveel werkt dat je daar geen tijd voor hebt.
Je kunt pas zeggen dat geld niet belangrijk is als je genoeg hebt, en zelfs dan is het in zekere zin wel belangrijk. Ik wilde dus eens kijken wat ik zou schrijven over geld. Komtie!

Lees verder

Vaardigheden

Ik schreef een paar dagen geleden over dat er zo weinig doelen zijn nu (overigens ook heel weinig mensen die iets van me willen, ik krijg de rest van mijn leven waarschijnlijk niet meer zo weinig e-mails :)).
Maar helemaal geen doel hebben, zo werkt het toch niet. Stiekem zijn er alsnog veel dingen die je doet, die je leert, of simpelweg die op je pad komen.
Ik dacht er dus eens over na welke vaardigheden ik ondertussen heb verworven (bijgeschaafd, geoefend of uitgediept) en dat werd deze pagina in mijn dagschrift:

Natuurlijk is het handig dat je kleren ook echt schoon worden als je je handwas doet (had ik nog nooit gedaan behalve blubbersokken), en ik merk deze week met alle dokters en in het hostel ook dat mijn Spaans echt vooruit is gegaan, dat is niet cruciaal.

Ik denk dat er drie dingen het belangrijkste voor me zijn:

  1. Voor mezelf zorgen
    Ik denk hierbij vooral aan mijn eigen gevoel volgen. Dat als iemand je advies geeft, dat je dat niet klakkeloos overneemt, maar zelf blijft nadenken of de redenatie ook voor jou op gaat.Dat je niet dingen gaat doen omdat iedereen dat doet of omdat het hoort.*
    Hierbij hoort ook het vertrouwen hebben dat je het goed doet. Wat dan ook.
    Dat vertrouwen dat ik het goed doe, samen met dat ik het (wederom, wat dan ook) wel aankan, is iets waarvan ik hoop dat het voorlopig bij me blijft.
       
  2. Alleen dingen doen
    Alleen naar een restaurant gaan, alleen een berg opwandelen, alleen naar bed gaan, alleen opstaan, alleen beslissen wat je gaat doen, met wie en wanneer, alleen zijn als je iets overkomt, alleen in de bus en alleen over straat.Alleen is niet in alle opzichten alleen (lees ook hier), maar ik vind het wel heel prettig om te weten dat ik niet altijd anderen nodig heb, dat ik mijn eigen gezelschap kan waarderen en ook dat alleen en eenzaam duidelijk twee verschillende concepten zijn.
       
  3. Accepteren
    Dat je pet plotseling weg is (vanochtend), of dat je lievelingsbroek het begeven heeft (gisteren), of dat je slaapmaten snurken (vannacht). Belangrijker: respecteren van je medemensen. Dat deed ik hiervoor ook wel, maar toen kwam ik toch minder in aanraking met zoveel verschillende mensen. Een enkeling kon ik niet respecteren, maar die kon ik dan weer wel accepteren.In het begin bleek nog vaak dat iemand veel leuker was dan ik in eerste instantie dacht, ondertussen heb ik dat niet meer vaak, omdat ik meer standaard vanuit ga dat er allemaal toffe mensen om me heen zijn. (en wellicht gaan die mensen zich daardoor ook toffer gedragen, maar dat weet ik niet)

 

*Jazeker, ook als backpacker kun je last hebben van wat hoort. Zo hoort men in Medellin drastisch te stappen en elke nacht door te halen, in San Gil hoort men op zijn minst een extreme sport te doen (raften, bungeejumpen enzo), in de bergen hoor je erop uit te trekken, terwijl je aan de Caribische kust aan het zwembad hoort te hangen. Bovendien hoort men na 2, 3 of 4 nachten weer door te reizen en een week niet veel bijzonders doen kan eigenlijk alleen als je ziek bent. Zoiets dus.

Een nieuw vest

1. 

We gaan op weg. De bergen in, de trappen op, het huis uit. Maar dan in omgekeerde volgorde. Twee meisjes, nee, vrouwen zijn we al, in een nieuw land. Onze haren miezeren nat, de eerste stop is om warm te worden, een start te maken met deze dag. (de weg is nog plat, de nacht sluimert nog door de straten)

We vragen om koffie met melk, maar krijgen melk met koffie. Dat is goed. Beter misschien.

Een vrouw probeert twee verrotte citroenen te verkopen, schrokt daarna de restjes ei en rijst van een achtergebleven ontbijt naar binnen. Veegt met haar hand langs haar mond en heft hem op, hoopvol en een tikkeltje agressief.

Ik vraag me af wat ik zou doen. Of ik het zou kunnen, overleven. Hoe het voelt. Iets in mij doet pijn als ik haar weg zie duiken.

Lees verder

Terug in Colombia

Ik was bijna een maand in Ecuador, en dat was goed, maar Colombia trok aan me en Peru is niet echt bereikbaar met alle water die ze daar gehad hebben, dus ben ik vandaag de grens weer overgegaan. Ging vrij soepel maar de reis duurde alsnog zeven uur. Lopen – bus – taxi – grens oversteek – taxi – bus – taxi. Oef.

Lees verder

Woensdagmiddag, schuilen voor de regen

Ik begon een automatisch schrijven sessie met mezelf, maar voor het eerst niet op papier maar direct in een wordpress bericht. Dat resulteerde in dit blog die gaat over Annie MG Schmidt, verwachtingen en een opgeruimd hoofd.

Automatisch schrijven was het echter niet, want zo in een app ga je nadenken over schuinschrift, woordkeus en Enteren. Je kunt zo makkelijk nog iets van eerder veranderen.

Oja, en aangezien ik nu toch bezig ben, heb ik foto’s van het hiken bij Cotopaxi toegevoegd. Want daar werd ik blij (van).

Dit is de vulkaan Cotopaxi (werkend dus je kunt niet naar de top)

Lees verder