De grens is scherp

Ik sneed er bijna mijn vingers aan 

Bogota 

Het busstation

Het is een even vluchtig afscheid nemen als alle andere 124839204 keren dat ik hier afscheid van iemand nam. Je maakt wel samen dingen mee, maar je krijgt niet de kans om een leven te delen. Je ziet elkaar waarschijnlijk nooit meer en dat weet je al wanneer je met elkaar kennis maakt. Ik leer steeds meer om toch te praten. Desnoods met mezelf.

Lees verder

Hoe gaat het nu verder?

Ik bereid me voor op terugkomen, op Nederland opnieuw ontdekken, op hoe ik met mijn nieuwe ik weer een plekje mag vinden in die (soort van) oude wereld. Met goed brood, fietsen, familie en vrienden dichtbij. En met stoplichten, agenda’s en dingen doen zoals je die ​altijd deed.

Zoals al aangekondigd, vandaag deel twee. Over de vraag: Hoe gaat het nu verder?

Met wat foto’s van mijn wandeltocht door een bescheiden stukje woestijn hier.

Lees verder

Geld

Ik ging vanochtend voor €1,84 naar de kapper. Omgerekend vanaf 6000 pesos. Geld is wel een thema als je op weg bent en geen baan hebt. Net als dat geld altijd een thema is, in ieders leven. Ook als je elke avond op dezelfde bank neerploft en ook als je zoveel werkt dat je daar geen tijd voor hebt.
Je kunt pas zeggen dat geld niet belangrijk is als je genoeg hebt, en zelfs dan is het in zekere zin wel belangrijk. Ik wilde dus eens kijken wat ik zou schrijven over geld. Komtie!

Lees verder