Hoe herstel ik van long covid? (4)

Het antwoord is eigenlijk vreselijk kort:

  1. Ik liet me vaccineren. Na de tweede vaccinatie voelde mijn hele lichaam anders. Niet meteen fit, maar wel van mezelf.
  2. Ik trok me zeventien dagen lang terug in de bergen. Om te wandelen. Te ademen. Te slapen. Te zijn. Daarna lukte het ineens weer om conditie op te bouwen.

Ik ben nog niet op het niveau van voor corona (toen ik trainde voor een halve triathlon en wilde plannen maakte voor een hele), maar dat komt gewoon omdat herstellen lang duurt.

Hierbij mijn tijdspad:

In maart 2020 werden we ziek. Ik zeg we, omdat de vriend ook ziek was. Wie er eerst was, waar het vandaan kwam? Geen idee. In die tijd was er nog geen ontsmettingsgel of mondkap te bekennen.
Maar, we hadden geen koorts. We waren niet verkouden. We hoestten niet. Alles was alleen zo vermoeiend. Maar ja, wat wil je ook, de hele wereld stond op zijn kop. We concludeerden dus zelf: zal wel geen corona zijn. En stopten onszelf desalniettemin in quarantaine. (net alsof we energie hadden om uit huis te komen).

In april 2020 ging ik langs bij het ziekenhuis. Het ging echt niet goed. Dat was een hele onderneming: ik durfde niet met het openbaar vervoer wegens besmettingsgevaar dus ik ging op de fiets. Waar ik natuurlijk helemaal geen energie voor had. Daar kwam ik echter tussen twee deuren klem te zitten omdat de covid-post helemaal ingericht was op auto’s. De sensoren merkten simpelweg niet op dat ik er was.
Anyhow, mijn zuurstofgehalte bleek perfect en dus werd ik niet getest. (kun je het je nu nog voorstellen?)

Die eerste maanden stond ik er heel laconiek in.
Laat mij het maar krijgen! Kom ik wel weer overheen. Wat fantastisch dat die vliegtuigen aan de grond staan en de lucht zo blauw is en dat ik niets leuks hoef te missen omdat alles afgelast is.

Het was pas in augustus 2020 , op vakantie, dat ik merkte hoeveel minder energiek ik was geworden. Niet alleen fysiek, ook mentaal. Dat had niet alleen met corona te maken, maar het speelde zeker mee.
Ik dacht toen ergens dat corona wel over was. Dat het gewoon aan mezelf lag dat ik zo weinig energie had. Dat het niet lukte om iets van conditie op te bouwen. Dat ik moest werken aan mezelf, mentaal, om fysiek beter te worden. Ik sukkelde voort in de vicieuze cirkel Proberen op te bouwen –> Brandende longen –> Terugval (Repeat)

Pas in september 2020, zes maanden met corona later, durfde ik echt na te denken over de mogelijkheid van long covid. Echter, de patiënten die in de media kwamen, konden vaak helemaal niets meer. Dan viel dat van mij nog wel mee. Vond ik zelf.

Daarna volgde een lange winter en een lang voorjaar. Soms ging het goed. Soms moest ik overdag slapen. Er was niet echt een pijl op te trekken. Na een zoveelste keer proberen te sporten – en falen, besloot ik om maar even niet te sporten. Minder te doen. Vrij weinig fysieks te doen.
Daardoor leek het wat over, maar dat kwam simpelweg omdat ik niets probeerde. Ik begon geleidelijk aan te wennen aan het idee dat het zou kunnen dat ik hiermee moest leven.

Ik heb altijd al de – gekke ? – gewoonte om me bij veel keuzes mijn eigen einde voor te stellen. Ik wil graag kunnen terugkijken en denken wat ben ik blij met wat ik gedaan heb. Gevolgd door ik wil de wereld een beetje mooier gemaakt hebben.
Nu stelde ik me voor dat ik de rest van mijn leven (veel) minder energie zou hebben en zag ik dat ik nog steeds veel wel kon. Dat vond ik eigenlijk wel een prettige ontdekking: dat ik best goed om kon gaan met dat vooruitzicht en idee.

In juni 2021 kreeg ik mijn eerste vaccinatie. Daarna ging het bar slecht. Mijn lichaam was hard aan het werk en ik had amper energie om tien minuten te wandelen.

In juli 2021 kreeg ik mijn tweede vaccinatie. Toen de koorts wegtrok was er een wonder gebeurd: ik voelde me weer als mezelf. Na 17 maanden met een krak lijf. Het was fantastisch!

Niet lang daarna startte ik kinesitherapie om me weer aan het sporten te krijgen. Dat bleek een langer proces dan ik had verwacht en had gehoopt. Ik kreeg rugpijn en last van mijn heupen en last van mijn knieën en elke oefening was te zwaar. Ik wist wel dat ik van nul moest beginnen, maar blijkbaar was zelfs dat niet genoeg, ik moest eerder van -2 komen.

Afijn, op gegeven moment zat ik wanhopig in het kantoor van de kinesist te snotteren dat ik wilde sporten en dat ik alleen maar overal last van kreeg en is er ook iets wat ik WEL kan doen in plaats van alleen maar dingen die ik NIET kan doen?

De kinesist kon wonderlijk goed overweg met deze emotionele en directe Nederlander – het mag gezegd – en zei: Wandelen mag altijd.

Anderhalve week later vroeg ik hem: Is er nog een limiet aan dat wandelen? Je mag zoveel wandelen als je wilt.

Zeven dagen later zat ik in de Alpen. Dat vertelde ik hem niet, want hij had ook gezegd dat ik rustig aan moest doen. Liever te rustig opbouwen dan te snel.
Ik wandelde veel, heel veel. Ik deed mijn oefeningen. Ik ademde frisse lucht in. Ik was eindelijk weer eens in de bergen. Ik was gelukkig.
Elke dag voelde ik me sterker en beter worden. Op de een-na-laatste dag durfde ik een kwartier te rennen en dat ging goed. Op de laatste dag deed ik een tocht die ik qua hoogtemeters en qua kilometers niet voor mogelijk had gehouden.

Nadat ik terugkwam, ging ik van verkoudheid naar verkoudheid, maar ik kon ook opbouwen. Mijn oefeningen werden weer zwaarder in plaats van lichter. Ik moet nog steeds wel oppassen (bijvoorbeeld met lopen: ik kan qua conditie meer aan dan qua belastbaarheid), maar ik ga weer vooruit en ik heb aan het eind van de dag weer energie over in plaats van te weinig.

Vandaar dit stukje. Ik hoop dat ik hiermee deze reeks en mijn long covid-leven af kan sluiten. De fitheid is nog niet terug, maar de wilde plannen over triathlons wel. Al kun je aan alles merken dat ik van ver kom: de volgorde is natuurlijk Zwemmen – Fietsen – Lopen (en niet zoals op de plaat hierboven).

3 gedachten over “Hoe herstel ik van long covid? (4)

  1. Zo helder die tekening.
    Brandende longen, wat klinkt dat eng…
    Ik ben ontzettend blij te horen dat het nu eindelijk weer beter gaat en je aan het opbouwen van conditie kan denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s