Leven met een kleine voetafdruk (ik zou niet anders meer willen)

Het valt me op dat klimaatvriendelijke keuzes al snel worden gezien als dingen niet meer mogen. Ik bedoel, je moet* minder vliegen, minder vlees en vis eten, minder spullen kopen, minder autorijden, en mogen we nou ook al geen gigantisch zwembad meer opzetten met die hete zomers?! Dat klinkt niet echt aantrekkelijk, zelfs niet voor mij. Hoewel het feitelijk klopt, voel ik juist het tegenovergestelde. Ik vind mijn eigen leven echt veel leuker sinds ik standaard klimaatvriendelijke keuzes maak.

Ik leef juist veel Meer.

Dus, vandaag: Wat er zo fijn is aan mijn duurzame leventje. 

Eerst even dit: 
Ik zeg niet dat het allemáál leuker en beter is. Wij mensen zijn nou eenmaal gewoontedieren, veranderingen kosten (veel) tijd, zijn echt niet altijd gemakkelijk en leuk en natúúrlijk zijn er ook dingen minder, of ronduit stom.** 

De omschakeling om wat betreft de ‘grote thema’s voor het individu’ – Eten, Spullen, Vervoer, Wonen – standaard klimaatvriendelijk te kiezen (of te overwegen) was voor mij het lastigste stuk. Het betekent een andere ronde door de supermarkt, opnieuw leren koken, anders op vakantie, je werk heroverwegen en nieuwe manieren verzinnen om me te kleden. Maar ik zag ook dat het steeds beter werd. Natuurlijk blijft er altijd nog iets duurzamer te doen, maar nu ik op die grote thema’s al klimaatvriendelijk ben, zie ik vooral hoe leuk mijn leven is. Juist doordat duurzaamheid wél een grote rol speelt.

Een voorbeeld Het besluit om alleen bij hoge uitzondering te vliegen vond ik heel spannend, en ook niet leuk, ik moest daar echt afscheid nemen van een bepaald idee over mezelf (namelijk, dat ik iemand ben die de wereld verkent) en de mogelijkheid om ‘gemakkelijk’ snel ver weg te zijn. Maar, toen ik dat eindelijk voluit durfde te zeggen op dit blog (in vier posts nog wel), viel er echt iets van me af en intussen mis ik er niets aan en was het fietsen door Europa echt veel vetter dan alle fossielvolle alternatieven. 

Het is net als met andere grote veranderingen, verhuizen naar een ander land bijvoorbeeld ;): ook als je het graag wilt en er helemaal achter staat, is niet alles leuk. 

Maar, daar staat veel meer tegenover wat het helemaal de moeite waard maakt.

Wat er leuk is aan leven binnen de draagkracht van de aarde

Hoe ik tegenwoordig (weer) in het leven sta ;)

Het geeft duurzaam geluk. 

Ik kan nog steeds ook gelukkig worden van iets ‘nieuws’ kopen (bij de kringloop), maar dat geeft meer een soort wegwerpgeluk: één keer gebruiken en het gelukje is vervlogen. Terwijl, een duurzame levensstijl heeft mijn basisgeluksniveau echt omhoog geduwd. Het voelt goed om keuzes te maken waarmee je de aarde niet stuk maakt.
Ik hoef me niet schuldig te voelen als ik een vrachtwagen vol varkens zie, of als ik lees over de gevolgen van klimaatverandering, want ik draag daar niet aan bij. Sterker nog, ik doe er iets tegen. Dat geeft erg veel rust en ruimte.

Ruimte voor blijdschap en positiviteit. Nu ik weet dat het geen hopeloze zaak is, heb ik meer kracht. Dat ik zie welke grote veranderingen er gaande zijn, dat we al keihard in die transitie zitten, geeft me hoop. 

Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar weinig geeft me meer voldoening en positieve energie dan me bezighouden met klimaatverandering.

Ik ben vrolijker.

Raakt wel aan die hierboven: juist door bezig te zijn met waar je soms ook bang van wordt, kun je meer aan. Het voelt echt keigoed om anderen mee te nemen in die ommekeer naar een groenere, rechtvaardiger wereld. 

Ik voel me verbonden

Ik ontmoet veel mensen die ook bezig zijn met het mooier maken van de wereld (hallo, lezers van dit blog!) en dat is zo fijn! Geeft echt heel veel energie om hier samen aan te werken.

Ik durf uit te komen voor waar ik voor sta. 

Ik had duidelijk onderschat hoeveel impact het zou hebben om te gaan praten over klimaatverandering. Ik dacht echt dat je dat pas mocht doen als je alles ‘perfect’ deed. Is natuurlijk onzin. Klimaatverandering is iets wat iedereen aangaat, wat je situatie ook is, welke (politieke) voorkeur je ook hebt. Gaan leven zoals ik wil leven, me uitspreken voor wat ik belangrijk vind, dat heeft me echt zoveel zelfvertrouwen gegeven. 

Ik ben gezonder.

Wat goed is voor de planeet, is (meestal) goed voor jou. En vice versa. Ik eet gezonder en denk daar niet eens over na. Ik heb weinig stress en meer tijd om op te laden en frisse boslucht op te snuiven. Zeker nu de vliegtuigen niet elk moment van de dag boven ons appartement cirkelen, merk ik wat de invloed is van constant geluid om je heen. 

Ik durf het bijna niet te noemen, maar 5G, worden we daar gelukkig van? Onze steeds ‘slimmere’ apparaten, het feit dat we steeds meer spullen hebben en online bestellen uit Verweggistan, morgen in huis, de pesticiden en antibiotica die we binnen krijgen, het is nogal wat.
Ik las afgelopen week in het boek This changes everything van Naomi Klein van de invloed van vliegen op onvruchtbaarheid en nouja, het geeft handen en voeten aan wat ik voel: ik heb een sterk lichaam. Ik voel me mentaal gezond. 

Het is goedkoop.

Niet alles natuurlijk, isoleren of LED-lampen kosten natuurlijk wat, net als treinreizen. Maar dat verdien je ruimschoots terug. Onder aan de streep geef ik veel minder uit.

We hebben geen auto, we hebben maar een klein huisje, ik geef amper geld uit aan spullen. En daardoor hebben we – vergeleken bij de meeste mensen – maar een minibudgetje nodig. Daar ben ik niet alleen maar blij mee trouwens, momenteel zou er wel wat meer in de pot mogen zitten, maar ik ben heel blij dat ik niet een leven hoef te onderhouden wat ik niet wil leven. Ik hoef niet x uren per week te werken om de auto en de benzine (af) te betalen. Andere uitgaven zoals afhaalkoffie, etentjes, dure verzekeringen en afslankkuren heb ik ook niet.

In plaats daarvan kom ik er steeds weer achter dat wat je graag met geld wilt doen, ook met minder geld kan. Bijvoorbeeld, op vakantie gaan. Zoals gezegd, ik droomde vaak van ver, want dan kon ik Spaans (of Frans) (of een andere taal) praten, en ik wilde bergen, en ik wilde echt in de natuur zijn. 
Een paar weken geleden belandden we op Terschelling, en daar was geen andere taal, geen bergen, maar wel natuur en ik heb daar meer van genoten dan ik had verwacht (ook al miste ik de bergen en mijn conditie). Een tandem huren bleek perfect. Wat ik vooral wil, is samen iets beleven. Buiten zijn. Voelen dat ik leef.

Ik ging creatiever leven.

O, de mogelijkheden van glazen potten die je gratis bij je augurken krijgt. (kun je bv. ook invriezen, tip ;)) En hoe leuk is het om met een thermos thee in het bos te daten met je vriend of je moeder? Je kunt zoveel meer beschilderen dan alleen een velletje papier. En hoe vaker je jezelf de vraag ‘Waar word ik nu echt blij van?’ stelt, hoe meer je daar ook voor kiest. 

De luie mens in mij maakt het zich gemakkelijk.

Minder spullen betekent ook minder onderhouden. Ik hoef geen auto te wassen. Ik hoef bijna nooit batterijen te vervangen of iets op te laden of een onderdeel op internet te zoeken en websites te vergelijken. Ik heb dus ook geen creditcard nodig. Ik hoef de spullen die ik niet heb niet schoon te maken met een speciaal borsteltje of te vervangen, ik hoef geen kabeltjes te bewaren voor het-geval-dat, geen dozen vol te verhuizen of te ordenen en ik heb minder keuzestress. Ik wil ook veel minder, want ik kom amper in aanraking met reclame. 

Oftewel: tijd over om eens lekker een hommel te bekijken en een stukje te typen!

Ergens deze week hoop ik wat meer te vertellen over hoe mijn voetafdruk en dat duurzame leven er concreet uitzien.

*Brrr. Moeten. Nee, dan hoeft het voor mij niet. 
**Is er al een plantaardig alternatief voor gebakken eieren?

13 gedachten over “Leven met een kleine voetafdruk (ik zou niet anders meer willen)

    • :) gelijk heb je, kan niet anders dan dat die gelukkige kippen heerlijke eitjes leggen! Gelukkig hebben wij ook zo’n plekje gevonden waar men de kippen blij en oud laat worden om onze eieren te halen.

  1. Echt, alle respect! Zover ben ik nog lang niet. Dingetje voor dingetje zoek ik naar alternatieven en beoordeel ik de ‘noodzaak’, maar het gaat langzaam. Als chronisch zieke ben ik sowieso een vervuiler. Maar ik wil toch meer en meer duurzame keuzes maken als het kan. Het is vooral moeilijk te combineren met het wereldje waar je je in moet begeven om inkomsten te genereren. Selfsupporting zijn is nog heel ver weg voor me. En mijn partner is minder overtuigd dan ik, dat alle beetjes helpen. Maar ik blijf streven naar die kleinere voetafdruk.
    Blijf maar lekker schrijven, en goeie tips geven aub! En: fijn om te lezen dat het je zoveel méér brengt!

    • Van wat je hier vertelt krijg ik de indruk dat je in je bewustzijn echt al heel ver bent. Onderschat dat niet hoor.
      Wat je zegt, kan ik me heel goed voorstellen: op gegeven moment loop je tegen de grenzen van je wereldje aan. Heb je het met je partner weleens over waarom je een kleinere voetafdruk zou willen?

      • Zeker wel… We zijn het alleen niet overal over eens, als het gaat over kleine druppels water naar de zee dragen terwijl de politiek, industrie en je buren gewoon doorgaan. En dan iedereen ook nog kinderen ‘neemt’.
        Zolang het simpel is doet ie mee, als ie nog maar wel kan genieten van de dingen die hij belangrijk vindt. En dat begrijp ik heel goed, ik geef óók niet alle geneugten op…

  2. Tofu met kala namak (zwart zout) en kurkuma roerbakken lijkt op roerbakei! Probeer dat eens 🙂
    Verder ben ik stiekem wel een beetje jaloers, want ik heb ook geen auto en nauwelijks spullen die ik moet onderhouden, maar ik ervaar dat gevoel van vrijheid helemaal niet zo. Hoewel ik wel ontiegelijk veel wat als-kabeltjes heb, dus misschien zit daar het mentaliteitsverschil 😉

    • Oeh, dat klinkt wel heel exotisch, maar dat wil ik graag eens proberen!

      En ja, de beleving is erg persoonlijk. Mijn vriend, die toch in hetzelfde huis woont, verzucht vaak dat we juist zovéél spullen hebben en dat alles vol staat. Terwijl ik, duidelijk de verzamelaar van ons twee, zo geniet van het feit dat we weinig hebben…

      Heb je niet dat als je mensen hoort over ‘nog naar de APK moeten’, dat je dan opgelucht bent dat je dat soort dingen niet hoeft?

      • Haha ja dat toch wel! Ik ben ontzettend blij dat ik geen apk hoef, mijn auto nooit ineens ‘een raar geluid’ gaat maken en ik geen autoverzekering heb die ineens duurder kan worden als ik toch tegen een paaltje aan rijd of hoe dat werkt (?)

        Tegelijkertijd zou ik stiekem toch wel een auto willen zodra ik ergens anders woon (lees: niet in een drukke buurt in Amsterdam waar het toch belachelijk is om een auto te nemen). Omdat het toch wel vrijheid/gemak oplevert. Maar tegelijkertijd wil ik het ook niet (vooral voor het milieu, maar ook wel die apk’s ;))

        Grappig dat je vriend nog steeds vindt dat jullie veel spullen hebben trouwens!

  3. Wanneer je in handestand door het leven gaat, heb je volgens mij zelfs geen voetafdruk meer 😉 Slim van je.

    En voor vakantie moet je absoluut niet ver gaan. Dat is een punt waar ik al meer dan tien jaar voor dwars lig: ik vlieg niet om op vakantie te gaan.

  4. ook al miste ik .. mijn conditie :-)))

    ik vind jouw teksten hilarisch grappig .. en er zijn best wat raakpunten !
    maar ik spaar kabeltjes, wordt gelukkig van goeie glazen bokalen (liefst zelfs bokaaltjes) en als er iets stuk gaat, .. dan ga ik op zoek naar reserve onderdelen.

    dat dan weer wel..

  5. Pingback: Praten over Waarom | Loessoep

  6. Pingback: Mijn voetafdruk | Loessoep

  7. Pingback: De twijfels die er ook zijn | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s