Praten over klimaatverandering (en andere (grote) dingen)

Er zijn twee filmpjes die al een tijd(je) door mijn hoofd spoken en ik hier graag op dit blog wilde delen. Hierbij de tweede.

Wie hier al wat langer meeleest, zal het niet ontgaan zijn dat ik weleens praat over klimaatverandering. Wie al heel wat langer meeleest, weet ook dat ik dat jarenlang heb gezwegen, wegens ‘niet moeilijk willen doen’ en ‘geen zin in’ en ‘ik doe zelf toch ook niet alles goed voor het milieu’.

En voor wie hier nieuw is: Hoi, wat leuk dat je er bent! Ik ben Loes en ik droom van een groenere, gelijkere wereld, waar we misschien niet alles zo duurzaam mogelijk doen, maar wel leven binnen de draagkracht van de planeet. Ik geloof dat die wereld begint door erover te praten.

Alleen, dat praten wordt al gauw opgevat als preken (Hu!) of als veroordelen (Hu!) of als overtuigen en dat is niet fijn. Ik heb met alle kanten ervaring: mensen dachten dat ik ze veroordeelde als dat niet zo was, mensen dachten dat ik ze veroordeelde toen ik dat nog weleens deed (ja, ik geef het maar eerlijk toe), ik voelde mij veroordeeld, mensen preekten tegen mij, ik ga ervan uit dat ik ook weleens het gevoel gaf te preken, proberen te overtuigen heb ik zeker gedaan.

Oftewel: ik ben best wel ervaren in het voeren van slechte klimaatgesprekken. En dat was eigenlijk al een hele verbetering, want in het niet-voeren en uit-de-weg-gaan van klimaatgesprekken heb ik ook al een highscore te pakken.

Gelukkig zijn er betere manieren om over grote thema’s te praten!

Heel in het kort: Luisteren. Vragen stellen. Iets over de ander te weten komen. Niet zomaar je eigen verhaal er tegenaan gooien.

Er gebeurt zoveel in de wereld, in het groot en op televisie, maar ook dichterbij, hier in de straat. De afgelopen weken heb ik geoefend met praten. Over klimaatverandering. Over andere problemen. Als het me lukt om me aan bovenstaande manier te houden, dan zijn dat hele prettige gesprekken.

Als het me lukt, want laten we vooral niet doen alsof het altijd makkelijk is. Ik vind echt luisteren soms moeilijk. Ik kan soms vaak mijn mond niet houden.

En dat hóeft ook niet altijd. Dit is natuurlijk niet de enige manier. Of de enige juiste manier.

Het belangrijkste is wat mij betreft dat we erover praten. En het is absoluut niet zo alsof je dat alleen mag doen als je alles perfect doet. Juist niet.

(en daarom publiceer ik dit stukje toch maar ;))

Mocht je hierop willen antwoorden, zodat we van elkaar kunnen leren: wanneer voerde jij voor het laatst een gesprek over klimaatverandering/ongelijkheid/… en hoe was dat?

16 gedachten over “Praten over klimaatverandering (en andere (grote) dingen)

  1. Goh, dat was (eer)gisteren, denk ik. En dat was eigenlijk preken voor een bekeerde, wegens overleg tussen Manlief en mij hoe we – zonder nog grote kosten te doen – onze tuin nog een beetje klimaatvriendelijker konden maken. Besluit: we hebben nu even een beetje zotte kosten voor onze gezondheid (brillen, gehoorapparaat), dus die twee regentonnen komen er niét vóór augustus. Hopelijk houdt de wereld het nog zolang vol. De kans zit er dubbel en dwars in dat het in die tussentijd niet eens regent …

    En verder gaat het vooral vaak via mijn eigen blog, waar ik ervaringen (+ en -) deel in de hoop dat ik uit de reacties ook weer wat leer.

    Oh, en eergisteren had ik een online discussie met dorpsgenoten n.a.v. een FB-bericht van onze gemeente. Nou, dat was pittig. Vooral omdat de negativo’s weer goed op dreef waren. Ach ja, als ze op FB zitten, rammen ze buiten niemand in elkaar, toch?

    • Mooi, dat preken tegen de bekeerde. Daar denk ik waarschijnlijk aan de volgende keer dat hier een discussie gaande is :) Twee tonnen in augustus of iets later is natuurlijk óók heel mooi.

      Iets anders, goed dat je je weblog noemde, ik had die nog nooit gezien, maar wat een prachtige foto’s maak jij! Die grasmus! En wat leuk om te lezen dat jullie fervent spotters zijn. (Ik vind nijlganzen trouwens prachtig)

      • Als ze nu gele of bruine ogen zouden hebben, zou ik er mee kunnen leven, maar dat rode oog … Zelfde probleem met een geoorde fuut. Op zich een elegant beestje, maar ge moogt zijn smoeleke er niet bij zien …

        En bedankt voor het compliment.

  2. Het is lastig, vooral in de buurt, waar velen zichzelf troosten vanwege afgezegde vakanties, door de aanschaf van nieuwe auto’s, zwembaden, jacuzzi’s, terrasheaters… probeer dan maar eens over het klimaat te beginnen. Ik kom meestal (nog) niet verder dan een gesprekje met goede vrIenden, of het schrijven van een blogpostje over mijn twijfels…

    • Ja, lastig hè? Ik vind dat ook lastig (en ik moet ook zeggen dat ik niet met iedereen en altijd het klimaatgesprek aanga). Ik merk dat het bij mij helpt om het oordeel van ‘nieuwe auto’s, weet je wel hoeveel grondstoffen daarbij komen kijken?’, ‘zwembaden vullen, o help, ons drinkwater!’ etc. bewust aan de kant te zetten. Als ik daar iets van vind, ook als ik het niet uitspreek, kan het bijna niet anders dan dat je ‘tegen’ elkaar bent en dan is een echt gesprek al niet meer mogelijk. Of, zo werkt dat toch bij mij.

      Als ik daarentegen oprecht geïnteresseerd ben in wat de ander merkt van klimaatverandering, en of ze zich er ook weleens druk om maken, heb ik vaak andere gesprekken. Een goed moment uitkiezen is trouwens ook cruciaal ;).

      Niet dat ik nu alle sceptici bekeer, maar het scheelt al een heleboel dat de gesprekken voor alle partijen prettig zijn. :) Wie weet helpt dit je?

      • O, en als je dit een vervelende reactie vindt, vooral aangeven! Ik heb zitten twijfelen of ik zo zou reageren, want ik wil niet belerend zijn.

      • De boodschap uit het filmpje is echt wel een zinvolle. Die benadering is zeker iets wat ik in m’n hoofd hou. Het is alleen geen garantie. Sowieso is het stellen van zo’n “vraag” een domper voor degene die net een zwembad heeft aangeschaft (inderdaad, het moment is cruciaal ;-)). En ik sta op de één of andere manier bekend als iemand met een (kritische) mening, waardoor zelfs zwijgend luisteren of doorvragen wel eens als een aanval wordt geïnterpreteerd. Ik heb daar ook ooit een blogpost over geschreven, hoe moeilijk het voor mij is om niet als negatief ervaren te worden als ik vragen stel en een gesprek aan wil gaan.
        Maar het blijft een goed advies hoor! En ik blijf het proberen… ook al zijn anderen er misschien beter geschikt voor….

      • Mooi dat je dat zegt. Ik vind het ook echt niet gemakkelijk, ik denk niet dat dit de enige manier is en het is fijn om te horen van dat ik daar niet de enige in ben. Hou je taai!

    • En voor nog veel meer onderwerpen ja, ik ben echt fan! Waar ik me eerder nog vaak machteloos voelde, of het stom vond dat ik het gesprek niet aanging, lukt het me nu vaker om het tóch over moeilijke onderwerpen te hebben, op een manier die voor alle partijen prettig is. En dan blijkt vaak dat heel veel mensen het een opluchting vinden om er eens over te praten.
      (haha, wow, begin ik ineens promoteksten te praten #fangirl)

  3. Pingback: Leven met een kleine voetafdruk (ik zou niet anders meer willen) | Loessoep

  4. Pingback: Praten over Waarom | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s