Ben ik hier wél om te tekenen?

Toen ik begin februari mijn eigen kneuterige tekencursus begon, – We zijn hier niet om te tekenen, vriend! (1) – had ik niet kunnen denken dat ik nu iedere dag wat zou prutsen-zonder-doel. Dat doe ik ook niet élke dag. Maar de laatste dag zonder tekenen is wel minstens twee (of drie?) weken geleden.

Dat heeft ook z’n invloed buiten de tekentafel. Hier enkele overdenkingen.

wp-1589190983619.jpg

Het idee
Ik wilde mezelf vooral geen druk opleggen. Geen druk om ‘iets moois te maken’. Omdat dat me vaak zo in de weg zat. Als ik start met het idee dat ik iets moois moet maken, dan durf ik op gegeven moment niet verder (want straks verpest ik het), of nog erger, weet ik soms niet waar te beginnen, omdat ‘Wat zou ík nou mooi kunnen tekenen?’

Tegelijkertijd wilde ik wel beter worden. Nieuwe dingen leren. Zodat ik mooier kan tekenen. Dat lijkt paradoxaal, maar ik geloof niet dat het dat is.
Ik moet vaak denken aan hoe je wiskunde het beste leert: door heel veel fouten te maken. Door gewoon maar wat te proberen, en uit te vinden wat niet werkt of niet klopt, zodat je beter kunt zien wat wel werkt.

Het is jammer dat we vaak zo gefocust zijn op goede antwoorden. Leuk dat we uiteindelijk iets vinden dat klopt, maar de dingen die je leert als je fouten maakt, zijn vele malen interessanter. Maar nu dwaal ik af. ;)

Wat betreft tekenen dacht ik er trouwens totaal niet zo over, maar daarin geldt natuurlijk ook: met gewoon maar wat dingen proberen, en hier en daar wat laten ‘mislukken’ of ‘verpesten’, kom je verder.
Het was bevrijdend om daarin te oefenen, maar het blijft nog steeds wel oefenen. Het kost tijd. Ik vind het nog steeds moeilijk.

wp-1589190983967.jpg

Vooruitgang
Wat me brengt bij een ander aspect. Ik had absoluut niet verwacht dat als je zo structureel tijd vrijmaakt om te oefenen, om wat te kliederen, om nieuwe dingen uit te proberen, je zoveel vooruit kon gaan. Ik heb me echt verbaasd. Net weer. Ik sloeg mijn cursusboekie open en zag nogmaals de eerste stillevens en oefeningen.

Wat me opvalt? Ik kan beter met mijn Oost-Indische inkt omgaan, ik weet meer wat ‘mijn eigen stijl’ is (al weet ik nog lang niet wat die stijl is), het lukt me beter om te kijken en om dat wat ik zie op papier te krijgen zoals ik dat wil.

 

Nieuwe materialen
Ergens in de cursus heb ik iets geroepen over dat ik bloemen saai vond om te tekenen en dat ik daarom een hoofdstuk had geskipt.
Later had ik een echt hipsterboek over waterverven met alpaca’s en avocado’s en na een paar potplanten, cactussen en een ananas heb ik dat aan de kant geschoven. Ik vond het niet leuk. Het resultaat niets. Ik werd er niet vrolijk van. Dus de meest skere waterverfset werd opgeborgen en ik ging weer even terug naar mijn comfortzone:

Zwart-wit, Oost-Indische inkt, enigszins realistisch. 

Wat nog steeds wel de comfortzone is, trouwens.
Maar tot mijn eigen verrassing begon ik te experimenteren met ecoline. En jahoor, opeens verschenen er bloemen op papier. Bleek dat superleuk.

wp-1589190983864.jpg

Ik ben hier wél om te tekenen, vriend!
Ondertussen is er ook wel iets veranderd in mij. Het tekenen helpt me de dagen door. Dat klinkt nogal groot, misschien ook wel té groot, want de dagen gaan ook wel voorbij als ik niet teken, maar het helpt. Zeker nu, nu de dagen meer en meer op elkaar lijken, nu ik (nog) niet genoeg energie heb om te sporten, kan ik mezelf terugvinden door te tekenen. Zo begon ik met het tekenen van eenden.

Klinkt onbenullig. Ik zou het niet durven te ontkennen.

Slobeenden, pijlstaarten, tafeleenden, kuifeenden, wilde eenden, soepeenden, zomer – en wintertaling, brilduikers… Eenden blijken veel fascinerender, veel mooier, veel eleganter dan ik ooit had durven denken.

En ondertussen zingt Janne Schra met het Noordpool Orkest (Vasalis) in mijn oren,staat er een potje inkt naast me en het werkt.
Dan durf ik opeens. Dan ben ik zelf even stil. Dan word ik zó gelukkig.

Er is geen einde en geen begin
Aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden,
Alleen dit wonderlijk gespleten lange heden.
(Uit: Afsluitdijk, van M. Vasalis)

 

https://www.youtube.com/watch?v=NWfd1tldotQ

wp-1589191360734.jpg

22 gedachten over “Ben ik hier wél om te tekenen?

  1. Yes! Hoera voor de bloemen! Ik wíst het dat jij dat heel goed zou kunnen! Ik herken ze zelfs als jouw stijl. Raar hè, ook al heb ik je nog nooit in ‘t echt gezien …

  2. Wow, wat heerlijk!! En veel hartjes voor ecoline (zit ergens ver weg in mijn geheugen, maar wat een leuk materiaal om mee te werken!). Bedankt om je inzichten te delen :-)

      • Je doet me zin krijgen om het in huis te halen 🙂 ik teken niet zoveel meer maar ik probeer het terug op te nemen, een beetje met een keer, jij inspireert me in ieder geval.

  3. Zo interessant dit logje. Uiteraard denk ik dan.
    Je basisvaststelling is volgens mij ook doortrekbaar naar mijn ex-bedrijf. En mogelijks ook alle andere bedrijven gedreven door KPI’s en meetbaarheid. Maar daar ga ik niet op in. Innovatie en vernieuwing hebben “ruimte” nodig.
    Enfin, wat tekenen betreft was ik een tijd terug onder de indruk van wat de zelfdidact Elfie deed/doet. Ontstaan omdat er voor haar niets anders was dan tijd doden. https://www.elfiekristiana.com/drawings.html

    • Klassieke vorm van spanningsopbouw: eerst wat prijsgeven en daarna er niet verder op ingaan. Ik ben nieuwsgierig geworden hoor. ;) (geen druk om iets prijs te geven, overigens)

  4. Ik vind dat die resultaten al erg mooi worden.
    Mijn favorieten in deze serie : de kamelen en de bloemen.
    En dat van dat falen wil ik Samuel Beckett citeren :
    “Ever tried
    Ever failed
    No matter
    Try again
    Fail again
    Fail better.”

  5. Heel gaaf om te lezen war het je brengt en je tekeningen zijn ook in kleur heerlijk. Geweldig, dat tafereeltje, de kamelen, de bloemen, echt super.
    Bij mij ligt het juist even stil, ik weet niet precies waarom, ik voel me schuldig als ik te weinig nuttige dingen doe of zo… En ben graag buiten, dan helpt het mooie weer ook niet 😊 maar als ik dit lees moet ik toch dringend weer de potloden oppakken!

  6. Je tekeningen vind ik altijd heel erg in jouw eigen stijl, ik herken ze op Instagram altijd meteen. Heel cool dat je daar de tijd en de moeite voor genomen hebt. Het is ook boeiend om het mee te volgen 🙂

  7. Inspirerende blog! Net wat ik die ochtend nodig had! En hele mooie tekeningen, je hebt een hele eigen stijl die me bevalt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s