Klein stukje over kleine beetjes

Of wat ik zou willen zeggen tegen de Loes uit begin 2019. Of waarom ik dit netje haakte. 

wp-1578228599049.jpg

Laat ik maar meteen beginnen met het goede nieuws: je doet ertoe. Dat wat je doet, doet ertoe. Meer dan je misschien denkt. 
Ik dacht, misschien moest ik dat maar eens ondersteunen met een beetje wiskundig bewijs.

Oké, oké, ik dacht dat helemaal niet zelf en ook niet in eerste instantie, dus we gaan even een paar weken terug in de tijd.

Ik was bij een voordracht van Moya de Feyter (daarna begon ik haar poëzie te lezen en toen werd ik helemaal omver geblazen, hier zie je haar op een podium, ga er even voor zitten). Zij drukte voor ze begon iedereen papier en pen in de hand en vroeg ons ‘Waar is het licht?’.

Want het kan soms zo donker worden als je de krant openslaat en leest over de nu al 500 miljoen dieren die in Australië verbrand zijn, terwijl de zomer daar pas net is begonnen.
(Dat is niet een paar weken terug, dat is vanochtend)

En nouja, die vraag was een soort samenvatting van de vragen die mij bezighouden.

Waar is het licht? 

Dus het werd pauze, ik gloeide ondertussen van haar voordracht, haalde wat moed uit mijn tenen, voelde me een lompe Hollander, stapte toch maar op Moya af en toen praatten we. En toen, toen vroeg ze ‘Heeft de wiskunde geen antwoorden?’

Dat was een verrassende vraag.

En omdat ik het zelf niet echt wist, antwoordde ik geen ja en geen nee, maar vertelde ik één van de dingen die ik zelf zo fascinerend vind aan wiskunde: ‘Nou, wiskunde is eigenlijk één groot verzinsel’.

Want dat is zo. Cijfers bestaan niet, procenten niet, zelfs een cirkel (die je nog kunt tekenen) kun je zien als representatie van een abstract begrip. Dat alleen in onze verbeelding leeft. Het getal twee heeft alleen betekenis omdat wij er met z’n allen in geloven dat het bestaat en omdat we elkaar leren hoe we erover kunnen denken.

Vind ik mooi.

Maar ik zie wiskunde dan ook als een grote creatieve wetenschap waar je vooral je fantasie in kwijt kunt.

Die middag neigde mijn antwoord naar afwijzing. Kort door de bocht: ‘Nee, de wiskunde heeft – helaas – geen antwoorden, ze bestaat niet eens.’ 

Maar ik heb er nog eens over nagedacht en vannacht dacht ik: De wiskunde geeft misschien toch antwoorden. 

In abstracte vorm. 

  • Misschien is de onderstreepte zin wel precies een antwoord. Als we met zijn allen gaan geloven dat alle mensen mooi zijn. Als we met zijn allen gaan geloven dat we iets kunnen betekenen voor ons klimaat, voor de buren, voor de mensen die dicht bij ons staan, voor iets goeds. Dan zou dat weleens een hele grote self fulfilling prophecy kunnen zijn.

Of om mijn eigen ervaring maar eens te gebruiken:
Als je erop vertrouwt dat je allemaal fijne mensen gaat ontmoeten, terwijl je als vrouw alleen door Europa fietst, dan zou dat zomaar eens werkelijkheid kunnen worden.

Concreet. (wat eigenlijk meer rekenen is, maar soit)

  • Stel ik heb een impact op de aarde ter grootte van 100 voetbalvelden. (geen idee of dit realistisch is, maar dat maakt nu niet uit, 100 rekent makkelijk)
    Als ik mijn impact/ footprint verminder met 90%, dan zijn er 90 voetbalvelden minder. Dat is behoorlijk wat.Maar stel nou dat er 50 mensen, die ieder ook 100 voetbalvelden gebruiken, hun impact met 5 procent verlagen. Dan hebben die samen 50 x 5 = 250 voetbalvelden minder gebruikt. Dat is veel meer.

    En stel nou eens dat iederéén zijn footprint met 5% verlaagt…

5% minder is voor de meeste mensen heel goed mogelijk. Dat is bijvoorbeeld vaker plantaardig eten. Of overschakelen naar groene stroom. Of een warme trui aan in plaats van de verwarming. Daar hoef je echt niet heel vindingrijk voor te zijn.

Nu zitten hier nog wel wat opmerkingen aan, maar dat komt een volgende keer. Mijn punt voor nu: allemaal 5% minder telt wél op. Kleine beetjes doen ertoe. Wat jij doet, doet ertoe. Je bent niet te klein.

Daarna hoorde ik Manu Busschots, klimaatpsycholoog, in de podcast Klimaattherapie (gaat dat luisteren, dit is echt heel goed) iets zeggen over die kleine beetjes. Dat zelfs de VS naar India en China wijst als het om uitstoot gaat. Dat het misschien heel klein lijkt dat jij je aan de toegestane snelheid houdt, maar dat dat er wel degelijk aan bijdraagt aan de veiligheid in het verkeer.

Ik herhaal: je doet ertoe. (en zet vooral ook die podcast op ;))

Om deze gedachte kracht bij te zetten, begon ik met een haakwerkje. In kleine, verloren momentjes haakte ik steeds 8 lossen en dan weer een vaste.
En jahoor, al die kleine beetjes die ik eigenlijk verwaarloosbaar vond, al die keren dat ik dacht, 8 lossen, dat schiet toch niet op, al die steken telden op, brachten iets teweeg, vormden een netje voor mijn groente en fruit.

En dat is toch echt wel iets tastbaars.

 

Verder lezen

 

13 gedachten over “Klein stukje over kleine beetjes

  1. Pingback: Nog een beetje over kleine beetjes | Loessoep

  2. Je beschrijft hier zó mooi wat ik al lang voel: “als we nu met zijn allen, ieder een klein beetje…”. Maar hoe krijg je de anderen mee hè? Dat is een vraag waar ik nu zo mee worstel. Mijn collega’s vinden mijn strijd belachelijk en niet prioritair. Ze betrekken er andere dingen bij die natuurlijk ook belangrijk zijn: “voor u is milieu belangrijk, voor ons zijn de mensen belangrijk”. Voor mij zijn die dat ook natuurlijk. Ik zoek eigenlijk een (positieve) manier om mijn boodschap over te brengen…

  3. En nu zie ik plots dat dit stukje al van 10 dagen geleden is en dat ik het gemist heb. Hoe kan dat nu?! En waarom kom ik daar nu op? Omdat ik samen met een collega op iets aan ‘t broeden ben? Omdat jij daar misschien een rol in kan spelen? Ik broed nog wat voort, zie mijn collega vanavond…

  4. Pingback: Dingen die ik niet (of toch 7 van de 10 keer) meer in plastic of andere verpakking koop | Kleine Atlas

  5. Pingback: Nuancering | Loessoep

  6. Nou nou, heel mooi dat wiskunde toch ergens nuttig voor is 😀
    (laatst was er een Trivial Pursuit vraag: hoeveel uren telt een week. Ik: “1000”. Want hersenen zeiden: “daar beginnen we niet eens aan” :P)
    Podcast: zou wel willen maar a) het is mooi weer b) heb nog twee maanden blogstukjes inhalen voor de boeg c) zitten en aandachtig kijken of luisteren: argh. Liever letters…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s