Nog iets wat ik niet goed kan

Nadat ik eerder deze week al vertelde hoe waardeloos ik ben in boodschappen doen, (zonder ambitie om dit te verbeteren ;)), ga ik lekker op die toer verder.

Ik vertelde aan een vriend dat de Nederlandse Staat voor 680 miljard aan aandelen in Air France had gekocht en hoe een groene wereld al zoveel dichterbij was als dat bedrag naar alternatieven voor vliegen was gegaan.

‘Miljoen’, verbeterde hij me.

En ik dacht, ‘O, f*@k’.

Maar ik zei, een beetje op mijn tenen getrapt,
‘In ieder geval heel veel geld. Een bedrag waarvan het nu nog ondenkbaar is dat we dat inzetten voor schone zaken.’

Dat was voor mij de kernboodschap. Dat het scheef is.

Denkbeeldig sloeg ik mezelf in het gezicht. Kom op, een factor 1000 Loes, dat. kan. echt. niet. Wat ben jij voor wiskundige.*

Sindsdien ben ik nog voorzichtiger met getallen. Terwijl getallen mensen juist vaak zekerheid geven, het gevoel dat je ergens iets van weet. Dat wat je zegt klopt.
(dat is natuurlijk ook niet handig, Loes, dat je graag dingen zegt die kloppen)

Ik ben dus niet zo goed in het onthouden van grote getallen. Ik vind miljoen of miljard allebei heel erg veel. – En nog steeds eindig, dus verwaarloosbaar – Ik kan me daar geen voorstelling van maken. Sommige getallen onthoud ik moeiteloos, maar wat betreft klimaatopwarming denk ik bij alles: Oei, wat veel. Wat groot. Laat het niet waar zijn!

Daarom vraag ik me af of mijn onbewuste het eigenlijk niet wil geloven en dus de cijfers niet opslaat. Ben ik wel gemotiveerd genoeg om dit te weten? (Telefoonnummers onthoud ik prima)

Voor we afslaan naar interne motivatie en ongezellige klimaatpraat, zal ik even bijsturen. Ik wil een andere kant op.

Want, wat weet ik eigenlijk wel? Wat leerde ik uit al die boeken en artikelen en interviews? Ik wandelde er een rondje over en dit kwam op:

  1. Het wereldbeeld zoals we dat kennen zal niet blijven bestaan. De transitie kost tijd.
  2. Een nieuw tijdperk komt eraan. Dat zien we al. Nog niet overal, maar subtiel al wel.
  3. De overgang is het moeilijkst. De overgang is NU. 

Dat is niet alleen wat ik lees, maar ook hoe ik het ervaar.

 

Ik kan enerzijds echt naar worden als ik hier uit het raam kijk, elke minuut van elke dag kan ik een vliegtuig zien aanvliegen op luchthaven Brussel-Zaventem (zoals ik al zei, ik wil graag dingen zeggen die kloppen, dus ik heb dit op honderd willekeurige momenten getest, inclusief ’s nachts).
Delhèz koppelt de tweede-zak-scampi’s-gratis schaamteloos aan Mee-met-het-leven en Wij-zorgen-voor-morgen, en Spotify zegt me dat meer beter is. Dan denk ik Kom op, dit kan écht niet meer. Hier klopt niets van.

Dat is de ‘oude wereld’ met het ‘oude wereldbeeld’.
Op mijn 20ste, of vorig jaar, had ik er waarschijnlijk geen aanstoot aan genomen.

Daarna lees ik, de campagne Flight Free komt ook internationaal van de grond. (Of juist niet dus, ‘We stay on the ground‘, je kunt er op de site van Linda van Zaailingen meer over lezen in fijne woorden) en ik zou iedereen willen aanraden er eens over na te denken. Of me te vertellen over je gedachten erbij.

Ik werd al een beetje korzelig bij het idee dat ik met kerst de enige vegetariër in een gezelschap zou zijn. Lieve mensen, zonder meer, maar ik herinner me mijn ongemakkelijk verdedigen de vorige keer. Hoe ik er ook van overtuigd kan zijn dat het andersom logischer is, als je zou moeten aangeven dat je wél vlees wilt, zo werkt het (nog) niet.

Maar aan de telefoon klinkt het: ‘Juist leuk toch, dat we worden gedwongen iets lekkers vegetarisch te maken?’

Wow. Weer een glimp van die nieuwe wereld. Dit kan dus.

Ik kijk naar mijn eigen leven. Ik vlieg niet, ik eet geen vlees, geen vis, geen kaas. Ik heb geen auto. En ik heb het freaking goed.
Want hoewel het met de wereld helemaal niet zo goed gaat, gaat het met mij beter dan ooit.

Ik heb geen (groot) salaris, maar ik heb wél een gezond lichaam, waarmee ik door Europa kan fietsen en dat in plaats van ziek, sterk en gezond is. Ik heb amper nog hoofdpijn. Ik heb bijna alleen nuttige stress. Mijn zicht is zelfs verbeterd. Ik heb tijd, voor de mensen die ik belangrijk vind in het leven, om dingen op te pakken waarvan ik vind dat ze waardevol zijn.

En het geeft me rust te weten dat ik veel dingen zelf kan maken, niet veel nodig heb.

Ik snap oprecht niet zo goed hoe de weerstand werkt. Ik vind de nieuwe wereld zoals we daar nu over kunnen dromen heel goed klinken. Ja, er zit een hoop ellende aan te komen, wat we ook doen, met migratiestromen en (natuur)geweld, maar ik zie ook heel veel winst. In valuta als gezondheid en welzijn en liefde.
Hoef ik misschien ook geen geldbedragen meer te onthouden. ;)

.

*Ik schrijf dit ook om te laten zien dat het niet erg is als je fouten maakt. Zeg ik tegen jullie. En uiteraard tegen mezelf. Om een dag na zijn overlijden Jules Deelder te eren:

dat je teweegbrengt
is van meer belang dan 
wat je teweegbrengt

5 gedachten over “Nog iets wat ik niet goed kan

  1. Ik snap je denk ik. Bekentenis: ik was 12 toen de euro in voege is getreden (mijn hemel, ik kan me niet voorstellen dat zo’n groots en ambitieus project nu nog maar besproken zou worden) en toch ben ik voor grote bedragen nooit helemaal mee geweest. Ik heb heel, heel lang nog in Belgische franks omgerekend, maar dat heb ik dan toch ook maar losgelaten ;) Maar voor grote bedragen kan ik dus nog niet altijd maar moeilijk begrijpen. Dat is vrees ik ook een beetje de bedoeling. Het zou ontzettend interessant zijn als er een wat journalistieke artikels verschijnen die eens mooi in kaart brengen met grafieken en statistieken hoe een staatshuishouden nu eigenlijk werkt, en wat die allemaal (niet) te spenderen hebben, en waaraan. Want we zijn niet de enigen die in de war zijn denk ik.

    • Als het over het grote en ambitieuze project gaat: volgens mij is die van de overstap naar niet-fossiele brandstoffen ook wel een dingetje. Maar misschien heb je daarin ook gelijk, daar wordt immers ook nog steeds niet echt politiek over gesproken. ;)

      Grappig hoe je vertelt over het omrekenen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of er nog steeds mensen zijn die dat doen. En of dat hetzelfde werkt als je moedertaal leren. Dat je misschien ook een soort ‘moedervaluta’ hebt?
      Ik heb zelfs nog een spreekbeurt gegeven over de euro! :D Was het bijna weer vergeten, maar wha, leuke herinnering.

      Over tot waarom het zolang duurde dat ik zo laat pas reageer. Ik wilde namelijk nog zoeken naar iets meer uitleg waarom wij mensen zo slecht zijn met grote getallen. Ik heb daar in het kader van vakdidactiek wel vaker over gelezen. We kunnen het tot tien, of twintig, of vijftig, nog wel aan, maar alles daarboven vinden we moeilijk om voor ons te zien. En daardoor maken we soms hele rare keuzes. (a la, het is niet moeilijk om een paar duizend extra voor een huis te betalen, maar je hebt geen paar cent/euro extra over voor fairtrade-whatever, maar dat is uiteraard geen pure getallenkwestie)

      Helaas kan ik deze uitspraken niet staven met boeken of onderzoeken, maar ik heb het op een lijstje staan. Ben zelf ook wel weer benieuwd hoe het zit!

      Dan nog over dat huishoudboekje van de regering. Wat een goed idee (zo fijn hoe jij een stapje verder denkt). Ik vond tot nu toe dit: https://www.vlaanderen.be/vlaamse-overheid/werking-van-de-vlaamse-overheid/de-vlaamse-begroting-cijfers-2015
      Vond het interessant om eens de grootte van de getallen te bekijken, maar ik snap eigenlijk niets van hoe de politiek in elkaar steekt (noch in NL, noch in BE, waar het toch weer wat ingewikkelder is (denk ik))

      In ieder geval, dankjewel voor je reactie!!

  2. mooi Loes, dankjewel hiervoor! Lekkere leesbrok was dat (en ik was echt toe aan iets heel anders na een paar kerstfeesten…) :) Die uitgaven van 2015 zouden makkelijk nog duidelijker kunnen worden door ze om te zetten naar % op een schaal van 100, toch? Zoals ze al doen met de inkomsten. Dat sluit mooi aan bij mijn idee én jouw vaststelling dat het menselijke brein gek doet zodra de cijfers te groot worden…

  3. Ik ben heel zielig met getallen, eender welke. Dyscalculie is een term om als excuus te gebruiken. Op mijn rapporten stond bij wiskunde altijd: “E. heeft geen inzicht!” Een keer heb ik een nichtje die uitblonk in wiskunde gevraagd om me te leren begrijpen wat die X was die we altijd maar moesten zoeken, en waarom. Dat heeft wel wat geholpen :-)
    Het is nogal een handicap als je overal een rekenmachine voor nodig hebt en er niet in slaagt om bijvoorbeeld uit te rekenen hoe oud iemand is of die jobstudent te helpen met wisselgeld teruggeven. De belastingaangifte check ik 3 keer en laat mijn man dan nog eens nakijken omdat ik ook wel eens getallen omdraai, vooral zevens en vieren. Daarom blijf ik die op papier doen, want eenmaal een verkeerd of te vroeg klikje online en we riskeren boetes.
    Een rijtje cijfers zegt me letterlijk niks…
    Wat ook geholpen heeft is dat eurobilltracken waarover m’n recentste post gaat. Door zo veel te oefenen, heb ik amper nog moeite met lange cijferreeksen overtypen.

  4. Pingback: Liever verdring ik | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s