Hallo Vlaams

Nog een lijstje. Over Vlaamse taal en aanverwanten.

In de eerste maand van het België-avontuur, hield ik – geheel tegen mijn aard ;) – een lijstje bij met mooie Vlaamse woorden die we tegen waren gekomen. Of van minder mooie, maar wel indrukwekkende woorden. Of van woorden die we nog niet goed snapten, of waar ik me steeds in vergiste.

Gisteren besefte ik dat ik er niet meer zo op let. Het is normaal geworden. Ergens vind ik dat jammer en ergens vind ik dat een goed teken. We wonen nu eenmaal in Vlaanderen. De mensen praten hier Vlaams.
Ik ben er niet meer zo verrukt over, maar ik hoef ook niet meer diep na te denken in gesprek en misschien zijn zij ook wel een beetje gewend of omzeil ik onbewust de echt Hollandse woorden: ik krijg een stuk minder vaak ‘Wablief?’ te horen.

Nu het lijstjesseizoen weer in volle hevigheid losgebarsten is, kwam ik als vanzelf weer bij het Vlaams uit. Omdat dat – naast de belevenissen op de fiets – bij de grootste ommezwaaien van 2019 hoort. In februari besloten we hals over kop dat we Leuven wel zagen zitten en sinds september wonen we daar. Een jaar geleden had ik GEEN IDEE. Bizar.

Dus bij dezen, terwijl ik luister naar het gebabbel van de Marokkaanse onderbuurman op zijn balkon terras aan de ene kant, en een Roemeens telefoongesprek van een andere buurvrouw, hier een volgend lijstje.

‘Taaldingetjes van Vlaamse aard’

  • Lopen. We beginnen met het hardnekkigste woord. Lopen is stappen of lopen is rennen, afhankelijk of je van Nederlands naar Vlaams gaat, of van Vlaams naar Nederlands. Het lijkt erop dat ik na 3,5 maand eindelijk lopen zeg en niet meer zorg voor veel gelach als ik ga rennen bij de loopvereniging.
  • Sprinten is trouwen spurten, en je traint hier niet op de baan (want dat is de weg), maar op de piste. (Heb ik misschien al eens gezegd)
  • Vlaams en Nederlands zijn beide dialecten. Vroeger – 1950, 1960 – waren de talen bijna niet van elkaar te onderscheiden, maar ze komen steeds verder van elkaar vandaan te liggen. Ik voelde me even heel stom, toen ik erachter kwam dat Vlaams dus niet een afsplitsing van het Nederlands is, maar net zo Nederlands als Nederlands/Hollands/ABN. Maar kijk, de naamgeving helpt niet echt.
  • Ik voelde me trouwens nog veel stommer toen ik hoorde dat men hier vanalles leert over Nederland, en dat ik andersom bijna geen onderwijs heb gehad over België. Ik geef toe; ik wíst niet eens dat Nederland tot 1830 België overheerste.
    Daardoor word ik voorzichtiger. Ik weet niet zo goed of ik mag spreken van vertaling, omdat ik niet de indruk wil geven dat ik ‘mijn’ taal beter vind. Vind ik absoluut niet, maar ik moet daar wel voorzichtig in zijn. Ik ben al zo direct. Ik wil beslist niet spreken over het Vlaams als ‘praten met een accent’.
    Het is gewoon anders. Én het is dezelfde taal.
  • Een buurvrouw schreef in de buurtapp iets over verpamperen (van baby’tjes) en ik vind dat zo schattig klinken.
  • Twee weken geleden kreeg ik van de mutualiteit (ziekenfonds) eindelijk het felbegeerde lidmaatschap en een prachtig velletje roze … klevers. Stickers dus. Het ontdekken van hoe de zorg werkt, is een verhaal apart met nog weer andere woorden zoals remgeld (= eigen bijdrage), maar ik kan wel vertellen dat ik nog nooit zo blij geweest ben dat ik ergens een klever op mocht kleven, of zeg je dan toch plakken?
  • ‘Ik mag geen witloof’

  • ‘Ah nee, nu moet ik terug beginnen’. Het duurde even voor ik doorhad dat terug de Vlaamse variant van opnieuw is.
  • Waar je in Nederland statiegeld hebt op plastic flessen en er al jaren discussie is over statiegeld op blikjes, heb je hier alleen leeggeld op bierflesjes. Ze verzamelen PET-flessen wel apart, maar ik vind het toch soms moeilijk als iemand een PET-fles water opentrekt na de training. Terwijl er kranen vol goed drinkbaar water zijn.
  • Blijkbaar is het ook héél Hollands als ik jeetje zeg.
  • En hier is het wel-nieten dan weer heel gebruikelijk. Zelfs zonder -n. ‘ik kan daar wel nie goe tege’

Het is met het maken van dit lijstje, dat ik maar eens ben gaan opzoeken wat ‘zijn plan trekken’ precies is. Want dat is het grappige, ook al gebruik je vaak heel andere woorden en klinkt het niet als ik ineens ge en gij zou gaan zeggen, je begrijpt elkaar voortdurend. Alleen de woorden waar verwarring over ontstaat, zoals elke week weer dat lopen, verander ik bewust.

Eerst dacht ik dat ‘je plan trekken’ betekende dat je je eigen route wel uitstippelde. En dat ik dus rustig dit blog kon eindigen met ‘wij trekken ons plan wel!’. Maar nu ik weet dat ik dan zeg ‘Wij redden ons wel!’ en da’s precies nie wa’k wou zegge.

Oh, mannekes…

7 gedachten over “Hallo Vlaams

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s