Post (liever wel en niet)

Ik houd best wel van post. Zowel schrijven als ontvangen. Iets persoonlijks, bij voorkeur met een eigen handschrift. (maar ik kan ook verrukt raken van een e-mail of whatsappbrief)
Gewoon, een stukje leven overbrengen in paar tekens, tekens die ‘wij’ als mensen hebben bedacht, zodat je iemand anders kunt informeren, ontroeren of verblijden.

Dat vind ik mooi.

Maar het is lang niet altijd iets leuks dat hier door de brievenbus kleppert. En daar wilde ik iets aan doen.

Folders

Ik heb het nog maar even opgezocht (bron) en de cijfers liegen er niet om: zonder nee-nee sticker krijg je gemiddeld 36 kilogram folders per jaar en nog eens een keer een vergelijkbaar gewicht aan huis-aan-huis bladen.

Dat is 72 kilogram papier per jaar.
Die uiteindelijk allemaal in de papierbak verdwijnen.

Vroeger (toen ik nog jong, onbezonnen en thuiswonend was) vond ik die folders vet leuk, vooral in aanloop naar Sinterklaas, maar nu was een nee-nee sticker plakken één van de eerste dingen die ik deed toen ik verhuisde.

Ik wil geen folders doorbladeren.
Ten eerste is het dus zonde van het papier, ten tweede vond ik het ook zonde van mijn tijd. Die paar koopjes die je misloopt verdien je daarin makkelijk terug (tijd=geld jongens, en nog veel kostbaarder ook), bovendien kom je ook minder op ideeën.
Daarbij, als je door een folder bedenkt dat je iets wil, wil je het dan wel? Het antwoord hangt al op de brievenbus;

neenee

Geadresseerde reclame

Alleen, zelfs met die nee-nee sticker krijg je nog reclame binnen. Geadresseerde reclame.
Gisteren wapperde er dus zo’n soort-van glossy vol dames in sjieke tuniekjes ons huis binnen, vol teksten als ‘deze mode past bij uw persoonlijkheid‘, ‘als beste uit de test‘ en ‘bij een buikje, plat zitvlak en slanke bovenbenen zorgt deze broek voor aangename wijdte in de taille‘.

Ik verzin dit dus niet:

IMG_20180303_161536.jpg

Ik kan daar smakelijk om lachen. Ik bedoel, pardon, mijn persoonlijkheid bepaalt zelf wel wat past. En ook: welke test? Vergeleken met wat?
Maar misschien zit ik ook wel niet genoeg in de branche om dit te snappen.

Ik houd van mensen met of zonder buikje, plat of gevuld zitvlak, slanke bovenbenen of niet. Dat zit me trouwens ook niet helemaal lekker: ik dacht dat een buikje niet als gewenst werd gezien, maar wat is er erg aan een plat zitvlak of slanke bovenbenen?

Wat ik me ook bedacht: je zal deze bladen maar voor je werk in elkaar zetten, dan bescheur je het toch ook om de onzin die je uit mag kramen? (:

Afijn. Nadat ik hartelijk had gelachen, wilde ik toch graag iets doen om aan deze post te ontsnappen.

Meestal schrijf ik dan met dikke stift ‘Retour afzender’ op de voorkant en gooi het in de brievenbus. Maar, hier zat geen adres op. Dus kun je het ook niet retour sturen.

Slim zeg.

Ik schreef dus een mail.

Ondertussen weet ik dat er een betere manier is. Je kunt je gewoon afmelden bij Postfilter. Voor ALLE geadresseerde reclame. Dat heb ik dus meteen gedaan. En aangezien ik echt geen flauw idee had dat dat kon, hoop ik dat ik hier mensen op ideeën breng.

Blijft er, na de folders en andere reclame, nog één soort post over in de categorie ‘Ongewenste post’.

Retour afzender

Op gegeven moment kreeg ik op mijn adres in Nijmegen vier keer het magazine van de Bever, een auto magazine, een magazine over vliegen, een soort folder voor artsassistenten en Duitse enveloppen van een bank die ik niet durfde te openen. Voor allemaal mensen die niet meer op mijn adres woonden.

Dat krijg je met al de honkvastheid van studenten.

Beetje zonde wel, want ik ben geen arts, houd niet van auto’s en ben wel een buitenmens, maar ik ben liever buiten dan dat ik in plastic verpakte reclame lees waar ik niet om heb gevraagd. Laat staan vier keer hetzelfde.

Gelukkig stond op al deze post een retouradres en zodoende stuurde ik het allemaal terug. Dat werkt! Na een halfjaar bleef mijn brievenbus een stuk leger. :)

Hier staat nog wat over het stopzetten van geadresseerde post.


Einde modus Ongewenst.

Tijd voor iets leuks! 

Na al dit gemopper over reclames en drukwerk, zou ik graag willen eindigen met wat leuks. Iets doen met leuke post. Dus: ik wil graag kaartjes versturen. Ik hoef geen kaartje terug (maar dat mag natuurlijk wel).

Wil jij graag een kaartje ontvangen, zorg er dan voor dat ik je adres weet én op de hoogte ben dat je graag een kaartje ontvangt, dan zal ik de postbode eens wat leuks te bezorgen geven. :)

Iets anders wat zijlings met post te maken heeft en wat ik graag deel, Jelle schildert folders van de Albert Heijn na. (En dat is vet)

 

5 gedachten over “Post (liever wel en niet)

  1. Hoi Loes, weer goed geschreven…maar ik ben nog zo iemand die de folders doorbladert en dat ook nog leuk vind..
    Maar had niet door dat het zoveel kilo’s per jaar zijn! 😕

    En wat die kaartjes betreft, ik verstuur er vrij veel vind ik zelf. Vooral ouderen waarderen het als ze zomaar een kaartje ontvangen.
    Ik wil jou ook wel een kaartje sturen, maar dan heb ik wel je adres nodig…😉
    Groetjes!

  2. Hier in België een vergelijkbaar verhaal. Heb me lang geleden op de Robinson-lijst gezet (drie adressen geleden zelfs) en het blijft blijkbaar goed werken. Had in de brievenbussen van de onderburen nee-stickers gestoken, twee van de drie hebben hem geplakt maar bus nummer vier puilt nog steeds uit. De buurman “doorbladert het graag” maar het belandt steeds in een doos op de vloer, omdat hij blijkbaar geen tijd heeft. Ik zou heel graag nee-stickers gaan bussen omdat weinig mensen moeite willen doen om ze te gaan halen bij het gemeentebestuur, maar twee derde hem blijkbaar toch zou plakken als hij verschijnt, blijkens mijn kleine experimentje.
    Wat er hier toch nog door komt zijn blaadjes van restaurants in de buurt, brieven van immo of autohandelaars die geïnteresseerd zijn in “ons eigendom” (haha), geadresseerde folders (wat een moeite moet ik soms doen om de afzenders per mail te overtuigen dat ik ze echt wel digitaal zal lezen als het me boeit) en inderdaad, van verhuisde mensen. Streep door het adres en “woont hier niet meer” erop, en toch wordt dat blijkbaar door onze posterijen niet goed verwerkt. Zo blijft ’n mens bezig, haha.

    • :) leuk om te lezen hoe het in België gaat, al is het natuurlijk jammer dat we dezelfde struggles hebben.
      Zou het dan toch zo erg lonen?
      En, misschien is dat wel een leuk experiment inderdaad! Nee nee stickers uitdelen, kijken hoeveel mensen ze opplakken. (Of, wat aardig zou zijn is als ze in het welkom in de gemeente pakket zouden zitten)

  3. Pingback: Leuke dingen | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s