Baan II

En als je dan een stukje geschreven hebt… Dan bedenk je je daarna allemaal dingen die je óók nog wel had kunnen / willen zeggen.

Ter informatie, dat vorige stukje begon zó:

Ik ging op zoek naar een baan, maar ik wist niet hoe je dat deed. Dus vroeg ik het aan vrienden, vrienden van vrienden (van vrienden van vrienden), Google en nog wat anderen. Echter, vaak kreeg ik als antwoord: 
‘Ik weet ook niet hoe je dat doet, vertrouw er maar op dat het goed komt’. 

 

Het was leuk om te merken hoeveel mensen het lazen en welke reacties er kwamen. Voel je vooral uitgenodigd om te reageren met overdenkingen / tips / een anekdote of een paar woorden. :D

IMG_20170909_105315

Wat zoek ik in werk?

Dit was voor mij één van de belangrijkste dingen om scherp te krijgen. Mocht je daarmee bezig zijn: Ga vooral bij jezelf na wat je belangrijk vindt. Ik deel hier mijn overwegingen.

Ik wil niet werken voor het geld. Ik vond het ook helemaal niet zo vanzelfsprekend dat ik nu, weer in Nederland,weer zou gaan werken. Dat andere mensen een jaar weg zijn als een ‘vakantie’ zagen, als iets tussen de harde werkelijkheid door, tja, zo voelde ik dat niet en ik vond dus eigenlijk ook dat het met dat werken nog wel even mocht duren. (ik vond ook dat ik al hard werkte en veel leerde, ik werd alleen niet betaald)
Dat ik niet meteen hoefde te werken is een luxe en dat weet ik, maar blijkbaar heb ik die luxe dat ik dat kan kiezen en is het dan slecht om het niet te doen? (Bovendien: ik weet best wel goed hoe je met weinig rond kan komen, dat vind ik ook juist iets leuks en daarom hoefde het werken voor mij nog niet zo)
Waar ik wel voor wil werken: collega’s. Ontmoetingen. Leren. In beweging blijven. Iets moois maken / faciliteren. (al dan niet met het geld dat je verdient)

Het kost best wel wat moeite – en tijd – om steeds met mensen af te spreken als je ze wilt zien. Of om steeds iemand te bellen die je wilt spreken. Als je werkt zijn die mensen om je heen. Als je toffe collega’s hebt (tot nu toe: JA, zeker), heb je er meteen een grote club mensen bij en hoef je daar niet zo naar op zoek. Als je samenwoont heb je dat ook meer.

Ik doe/leer ook graag nieuwe dingen, maar niet alles kun je zomaar zelf leren, met een boek uit de bibliotheek. Ik leende wat filosofieboeken en poëzie en begon te peinzen en te dromen en …, ik kon de discipline niet vasthouden en ik wilde niet alleen maar lezen en denken, ik wilde erover praten. Klein dingetje, anderen hadden die boeken niet gelezen, zaten er ook niet zo op te wachten…
Het duurde even voordat ik doorhad dat je ook tijdens het werk heel veel nieuws mag leren. En je hebt er nog zelf iets over te zeggen ook. Uitdaging, ja graag!

Nog maar eens: de mensen om mij heen. Met hun levens. Met hun geheimen, frustraties, dromen en levenswijsheid. Dat je gedachten wisselt met anderen die je anders niet tegen zou komen. Misschien kan ik nog iemand helpen ook.

IMG_20170911_222831

Het leven is niet het feest dat we ons hebben voorgesteld, maar nu dat we hier zijn, laten we dansen

Begroting

Wat ik zelf een groot thema vond, was geld. Ik ben daar dit jaar sowieso op een andere manier mee bezig (dat rondsjouwen in Zuid-Amerika was niet gratis). Noem me naïef, maar ik vond het best wel verrassend dat er mensen om mij heen geld verdienen. En niet zo’n bijbaantjessalaris, maar gewoon (meer dan) minimumloon.

Dat het dus gewoon kan dat iemand een bank van een paar duizend euro koopt.

Of een auto.

(Ik wil trouwens geen auto, want dit bijvoorbeeld, maar ik wil wel graag een tourfiets of een mountainbike, of ooit allebei en nouja, je snapt het: ) Welkom in de grote-mensenwereld met de grote-mensenuitgaven. 

Ik had dus echt geen flauw idee hoe dat werkt, met geld verdienen en uitgeven. Dus zocht ik op wat een startsalaris is, schrok me rot van die grote bedragen, vergat dat je geen studentenkortingen meer krijgt, wilde eigenlijk helemaal niet veel verdienen, bedacht me dat je met Veel geld ook Veel goede dingen kunt doen, durfde mensen een beetje te vragen naar hun salaris en ik begon voor mezelf een begroting te maken.

Dat kon ik helemaal niet, dus zodoende kwam ik terecht bij het Nibud, persoonlijk budgetadvies. (Had in m’n stappenplan gemogen) Kan ik iedereen aanraden. Klik

Grappig. Soms weet je dingen eigenlijk al, maar vergeet je ze ook weer? Mij gaf het superveel inzicht in wat ik eigenlijk nodig heb. En welk deel ik weg wil geven.

Ook: ik kwam er achter dat een salaris zelf niet zoveel zegt. Want als ik in Amsterdam zou gaan wonen, zou ik zo 1200 euro voor een beetje appartement nodig hebben, terwijl ik in een klein dorpje achteraf met 700 een heel huis (en tuin!) (en hooischuur!) kon huren.
Waarschijnlijk zou ik daar dan wel weer veel kwijt zijn aan vervoer naar de grote stad en warme sokken en een grasmaaier, maar dan zou ik wel mijn eigen courgettes kunnen verbouwen. (over grote kostenposten gesproken ;) )IMG_20170911_223126

Je snapt het idee, ik vond het maar knap lastig om dat budgetadvies in te vullen omdat er nog zoooooooveel onduidelijk was.

Ondertussen fietste ik dus maar wat rondjes in ons prachtig mooie land. Zie bijvoorbeeld hiernaast in slechte telefoonkwaliteit:

 

Woning

Onduidelijkheid, daar liep ik ook bij woningen tegen aan. Hoe vaker ik woningen zag, hoe normaler ik het vond dat je 800 of meer (veel meer!) per maand kwijt zou zijn aan slechts de ruimte zelf. Voor het éénpersoonshuishouden dat ik vorm is dat eigenlijk best veel.
Bovendien viel ik overal tussen: geen student, nog geen loonstroken, geen vast contract, geen lange inschrijftijd.

Er waren best wel een aantal keren dat ik het niet meer zag zitten. Dat ik dacht: ik heb niets. Ik kan niets. (waarom die twee elkaar vaak opvolgen is eigenlijk onzin maar dat werkt zo)
Wonen. Werken. Dingen hebben. Wat bluhbah.

Dat ik gedachten kreeg als: ik ga wel in hostels wonen in een verweg land.

Maar dan bouw je geen vriendschappen op. Dan kom je helemaal niet in een ritme, waarbij je op maandagavond vanuit de zwemles naar huis sjeest om een uit de hand gelopen deel II over banen af te maken. Dusseh, voor nu is het genoeg, maar ik heb geloof ik nog wel meer te zeggen, wordt vervolgd!

 

5 gedachten over “Baan II

  1. Pingback: Nog ruimer | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s