Waar het allemaal -niet- over gaat

IMG_38781Ik zou heel veel willen schrijven hier. Dat zeg ik wel vaker, want dat is ook zo.

Bijvoorbeeld over een projectje waarbij je je eigen kunst vernietigt zonder dat iemand het ooit heeft gezien, zonder dat je er een foto van hebt gemaakt. Lees verder

Advertenties

Olijven moet je leren lezen

Deze mens is maar tegenstrijdig: ik wil graag vroeg dingen doen, maar ik treuzelf. De deur uit is een drempel over. Ik vind foutloos schrijven belangrijk, maar ik zie ertegen op (of ertegenop?) steeds op te zoeken of het ervan uitgaan is of er vanuit gaan.
Juist omdat ik niet meer weet waar ik over wil schrijven, schrijf ik maar niets.

Onee, dat laatste is niet waar.

Lees verder

Jasmin Pearls

IMG_20170801_214254-EFFECTS

De Ooijpolder is mooi en ik speelde vals, maar misschien ga ik het wel natekenen.

(een fragment)
Het is avond.
Zo erg avond dat hierboven al geweest is en wat eerst lichtblauw was nu in donkerblauw met donkerderpaarse vlekken boven de Waalkade hangt. De lucht is niet zwart als je maar dicht genoeg bij de stad blijft en de wind is ook niet koud meer sinds we de dijk af zijn. De trein is een snelle rij ramen met geel licht.

Er lopen mensen langs in pakken, in hemden, lange vesten en korte rokjes (niet samen) (wel samen) (wel dichtbij maar toch afstandelijk) Ze gaan op een fiets of scooter zitten, ze lopen stevig door en ze houden hun pas in. Je weet niet waar de ander naar op weg is, tot je zelf de ander bent.
En zelfs dan is het niet altijd duidelijk.

Zoals ik me altijd voorneem om me aan een recept te houden, maar te lui ben om de weegschaal te pakken, of niet alles in huis heb, of ik doe gewoon te eigengereid. (mooi woord, onthouden). Zo fiets ik ook. Van plan om een bepaalde route te nemen en altijd afwijken voor een nieuw paadje of langs een grote boom of… Ik weet niet eens waarom, ik kom toch wel goed terecht.
Of minstens ergens. Ik kom altijd wel ergens terecht.
Net zoals zij: ze komen langs, dus ze komen ergens terecht. Dat zal goed zijn.