Wat een ellende

Ik bereid me voor op terugkomen, op Nederland opnieuw ontdekken, op hoe ik met mijn nieuwe ik weer een plekje mag vinden in die (soort van) oude wereld. Met goed brood, fietsen, familie en vrienden dichtbij. En met stoplichten, agenda’s en dingen doen zoals je die ​altijd deed.

Ik wil beginnen met het stelen van een mop, uit Annie Hall:

Two elderly women are at a Catskill mountain resort, and one of ‘em says, “Boy, the food at this place is really terrible.” The other one says, “Yeah, I know; and such small portions.” 

Well, that’s essentially how I feel about life – full of loneliness, and misery, and suffering, and unhappiness, and it’s all over much too quickly.

Ik heb Annie Hall helemaal niet gezien, ik wist zelfs niet eens dat het een film was en misschien is het wel een hele slechte, maar ik kwam dit ergens tegen en dat vond ik mooi.

Ik vond het wel een beetje passen bij hoe ik door deze reis ging. Want,

Ik las in mijn dagschriften en toen dacht ik: wat een ellende. Niet dat dit hele reizen nou zo’n grote puinzooi was, waarin ik alles moeilijk vond, eigenlijk was het helemaal niet ellendig, maar het is natuurlijk niet zo gegaan als van tevoren gehoopt of gedacht. Ook al hoop of denk je dat het niet zo gaat als je denkt.

Als ik van tevoren had geweten dat mijn weggaan ook zou inhouden dat ik 35 dagen amper kon lopen (elke 300m stoppen tegen de pijn enzo), dat ik mijn conditie in zou ruilen voor extra kilo’s, dat ik moest bedanken voor supermooie meerdaagse trektochten en aan het eind van de rit nog steeds niet echt zou weten waar het heen gaat, dan…

Ja, misschien zou ik daar dan niet voor getekend hebben.
Gelukkig maar dus dat ik het niet wist en dat ik droomde van alleen maar wandelen en fietsen en sporten.

Heel fijn dat ik wel ging. Anders had ik mezelf ook niet zo hard -soms per ongeluk- in andere culturen gestort, was er geen vloeiend Spaans geweest, had ik al die fantastische mensen, vogeltjes en natuur moeten missen. Had ik niet zo duidelijk geleerd dat het behoorlijk oké is om jezelf te zijn.
Dus JA die ‘ellende’ was het waard.

Maar, aan de andere kant… Ik vind het ook wel een beetje eng om straks weer in Nederland te zijn.

Beetje veel soms. Vorig weekend bijvoorbeeld.
Ik ben de laatste maanden best veranderd (geloof ik) en niet alleen omdat mijn fitheid omlaag gedonderd is.

Vooral mentaal.

Ik weet nog niet hoe dat nieuwe zich in Nederland voelt.

Ik weet wel dat terugkomen uit Taiwan zwaar was.

Dat ik me een beetje de buitenlander voelde, want ik snapte het niet meer. Dat ik nog in Taiwan alleen de goede dingen van Nederland had bedacht en eenmaal in Nederland alleen maar de goede dingen van Taiwan herinnerde. Dat ik verward was over waar ik dan wilde zijn.

Meer ontheemd dan nu wordt​ het geloof ik niet. Zonder werk of woonplaats. Daar ben ik bij vlagen optimistisch over en bij vlagen denk ik: laat iemand anders maar voor me beslissen. Ik zou graag iets meer uitzicht hebben over dit pad waarop ik loop, in plaats van dat ik naar m’n eigen voeten staar en alleen zie wat de volgende stap wordt. En dan ineens wegglijd in de modder en in spagaat sta te bedenken hoe je je daar uit redt. Metaforisch dan.

Gelukkig heb ik nog wel een racefiets die op me wacht. (En ik kan niet wachten!)

Nederland is -subtiel- veranderd en ik heb dat niet meegemaakt.

Alle levens zijn doorgegaan. Misschien is er heel veel gebeurd en misschien ook even iets minder. Dat weet ik niet. Maar daar ben ik wel heel benieuwd naar.
Nou ja, dat soort dingen dus.

Er zijn wel dingen die ik heb geleerd van dat terugkomen uit Taiwan. Waardoor ik bijvoorbeeld weet dat sommige dingen moeilijk gaan zijn en me daarop kan voorbereiden.

Maar daarover morgen meer, want ik heb genoeg woorden getypt.

Advertenties

6 thoughts on “Wat een ellende

  1. Ja Loes, het is ook heel spannend om na 8 maanden terug te gaan naar Nederland. Niet alleen voor jou. Ook voor ons. Hoe loopt de reis? Hoe vind je je draai? Wat ga je doen en waar? Gelukkig neem je jezelf mee, waar je ook gaat en wat je ook doet. Ik tel de dagen af….😊

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s