Heimwee hoort erbij

Ik wandelde een rondje, want ik miste Nederland. Dat rondje duurde drie uur en leidde me langs mooie plekken die ik al vaker had gezien, maar die daarom niet minder mooi waren. Ik realiseerde me dat ik graag rondjes vaker loop, en dat ik dat niet erg vind en dat het daarom ook niet erg is.

En dat is eigenlijk ook wel de essentie van wat er de afgelopen dagen door me heen ging.

 

Hardlopen!

Niet alleen dit rondje liep ik meerdere keren. Ik vond een atletiekbaan (lees: een voetbalveld met een rondje zonder gras eromheen en wat opgestapelde stenen als tribune) en daar was ik heel blij mee, want er waren geen honden en dus kon ik ongestoord rondjes rennen.

Dat vind ik grappig, want ik ga eigenlijk liever de natuur in, die hier in overvloed is. Ik doe ook niet zo snel intervaltraining uit mezelf. Maar, nu kwam het dan toch allemaal mooi bij elkaar en de (nieuwboren) feminist in mij was intens aan het genieten van het gebrek aan mannen die stomme dingen roepen als je voorbij komt gejogd en ook die hondenloosheid was een hele opluchting en ik had me goed ingesmeerd tegen de zon en een nieuwe pet gekocht die te groot is maar daardoor veel schaduw geeft en het begon zelfs te miezeren (daar houd ik zo hard van), plus, ik merkte dat mijn benen wilden rennenenen en dat was misschien nog wel het beste.

Hoppa, dat was een lange zin en officieel niet eens een zin.

Lopen naar de pozos azules: slechts twee van de zes vennetjes waren blauw


Het was/is goed

Wat er verder aan de hand is, is dat ik het wel goed geweest vind. Ik mis jullie, ik mis fietsen, ik mis triathlons (letterlijk), ik mis ergens een plekje hebben en ik mis een ritme. Maar, ik ben niet verdrietig en ik voel me ook niet vervelend. Het is niet erg. Ik ben er juist heel erg blij mee dat het nu zo voelt. Dat besefte ik me vanmorgen tijdens het wandelen.

Ik praatte gisteren met een Zwitserse die dingen zei als ik snap niet waarom je nu nog hier bent, ga naar Nederland, ga nu.
– (nu, nu, nu, galmde het na in mijn hoofd)

Ik werd er een beetje onzeker van, en geirriteerd, want ik bepaal toch zeker zelf wel wat ik doe? Ik dacht dat ik misschien verkeerde woorden had gebruikt om me uit te drukken, maar ik denk nu dat het een verschil in benadering is.
Ik vind missen niet negatief, ik vind het wel prettig. Ik vind het heel fijn om te weten dat ik naar Nederland terug wil. Ik hoopte al van tevoren dat ik dit niet het paradijs zou vinden en vanaf nu mijn hele leven alleen nog maar over de wereld wilde zwerven.
Het geeft een soort overgang tussen ‘ nog vanalles willen zien en alles geweldig vinden en niet denken aan teruggaan’, oftewel ‘ reizen’ en thuiszijn. Ik ga dus niet nu.

Ik noem dit: regen op komst

Tijdens het wandelen moest ik denken aan trainen voor langere afstanden. Dat ik altijd het gevoel had dat je training pas in de laatste kilometers begon, omdat dat is wanneer het zwaar gaat worden, wanneer je jezelf moet overtuigen dat het een goed idee is om door te gaan, of gaat denken aan het goede gevoel als je het hebt volgehouden.

De vergelijking gaat natuurlijk niet helemaal op, want het is geen kwestie van volhouden. Soms is het wel zwaar. (maar dat is niet speciaal van hier)

Ik vind het voor mezelf prima om ergens wat langer te blijven en ik hoef alle mooie dorpjes en kerken en parken allemaal niet meer te zien, maar ik ben dat wel steeds aan het uitleggen aan anderen. Ik ben ook minder geinteresseerd in de ander, ik heb al zoveel mensen ontmoet. Veel reizigers willen graag aanbevelingen voor Colombia hebben, omdat ik hier al zo lang ben geweest.
En daar heb ik dus allemaal niezozinin.
Net als dat wanneer je zegt dat je naar huis wil, dat mensen dan vragen ‘ waarom ben je hier nog?‘. Als je iets wilt, moet het dan meteen? Ik vind van niet. Al hoef ik mezelf natuurlijk niet nog maanden hier te houden als ik er wel klaar mee ben.

Raquira bezocht: check :)


Wat ik de laatste dagen wel (opnieuw) merk: juist nu ik niet echt meer andere mensen hoef te ontmoeten, kom ik de hele tijd leuke mensen tegen en dan is er zo weer een dag voorbij. Met dingen doen die ik misschien al eens gedaan heb, maar dat vind ik echt totaal niet erg.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s