Parque Iguaque y (totaal geen) doel

Ik heb niet zoveel te vertellen. Zo voelt het. Want er gebeurt niet per se meer of minder dan eerst, het enige is dat het voor mijzelf heel normaal is geworden om hier te leven, om alleen op reis te zijn, om dingen te doen die je hier kunt doen.
Ik vind dat soms jammer, want ik zou graag nog wild enthousiast worden van een mooie waterval. Maar ik heb er al zoveel gezien… (verwend ja, vind ik ook)
Aan de andere kant geeft het heel veel rust. Ik hoef echt niet meer alles te zien. Ik hoef echt niet na twee nachten al ergens weg. Ik hoef niet meer van iedereen te horen hoe alles werkt, want ik begin te snappen hoe de dingen hier werken. Hoe ze geregeld zijn. Welke woorden je in welke situatie gebruikt.

Maar, eigenlijk heb ik natuurlijk nog genoeg te vertellen.

Het weekend

Ik schrijf dit nog steeds in Villa de Leyva, het is hier nog steeds mooi en veilig, maar ik weet nu ook dat het in het weekend Superdruk is hier. Dan komt rijk-Bogota hier flaneren en shoppen en dineren. Heel fascinerend om mee te maken. Er zijn ineens twee keer zoveel restaurants en overal lopen dames met hoge hakken die blijven steken tussen de kasseien en er is ook een grote boerenmarkt waar je Heel Veel voor Heel Weinig kunt kopen en waar je al die toeristen niet ziet, maar wel heel veel mooie rare wortels, aardappels en gerimpelde mensjes.

Nog geen drie euro: broccoli, aardappels, wortels, pompoen, brood, twee avocados, twee pitayas, twee paprikas, spinazie en koriander

Parque Iguaque

Er is hier ook nog steeds heel veel mooie natuur. Zo vertrok ik gisterochtend om 5.45 naar PNN Iguaque met de Australische Jenn. We liepen in totaal ongeveer 18 kilometer, dat duurde bijna tien uur en ik was er helemaal kapot van. Er waren stukken dat we een uur deden over 800 meter. Ik vind dat als ik het nu zo opschrijf nog steeds absurd klinken.

Voor de duidelijkheid: Het was niet dat we 50 minuten pauze hielden en daarna 10 minuten wandelden.

We liepen de hele tijd. En we zijn ook best fit.

Mooie uitzichten. Die gaan echt niet vervelen!

Gisteren heb ik geleerd dat er heel veel verschillende soorten modder zijn. Voor elke stap moest je nadenken. Er was la pared. Oftewel, de muur. Grote keien, ooit lag dit gebied op zeeniveau tot een ijsmassa deze aarde tot de Andes in elkaar drukte.
Nu waren wij het die onze handen op de knieen drukten, als we ze niet nodig hadden om ons vast te grijpen aan de volgende kei. We liepen van 2400 m hoogte naar 3600 m. Het pad was in verwilderde staat, wij waren namelijk de enigen in drie dagen die naar boven gingen. Toen het rond 12.00 u begon te regenen werd het nog moeilijker.

MAAR HET WAS ZO VET!

IK WAS ZO AAN HET GENIETEN. 

Ja echt. We gleden en glibberden door drie verschillende landschappen: de subandische jungle, hoogandes bos en de paramo van de Andes. Prachtige uitzichten toen we boven de 3400 m kwamen. Het ontneemt je de adem, samen met de hoogte en de inspanning natuurlijk.

Goede selfies maken is een kunst

Er waren heel veel mooie planten en bloemen en tinten oranje-olijfgroen-mosgroen. Ik nam me voor om op de terugweg heel veel geweldige fotos te maken, maar op de terugweg moest ik mijn camera in een waterdichte zak doen, omdat het keihard regende.

Wat een persoonlijk hoogtepuntje was: Geen pijn! Mijn schenen doen weer wat ze moeten doen, en ik doe nog steeds braaf oefeningen en daar ga ik maar gewoon mee door, want het is zo leuk om hard te lopen en om te kuieren en om te kunnen denken: als je echt gevaarlijk wordt, kan ik wegrennen (toepasbaar op mens en dier ;) ).

Vannacht sliep ik elf uur. Met dikke sokken aan.

Kijk, die bergen klommen we op!


Rust 

Niet alleen slapen geeft rust. Wat ik verder vooral merk, en wat ik ook al gezegd heb, maar lekker boeiend, is dat ik ondertussen erg gewend ben aan het reizen. Of het in-Colombia-zijn.
Ik begin wel na te denken over Nederland, want ik mis dat leven ook wel, maar het is niet hartverscheurend. Het is meer: ik ben nu hier, dat is goed. En ik wil ook graag weer met leuke Nederlanders rondjes fietsen en in het Nederlands – niet al te oppervlakkige – gesprekken voeren, maar dat komt wel weer. Mijn hoofd is rustig.

Met draadjes spelen

Ik denk ook dat ik er nu aan gewend ben dat ik geen doel heb. Ik heb eigenlijk nog nooit zolang aangemodderd (ik denk aan gisteren). Ik werkte altijd ergens naartoe, mijn bachelor, mijn master, nog een master, een wedstrijd of iets anders waarvan ik het ook een beetje deed om later te kunnen zeggen dat je het gedaan had. Om iets op je CV te kunnen schrijven. Om het tegen andere mensen te kunnen zeggen.

Ik maakte ergens in december een lijstje met dingen die ik wilde bereiken tijdens het reizen. Zoals vloeibaar Spaans praten. Een Yoga Teacher Training volgen. Ik lach er nu een beetje om. Toen ik me besefte dat ik dat vooral deed, zodat ik dan iets tastbaars zou hebben voor als mensen zouden vragen: Wat heb je bereikt? , besloot ik om geen Spaanse lessen te nemen. Om te kijken hoe het zou zijn om minder eisen te stellen.

Het klinkt misschien een beetje raar om minder te willen bereiken, maar het doet de perfectionist in mij heel goed om even niet iets tastbaars af te leveren, niet planmatig naar iets toe te werken, geen papiertje te halen. Die doelen komen vast wel weer (ik kijk er stiekem weer naar uit) en ik bereik ook best wat zonder.

Zo. Ik ga de modder van mijn broek afschrapen. Hier nog een foto van de straat hier (met weerspiegeling :D)

Advertenties

3 thoughts on “Parque Iguaque y (totaal geen) doel

    • Zo heb ik er eigenlijk nog niet naar gekeken: ik zie het niet als tralies, het hoort bij de stijl van de huizen hier. De mensen zitten hier in ieder geval veel minder gevangen – binnen – dan in Nederland!

  1. Pingback: Vaardigheden op reis | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s