De eerste dagen Villa de Leyva

Er zijn dagen die voorbij gaan, veel te snel of veel te langzaam. Maar tijd gaat maar door en dat vind ik wel een fijn gegeven: alles gaat voorbij.

Dit is waar ik nu in zit:

De huizen hier zijn wit, allemaal

Een huis aan de hoofdstraat in Villa de Leyva, met gierende banden langs je enkel glas raam, met sowieso overal kieren en scheuren waardoor salamandertjes van vijf cm groot naar binnen kruipen. Een eigen kamer, met een handdoek die ruikt naar Robijn (zo fijn), al mijn bezittingen verspreid door die kamer, een eigen bureau met een grote verzameling cd’s.

Zeker tien cd’s hebben de titel música inolvidable – onvergetelijke muziek. Verder Shakira en een aantal volkszangers die je in hun poncho’s met grote sombrero’s toelachen. Onder het bed staat een maxicosi, een wipstoel en een kinderbadje. De keuken is een grote verzameling van veel. Minstens 60 eieren op de koelkast, een stuk of 30 al dan niet vergane bananen, grote bakken tomaten, overal potten en bakjes en restjes en open verpakkingen.

Dit heet een opgeruimde keuken. Maar waar is er nog ruimte? 

Ik woon eventjes bij Maura. Een vrouw van 1.50m met kort haar met wie niet te spotten valt. Maar die stiekem superlief is en je bovendien alle vrijheid geeft om te doen wat je niet laten kan. Ook is er Lucilla, de moeder van 82 jaar oud die heel hard praat, want ze hoort niet veel, maar die ontzettend guitig kan kijken en iedere ochtend om 7u in haar rood met blauwe trainingspak buiten een rondje gaat lopen. En Liliane en Símon, de kinderen van Maura, respectievelijk 19 en 3 jaar oud. Simon heeft schoenen met gekleurde lampjes dus dansen we elke avond in de keuken met de lichten uit. Ik kan je vertellen: hij danst de salsa stukken beter dan ik.

Verder is hier ook nog de Spaanse Saloma die superleuk gezelschap is. We drinken koffie, wandelen en ze vertelt over de gedichten die ze schrijft, het landschap van Granada dat zoveel lijkt op het landschap hier (superrrrrmooi!) en de herkomst van woorden. Het is hier echt heel rustig en vriendelijk​e mensen en veel natuur. Zo fijn!

We koken melk die vers van de boerderij komt, scheiden ons afval in het deel dat voor de kippen is en de rest, ik help het meisje van de chocolade winkel met gesprekjes voeren in het Engels en de hele dag staat de televisie aan.

Dat is wat er is.

Mooie uitzichten!

Samen met heel veel Spaanse woorden. De afgelopen weken sprak ik bijna alleen maar Spaans. En dat is tof! Want het begint te vloeien.
Maar om eerlijk te zijn ben ik er ook wel een beetje klaar mee. Ik vind mezelf uitdrukken belangrijk en in het Spaans mis ik de exactheid van zeggen wat je echt bedoelt en de speelsheid. Deze dagen vond ik het best moeilijk om mijn hoofd niet te laten hangen. Reizen is soms zo vermoeiend. Ik kwam mezelf behoorlijk tegen en dat is niet erg, maar ik mag ook best wat minder nadenken. Ik hoef niet overal wat van te leren en ik hoef ook niet altijd te proberen een beter mens te worden, wat dat dan ook is.

Het was ook heus niet alleen kommer en kwel, hier werd ik blij van:

  • HARDLOPEN. Jazeker, eerst 45 hele zware minuten berg op berg af (ik kwam er pas later achter dat ik me op 2850m hoogte bevond en de berg die ik op rende tot 3020m ging). Daarna een intervaltraining die met elke versnelling lekkerder liep. Heuj!
  • Spelletjes spelen
  • Merken dat ik niet meer zoveel nadenk over Spaans praten
  • Wandelen met Saloma
  • Een bed met een goede matras
  • Nieuwe draadjes met knopen
  • Armbandjes maken voor anderen
  • Dat je via Whatsapp kunt bellen met Nederland zonder vertraging
  • Dat tijdsverschil waardoor ik ook s nachts kon bellen
  • Vogelgeluiden
  • Veilig over straat kunnen lopen
  • Een landschap zo anders dan Nederland
  • Dat je het leven van een ander van zo dichtbij mee mag maken

Zo. En nu ga ik samen met Simon (plastic)piano spelen. :D

Advertenties

10 thoughts on “De eerste dagen Villa de Leyva

    • Haha, inderdaad! Behalve dat er in het paradijs vrienden en familie zijn om belevenissen mee te delen en de televisie ook wel eens uit kan. Stel ik me zo voor. ;)
      Maar, het is werkelijk prachtig. Er worden hier ook veel telenovelas opgenomen, omdat het zo mooi is.

    • Maar jullie hebben weer heel andere dingen meegemaakt, waar ik wel boeken over kan lezen maar wat ik nooit kan beleven.
      Leuk dat je zo meeleeft, bedankt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s