Spullen

Vanochtend verhuisde ik weer naar een andere kamer, propte mijn bezittingen in mijn tas, gooide de tas over mijn schouder en weg kon ik.
Het is niet dat ik altijd mijn spullen superkritisch bekijk, meestal ben ik gewoon blij dat het nog past en hoop ik dat alles wat ik denk dat erin zit, er ook echt inzit. Na de -interne- verhuizing keek ik toch maar eens serieus, met de vraag in mijn achterhoofd ´welke spullen kan ik hier laten?´

Want die zijn er bizar genoeg al. tijd. 

En minder is lichter is praktisch is overzichtelijker. Hou ik van.

Aan de andere kant, ik wil ook spullen hebben. Ze betekenen veel voor me. Vandaar dat ik eens wat gedachten wil delen. (ik wilde hier schrijven; over spullen. Maar ik heb het woord spullen nu al te vaak gebruikt, het krijgt een rare klank.)

Spullen wegdoen

Even chronologisch: voor het zover kon komen dat al mijn spullen in een rugzak, dertien dozen en nog wat meer pasten*, moest er eerst grondig puingeruimd worden.
Ik verbaasde me daar al over toen ik verhuisde van een kamer van 9,5 vierkante meter naar één van zo´n 37 vierkante meter: De kamer voelde helemaal niet leeg.
Ik had heel veel spullen.

Ik vond mezelf al best minimalistisch. (Maar wat ben ik nu dan? Miniminimalist?)IMG_3024

Afijn, er werd dus wat verkocht (de bank, die goeie ouwe bank), weggegooid (al die knutselfrummels bewaard om uiteindelijk weg te gooien), opgegeten (de oneindige rijstvoorraad was toch eindig) en weggegeven.

Maar wat me het meest bij is gebleven is die ochtend dat er een Yvonne haar autootje bij mij voor parkeerde en handdoeken, spelletjes, speelgoed, borden en servies mee kwam nemen. De klok, tafeltjes, een stoel, een lamp. Ik weet niet eens goed meer wat.
Niet voor haarzelf, maar voor Syrische vluchtelingen.

Een gezin met vier kinderen, die ook op zo´n 40 vierkante meter iets mochten bewonen. Maar dan dus met zes mensen.

Ook al kan ik me niet meer goed herinneren wat ik wegdeed, ik weet wel mijn eigen gevoel erbij.

Ik voelde me heel, heel naar.

Met wel een optimistisch randje, omdat ik blij was dat mijn spullen naar mensen gingen die ze konden gebruiken en niet ergens bij iemand anders gingen verstoffen.

Ik besefte me zo erg hoe rijk ik was.
1. Omdat ik superveel weg kon doen en nog steeds genoeg had.
2. Omdat ik uit zo´n veilig land als Nederland kom, waar je gewoon je boel de boel kunt laten om erop uit te trekken. Waar ik altijd weer terug kan komen. Ik hoefde niet halsoverkop te vertrekken zonder te weten wanneer ik weer terug kon. Zonder geweld. Zonder gevaar.

Dat besef van hoe goed wij het hebben in Nederland, groeit hier alleen maar. Er is echt veel ongelijkheid. In groot en klein.

(ik laat hier even wat ruimte open om na te denken en dan zal ik weer over spullen beginnen te zwetsen)

   

  

En toen was er niet veel meer

De laatste week was zo freakin moeilijk. Toch ook deels door die spullen.
Keuzes maken is keivermoeiend en ik had die pan toch al tien keer in handen gehad en wat moest ik doen met mijn planten en … ik was op. Helemaal klaar met steeds weer beslissen of iets in de categorie Weggooien, Weggeven, Verkopen, Bewaren of Mee op reis moest.

Maar het was goed. Je hoeft je geen zorgen te maken over de dingen die je niet hebt. Achteraf is het veel makkelijker om in te zien dat sommige dingen misschien al veel eerder uit de kast hadden moeten komen.

   

Dingen weggeven is leuk

Ik schreef al eens eerder over wat ik meenam. Dat fluctueert natuurlijk. Hier dus een recentere foto van de inhoud van mijn tas:

En natuurlijk is het niet precies wat er nu in mijn tas zit.
Het is leuk om iets weg te geven wat een ander beter kan gebruiken. Of waar je iemand blij mee maakt. Dus ook vanochtend weer vond ik dingen die ik uit mijn tas kon halen: shampoo, een paar mooie knopen en armbandjes, zakdoekjes en een haarband en nog zo wat dingetjes.
Dingen voor een ander doen, weggeven, maar ook koken of een compliment geven, het is zo zo belangrijk.

Maar kopen is ook leuk

Eigenlijk koop ik alleen maar noodgedwongen bijna niets, omdat ik geen zin heb om het mee te nemen. Ik kijk er naar uit om eens flink nieuwe kleren in te slaan. Het is wel makkelijk om elke dag in dezelfde kleren te lopen, maar er is niets leuks meer aan om mijn (soms bijna transparante) shirts over mijn hoofd te trekken. Één van mijn -twee- korte broeken, kwam ik tegen op een foto uit 2009. Holy.

Ik kocht dus deze poncho en ik werd immens blij van het hebben van iets nieuws.

img_2938.jpg

Maar nu ben ik al twee weken in kortebroekzondermouwen gebied, dus hij zit veilig opgeborgen in mijn tas.

    

En verder

Ik zit al ruim over de 800 woorden, dus het is wel bijna genoeg geweest, maar ik wil nog wel iets zeggen over dit onderwerp: ik denk dat ik in Nederland met minder toe kan dan hiervoor. Dat ik meer zie dat ik graag kwaliteit wil kopen, (of tweedehands).

Dat ik het veel belangrijker vind dan hiervoor dat het niet gemaakt is door kinderhanden. (ook hier zie je al hele jonge kinderen werken, verkopen. Een vrouw bood zichzelf en haar kind aan naast de snelweg, ik weet dan nooit zo goed of ik mag wegkijken, of ik dat wil)
Ik moet eerlijk toegeven dat ik me eerder minder bekommerde om de herkomst van wat ik kocht.

En het weinig bezitten? Ik weet ook dat je als niet-reiziger veel meer nodig hebt, kunt bewaren. Ik heb er bijvoorbeeld ook echt zin in om weer eens een springvorm te hebben. Al gaat het natuurlijk niet om het eigendom, maar om het delen van een appeltaart. ;)

*Die fietsen bijvoorbeeld, die pasten niet in dozen

Advertenties

One thought on “Spullen

  1. Wat een supercoole poncho foto. haha. Spullen. Ach, wat doet het er toe. Ik zie je al als een vogeltje met zware bepakking steeds minder hoog vliegen. Nee, dat moeten we niet hebben hoor. Travel light!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s