Wirwar (weer war)

De dingen en mensen van hier, de echte wereld of in mijn hoofd.

Het is goed om de dingen te doen zoals jij ze doet en wil doen

Het is goed om de dingen te doen zoals jij ze doet en wil doen. Ik herhaal het gewoon nog een keer, voor jou en voor mezelf, omdat het het belangrijkste is wat ik hier leer. Nu denk ik dat ik dat al deed in Nederland, maar het wordt duidelijker als alle structuur wegvalt. Als er niemand vraagt wanneer je weer eens iets samen gaat doen, als er geen werk of studie is om voor op te staan. Als het elke dag zowel maandag als vrijdag als zaterdag is.
(behalve dat ze hier allemaal rare feestdagen hebben waardoor je soms ineens voor gesloten deuren staat)

Steeds weer kiezen wat goed is, of je wil gaan of wil blijven. Steeds weer jezelf voorstellen. In het begin wilde ik me vaker nog bewijzen, vertellen wat ik deed, doe of had meegemaakt. Uitleggen waarom ik niet op alle trekpleisters ben geweest, of zoooolang op die ene plek was. Of lekker vroeg mijn bed in dook.

Het is allemaal makkelijker sinds ik accepteer dat ik de dingen doe zoals ik ze doe. Het maakt niet zoveel uit dat het misschien anders is dan de meeste reizigers, zolang dat oké is voor mij.

En heeft niet iedereen het idee dat hij/zij het anders doet?

Alles komt goed

Ik flipper nog steeds veel heen en weer tussen allerlei emoties. Maar altijd komt het weer goed.

Vragen

Zo ben ik best wel eens bang dat ik niets meer kan. Soms kom ik eens een priemgetal tegen, ik schreef eens een somteken in plaats van een hoofdletter E, maar verder gaat het wiskundig niet. (Behalve toen ik in Quito een dag besteedde aan de vraag of het aantal maanden dat reizigers weg van huis zijn normaal verdeeld is*)
Raak ik dat dan kwijt? Vergooi ik niet al mijn kansen met dit weggaan?

Wat wil ik eigenlijk en wat kan ik? Soms ben ik bang dat ik het nooit zal weten. (Zou dat erg zijn? Ik denk van niet. Maar denken en bang zijn heeft weinig met elkaar te maken)

Ik heb heel veel vragen.

Waar?

En waar moet ik heen? Het moeilijke van geen huis of appartement en geen weinig bezittingen hebben, is dat ik geen idee heb waar ik heen wil of kan als ik terugga naar Nederland.
Tegelijkertijd vind ik het heel waardevol.
Het voelt alsof ik mijn leven opnieuw kan inrichten. Zoals ik in het eerste studiejaar alleen kamers onderhuurde, en  daarna beter wist hoe ik de mijne in wilde delen, met welke meubels en apparaten. Zoals je na elke relatie beter weet wat je wel en niet wil, wat je nodig hebt.

Alles ligt open, maar ook dat kan benauwend voelen.

De onuitstaanbare

Een man van een jaar of 55, reeds zeven jaar op reis. Al na tien minuten ben ik ziedend. Al mijn haren staan recht overeind (dat gebeurt niet snel) Ik probeer zo min mogelijk te antwoorden, als subtiele hint. Ik probeer ook respectvol te zijn, opmerkingen niet persoonlijk op te nemen, mijn best te doen, maar ik vind het moeilijk.

Ik vroeg me eerst af of het aan mij lag. Wat het eigenlijk was, wat me zo irriteerde. Het was zo veel.
Was het dat hij alleen maar over zichzelf praatte? Dat hij, als hij een vraag stelde, zelf het antwoord al wist en als je iets anders of niets antwoordde, gewoon doorpraatte? Waren het zijn racistische opmerkingen? Was het het feit dat hij ´belangrijke en diepe gesprekken´ ging voeren in zijn privékamer met een meisje van amper 19? Het feit dat hij tegen onderwijs was, tegen alle systemen die ons zouden hersenspoelen?

De eerste keer dat hij zijn antisemitische ideeen ventileerde, ging ik er vol tegenin. Om vervolgens mezelf vol agressie terug te vinden. De volgende keer liet ik het daarom maar, waarna ik mezelf laf vond.

Ik voelde me er echt naar door en ik ben mede daarom snel doorgereisd.

Ik kom gelukkig heel, heel veel leuke mensen tegen, maar deze man hoef ik niet meer te zien.

Blij

Zo zat ik in een park wat te tekenen, toen ik mijn nieuwe Duitse reisgenote tegenkwam. Slechts een paar dagen verder en het voelt zo vertrouwd. In een park zitten, armbandjes knopen, Spaans praten, schuilen voor het onweer, dansen en zingen en zwemmen, anderen ontmoeten en koken. Het is allemaal niet heel bijzonder, maar ik word er heel blij van!


En verder

  • Schreef ik me in voor een triatlon hier, die geannuleerd werd, omdat er niet genoeg deelnemers waren
  • Vrijwilligde ik bij een yoga school, waar ik mijn eigen huisje had, de keuken schoner werd dan  ooit (ik was geloof ik de enige die bovenop de koelkast kon kijken), maar besloot ik ook dat deze plaats iets té rustig voor me was.
  • Volgde ik een workshop panfluit maken
  • Werd ik daar geïnterviewd en was ik (blijkbaar, ik hoorde het pas net, meer dan een week later) op de radio. In m’n goeiste Spaans, oioioi.
  • Gaf ik mijn fleecevest weg (hopen dat het niet te koud wordt)
  • Ben ik nu aan het vrijwilligen in een hostel waar ik een hele muur aan het mozaïeken ben met de eigenaresse
  • Hoor ik nog steeds graag van je
  • Komt alles goed, maar dat wist je al ;)

*Ik vond een Tobias die eerst heel hard moest lachen toen ik dit hem vroeg en die het wel wilde testen. We hielden een steekproef onder 105 mensen en waarschijnlijk niet. Er zijn twee pieken: mensen die voor twee of drie weken op vakantie zijn en mensen die voor langere tijd reizen met een grote piek op 3 maanden en  daarna aflopend. 

Advertenties

4 thoughts on “Wirwar (weer war)

  1. Haha die wiskunde actie :) Ik besteed af en toe een halve dag aan het oplossen van het moeilijkste makkelijkste wiskunde probleem, geometrie, mega leuk, deze is (tot-nu-toe, voor-mij) niet op te lossen. Ik denk dat je het niet verliest, maar dat je hersens wel een spier zijn die beter of slechter worden naarmate je meer of minder traint.

  2. Pingback: Vaardigheden op reis | Loessoep

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s