Automatisch schrijven

Ik heb geloof ik al wel vaker gedeeld dat ik een fan ben van automatic writing, oftewel, aan één stuk door schrijven, tot de tijd, of, in dit geval, de bladzijde op is. Ook al schrijf je vijftig keer je eigen naam achter elkaar, als je maar doorgaat.

Ik heb helaas de afgelopen dagen ziek (keelontsteking) doorgebracht en dus was mijn dagtaak een klein wandelingetje naar de markt voor gember, citroenen en krachtvoer. Ik heb mogen observeren en iets minder mogen meemaken. Is best oké. ..

Sowieso is ziek zijn wel oké: voor m’n reis had ik me zorgen gemaakt, want ik wist al uit ervaring dat beroerd zijn ver van huis geen pretje is. En hoogteziekte, dat moest ik koste wat kost vermijden. Dus eigenlijk is het goed dat ik zowel de hoogteziekte als het ‘gewone’ ziekzijn hier meemaak. Kun je gewoon, hoef je niet bang voor te zijn.
Op de momenten dat ik niet sliep, las en schreef ik. Veeeeel. Onderstaande is het resultaat van automatisch schrijven, één a5-je vol. Probeer het ook eens! (Begin bijvoorbeeld met tien minuten)

31 maart 2017 13.23

Mijn benen onder de dekens, mijn hoofd diep in de kussens. Vier om me te bedekken, drie om me te ondersteunen. Dit is hoe ziek zijn hoort te zijn. Een beetje nadenken en weten dat er tijd voorbij gaat, maar het niet voelen. Omdat er genoeg is. Ik denk soms dat ik eerst dingen moet meemaken, een trigger vinden waaruit ik verder kan bouwen. Ik ben niet als Ryan, die alle woorden, alle verhaallijnen al in zijn hoofd en in zijn mond heeft zitten. Het enige wat hij hoeft te doen, is zijn laptop openklappen, soms wat stroom en vooral daglicht, tegen de muggen. Ik daarentegen weet nooit wat er gaat komen. Geef mijn hand een pen, mijn hart een zetje en ik zal vervolgens verbaasd zijn over de woorden die ik op papier zet. Ik liep langs een groepje schoenpoetsers. Mensen willen geen glimmende schoenen als het regent, dan willen ze liever doorlopen. Wie kijkt er dan ook naar schoenen in een stortbui? Ik zal het je zeggen, ik. Ik keek naar heel veel schoenen, mijn eigen werden schoner door het water. En nat. Een parasol is een prima paraplu en andersom. De mannen rammelden met dobbelstenen en verplaatsten rode en groene hoedjes. Wie zegt dat dat niet al voldoende is? Mens-erger-je-niet hoef je hier niet tegen de mensen te zeggen. Wanneer er een zorg naar beneden tuimelt, vangen ze hem op, vegen hem met een ruwe bezem de straat op of vouwen hem open en laten hem vrij als een vlinder. Gezichten lachen zichzelf open. Hier weet men dat je rimpels hebt om vrolijkheid en karakter te tonen. Om te laten zien dat je leeft, alle dagen van je leven. Je hoeft hier niet te smeren, maar je moet wel je nagels verzorgen.

Het voordeel van schrijven zonder plan, is dat je niet kunt verdwalen. Het voordeel van reizen zonder plan, is dat je niet kunt verdwalen. En dat eigenlijk altijd alles volgens plan gaat.

Advertenties

3 thoughts on “Automatisch schrijven

  1. Pingback: Een weeksamenvatting – Detroit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s