Een nieuw vest

1. 

We gaan op weg. De bergen in, de trappen op, het huis uit. Maar dan in omgekeerde volgorde. Twee meisjes, nee, vrouwen zijn we al, in een nieuw land. Onze haren miezeren nat, de eerste stop is om warm te worden, een start te maken met deze dag. (de weg is nog plat, de nacht sluimert nog door de straten)

We vragen om koffie met melk, maar krijgen melk met koffie. Dat is goed. Beter misschien.

Een vrouw probeert twee verrotte citroenen te verkopen, schrokt daarna de restjes ei en rijst van een achtergebleven ontbijt naar binnen. Veegt met haar hand langs haar mond en heft hem op, hoopvol en een tikkeltje agressief.

Ik vraag me af wat ik zou doen. Of ik het zou kunnen, overleven. Hoe het voelt. Iets in mij doet pijn als ik haar weg zie duiken.

Lees verder

Terug in Colombia

Ik was bijna een maand in Ecuador, en dat was goed, maar Colombia trok aan me en Peru is niet echt bereikbaar met alle water die ze daar gehad hebben, dus ben ik vandaag de grens weer overgegaan. Ging vrij soepel maar de reis duurde alsnog zeven uur. Lopen – bus – taxi – grens oversteek – taxi – bus – taxi. Oef.

Lees verder

Woensdagmiddag, schuilen voor de regen

Ik begon een automatisch schrijven sessie met mezelf, maar voor het eerst niet op papier maar direct in een wordpress bericht. Dat resulteerde in dit blog die gaat over Annie MG Schmidt, verwachtingen en een opgeruimd hoofd.

Automatisch schrijven was het echter niet, want zo in een app ga je nadenken over schuinschrift, woordkeus en Enteren. Je kunt zo makkelijk nog iets van eerder veranderen.

Oja, en aangezien ik nu toch bezig ben, heb ik foto’s van het hiken bij Cotopaxi toegevoegd. Want daar werd ik blij (van).

Dit is de vulkaan Cotopaxi (werkend dus je kunt niet naar de top)

Lees verder

Een paar weken Ecuador

Ik heb geloof ik nog weinig verteld over waar ik was en wat ik deed. Terwijl ik toch best wel één en ander meemaak. Maar, de woorden willen niet vlot komen als ik een chronologisch entoen-entoen-entoen verhaaltje probeer te fabriceren en om nu knarsetandend een stukje te schrijven, nee.

Liever begin ik zonder plan en kijk ik wat er gebeurt.

Dat geldt voor meer dan dit blog.

Dus, ik schrijf gewoon wat er geschreven wil worden en als je nog iets wil weten over Otavalo – Quito – Latacunga – Quilotoa – Baños de Agua Santa – Mindo of Cotopaxi (want daar was ik), dan kun je me een bericht sturen of opbellen. Lijkt me leuk. ;)

Lees verder

Alleen

Mas você vai sozinha?

¿Pero, viajas sola?

Ik ben er ondertussen al aan gewend om alleen te reizen, maar ik krijg nog vaak de vraag hoe ik het vind en hoe je dat doet. (Meestal gesteld door koppels of vrienden die samen reizen.)

Vandaag reis ik  na tien dagen samen, weer alleen. Het maakte me wat verdrietig om weer verder te gaan, want het was goed. Heel goed. Afijn, het leek me een goede aanleiding om er wat op het digitale papier over te mijmeren.

Lees verder

Zinloze zaterdag

Wie het weet mag het zeggen (4000 m hoogte, Chugchilan)

Update: langstaartnimf

De Quilotoa loop
Wandelen, wandelen, wandelen. Mooi, mooi, mooi.

De markt in Saquisilí 

Even terug naar Pasto

Ik woonde een traditionele zingzweetgenees ceremonie bij (Pasto)

En hier ben  ik nu

Pelgrimstocht vannacht, waardoor er ineens duizenden mensen verspreid door Baños lagen (bijna Pasen!)