Iets over Brazilië

Huh, is het alweer 1 december? Ten eerste voelt het helemaal niet als 1 december, want hoewel in Nederland de vogels van het dak vriezen, wordt het hier steeds meer zomer. Ten tweede, hoezo is er alweer bijna een jaar voorbij?

In ieder geval vond ik het leuk om wat dingen over Brazilië op een rijtje zetten..

In Brazilië wonen 204 miljoen mensen. En dat lijkt (en is) een boel, maar Brazilië is gigantisch groot. Het land is 207 keer zo groot als Nederland en dat betekent dat als je van Noord naar Zuid zou gaan, dat je dan een afstand aflegt van Nederland naar Iran.
Het meeste vervoer gaat via bussen en de bustochten die ik tot nu toe heb afgelegd zijn eigenlijk maar klein, aangezien je ook een ticket kunt boeken voor vier dagen (van west naar oost).
Ik houd het zelf dan ook maar bij het zuiden van Brazilië, dat bestaat uit de staten Paraná, Santa Catarina en Rio Grande do Sul.

De mensen spreken hier Portugees. En niets anders. Ze zijn zogenaamd ééntalig en het woord sales plakken ze wel op hun ramen, maar alleen omdat ze weten dat er mensen op af komen.
Ik vind het straatbeeld niet schokkend, best normaal zelfs, dat ligt misschien aan mijzelf (Taiwan was wel echt een andere wereld), maar het ziet er ook wel vrij westers uit. Ik ben al minstens vijf keer aangesproken als Braziliaanse, want in Brazilië komen mensen voor in alle vormen in maten, met alle kleuren haar en huid.

Omdat ik dus op het gedeelte van Brazilië ben dat onder de evenaar ligt, is het hier nu lente en bijna zomer. Ik vind het vooralsnog wel meevallen met de hitte, maar voor Brazilianen is het vrij koud. Want: ‘we kunnen niet eens onze normale dekens gebruiken’. Waarmee werd bedoeld dat ze extra dekens nodig hadden, normaal slapen ze hier onder alleen een laken.

img_02941

Politiek gezien is het nogal onrustig, maar dat is niets nieuws. Gisteravond was er een protestactie tegen een nieuwe wet. De mensen blijven dan in hun huizen, maar rond acht uur klonk er overal het geluid van pollepels op potten en pannen. De auto’s toeterden mee. Best wel maf.
Verschillende scholen zijn bezet door studenten, omdat de nieuwe president een wet heeft afgeschaft die scholen verplichtte om lessen in kunst en filosofie te geven.
En blijkbaar kun je in Brazilië als clown die amper kan schrijven, best de politiek in. Zolang je maar goed kunt praten (Het kan toch niet erger, dus stem op mij!). (Tiririca).

Nog enkele dingen die mij opvallen:

  • Ieder huis heeft minstens een hek. Of een portier. Beveiliging en camera’s. Je kunt in ieder geval niet zomaar aanbellen.
     

    img_20161129_193250.jpg

    Zelgemaakte feijoada. Banaan met ui kan best.

  • ’s Middags wordt er uitgebreid warm gegeten. Salades maken ze niet echt, het zijn vooral zware maaltijden met als hoofdbestanddeel vlees en bonen. ’s Avonds eten ze dan nog iets kleins.
       
  • Brazilianen zijn meesters in praten. Omdat het land zo groot is, en een cultuur heeft van vele immigranten, worden er allerlei dialecten gesproken en ik denk daarom, kunnen ze best begrijpen wat ik wil zeggen in mijn gebrekkige Portugees.
      
    Maar, wat me vooral opvalt is dat ze steeds doorgaan. Er vallen bijna geen stiltes. Ze blijven praten en vragen stellen en ze hebben een heel scala aan ‘Jeetje’-woorden: van die woorden die niet per se iets betekenen maar die je wel overal tussen kunt plaatsen. Jeetje… Nou zeg… Zulks.
    Ondertussen gaat het praten steeds beter, maar ik moet nog wel leren om een gesprek te stoppen, want dat doen ze dus niet zo snel.
      
  • Familie is echt een ding.
    Dus je zorgt er wel voor dat je die ziet of op een andere manier spreekt. Ze maken altijd tijd voor de ander, die meestal onaangekondigd even langskomen. Het is ook helemaal niet raar dat je even 200km rijdt om ergens te gaan lunchen.
      
  • Gastvrijheid. Iedereen mag mee-eten. Het is helemaal niet raar om een verdwaald Hollands meisje onder te brengen bij een familielid / kennis voor een avond. Die wordt gewoon opgenomen in de familie en mag ook best blijven slapen. De meeste huizen hebben een logeerkamer die veel gebruikt wordt en elk huis heeft standaard een extra badkamer voor de gasten.
       
  • Natuur is natuur. Die komt binnen.
       
  • Plastic. Dat vind ik nog een beetje lastig. Ik wil meedoen met hen en er bijlopen zoals zij het doen, maar als dat betekent dat ongeveer elke boodschap apart in een plastic tasje verdwijnt, doe ik dat liever niet. Die plastic tasjes gebruiken ze overigens wel weer als afvalzak, maar daar heb je er geen vijf(tig) per dag van nodig.
Advertenties

5 thoughts on “Iets over Brazilië

  1. Wat leuk om dit te lezen! Sommige dingen herken ik, maar andere dingen ook weer helemaal niet. Die lepels op pannen slaan?! Hahaha, dat is nog eens protesteren. Het is zo mooi hè, om die gastvrijheid te ervaren :) Dat zijn voor mij vaak de mooiste momenten, en het blijft onverwacht… als nederlander die dat toch niet zo geleerd heeft ;)
    Liefs

    • Ha Iris! Die potten en pannen vond ik ook mooi, maar of het ook iets uithaalt… Denk het niet. Ik vind de vanzelfsprekendheid waarmee ze gastvrij zijn heel prettig, maar soms ook een beetje verwarrend: mag ik echt zomaar meedoen? :)

  2. Lieve Loes, wat goed om van je te lezen, een jaar geleden, tsja…liepen wij de joepieloop in ook mooie natuur in t piepklein vergeleken bij die waar je je nu bevindt. Dikke knuffel voor jou en Hilly!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s