Op weg

Met als bestemming São Paulo vertrok vrijdag 11 november mijn vliegtuig naar Brazilië, Zuid-Amerika, een nieuwe vorm van leven, sowieso voor nu, wellicht voor langer. 22,1kg checkte ik in, inclusief een paar kilo stroopwafels, speculaas en chocolade..

De afgelopen weken waren intens. Ik ruimde mijn huisraad op tot een stuk of veertien dozen, twee fietsen, een piano en nog wat kleine dingen. Ik nam afscheid van een kamer die meer voor me betekende dan ik vermoedde en ik liet Nijmegen achter.
Dat was best wel moeilijk.
Vooral omdat ik mezelf in zoveel onzekerheid stortte: is dit wel een goede keus? Is het dit waard om zo drastisch alles achter te laten? Kom ik ooit terug in Nijmegen wonen? Uberhaupt; waar kom ik terug en wanneer?
Maar ook dingen als: wat als ik geen visum krijg? En; ik ga gewoon niet. Speelden door m’n hoofd en maakten me soms banger dan ik wilde toegeven.

Maar gelukkig, het is echt zo dat alle stress donderdag nacht van me afviel en ondertussen zit ik in de zon in Caçador. Nu al mooie dingen meegemaakt en gemerkt.

Het voelt heel goed hier.

Dus, wat ga ik doen? Geen idee. Of nouja, veel ideeën maar niet allemaal even concreet. Ik probeer hier een beetje te overleven en ik hoop dat ik daarmee meer vind hoe ik wil leven en wat ik voor anderen kan betekenen.
Ik vind het fijn om mijn overpeinzingen zo nu en dan met jullie te delen, dus vandaar dat ik dit blog weer in gebruik neem. Voel je vrij om, persoonlijk of niet, je eigen gedachten hierbij te delen, zou superleuk zijn om te lezen!

Een paar dingen die me nu bezig houden:
1. Zal ik wel vegetariër blijven hier?
Want: de mensen zijn zo gastvrij en ze vinden het lastig om iets voor mij te bedenken zonder kaas en vlees. Wat vind ik belangrijker: gastvrijheid of het milieu? Ik had niet verwacht dat ik hier nu al over na ging denken maar voila.

2. (On)afhankelijkheid.
De afgelopen zes jaar leefde ik steeds allener, niet eenzaam, maar wel onafhankelijk. Het is me wel duidelijk dat er hier veel meer samen gedaan wordt, mensen zorgen echt voor je. Ten eerste moet ik dat toelaten. Ten tweede moet ik eraan wennen.
En behalve dat is het geweldig: de gezinnen zijn er aan gewend dat er mensen blijven slapen. Ze maken tijd om samen dingen te doen. Samen eten is heel belangrijk. (En superlekker, ook als je volgens henzelf ‘a melhor parte’ : het vlees, mist)

3. Portugees spreken.
Vanaf juni heb ik hard gestudeerd om deze taal te spreken en daar ben ik nu zo blij mee. Ja, het is uitputtend om een nieuwe taal de hele dag te praten, maar het is ook maravilhoso, geweldig. :)

Er zijn nog veel meer dingen maar voor nu laat ik het hierbij. Tchao amigos, eu amo vocês!

Advertenties

3 thoughts on “Op weg

  1. Leuk Loes dat je ons weer op de hoogte houdt van je belevenissen!
    Benieuwd wat je allemaal gaat doen daar in Brazilië. In ieder geval heel veel plezier gewenst! Groetjes, Janny.

  2. Loes!
    Leuk om je verhalen weer te lezen, ben heel benieuwd wat je gaat meemaken.
    Heel veel plezier en geniet ervan;). Je moet maar immers zo denken; mocht je weer een keer terug keren naar NL hier is blijft altijd alles hetzelfde (dus je mist niks) haha.

    X Lin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s