Op zaterdag

Kees had het allemaal uitgestald,
opgestapeld en ingepakt: de appels,
pruimen, praatjes en goede raad

Ik kwam eigenlijk voor bananen,
maar dat was te exotisch,
bewerkelijk ook – zo snel beurs als ik was
Dus ik vertrok
met peren, een glimlach en een restje oud zeer

Hij had gelijk, schillen hoefde niet
Alleen ontpitten, koken en wachten
dan trekt het zuur er vanzelf uit

 

Advertenties

Gemuteerd II

Toch weer mijn DNA aan de buurman gegeven,
dat vond hij wel fijn.
Ik ook, dacht ik. Toen.
Zou de buurvrouw weten van ons heimelijk fröbelen?

‘Ik houd eigenlijk meer van eigeel’, zei ze. Maar het eiwit werd
steeds witter en zij was maar een simpele juffrouw. 

Het was zo complex,
wij allemaal.

Hij dacht dat ik hem begroette toen ik, met loslatende stem,
thymine fluisterde
.
Onder zijn verknipte geweten ontvouwden zich hele structuren,
maar hij wist niet wat het meervoud van helix was. 

Zo spiraalde ik verder,
mijn macromoleculen 
stevig vastgeklemd.
Voorlopig wordt mijn genetische code niet meer vertaald.

Pier 2 Art center

 

Gemuteerd I

ax2NpPn_700b
Ik heb mijn DNA net aan de buurman overhandigd,
hopend dat hij me kan helpen met het in elkaar
zetten van mezelf.
Ik ben zogezegd het schema even kwijt.

‘Ik ben maar een simpele bakker’, zei hij. En hij
mompelde dat hij wel vaker met eiwitten had geknutseld, maar
ik was iets te complex.
Dat hoor ik wel vaker.

Zij voelde zich aangesproken toen we spraken over guanine
of misschien cytosine of adenine. Niet dat ze ooit twee
eindjes aan elkaar had geknoopt, maar het lukte haar om een dubbelstreng te vormen
met de bakker.
Twee tegen één kan soms eerlijk zijn, maar nee,
er zat geen schot in deze zaak.

Thuis ben ik onder de douche gaan staan
en de rest van de dag bouw ik waterstofbruggen.

Geluk

Berg en dal, 5 augustus 2014

Berg en dal, 5 augustus 2014

Geluk

Laat het niet schieten
(maar schiet zelf)
Het liefst binnenkant paal

(of keihard door het midden)

 

Zo. En dan doen we nu even alsof het 5 augustus is, want das een fijne dag.
IMG_0591