Kaohsiung (高雄) dag 1

Als ik wikipedia mag geloven, dan wonen er in Kaohsiung – 高雄 – zo’n 2,8 miljoen mensen. Als ik mijn eigen ogen mag geloven, dan klopt dat wel zo’n beetje. Het is in ieder geval een fikse stad met een metro.

Kamer in onopgeruimde (lees: normale) toestand

Kamer in onopgeruimde (lees: normale) toestand

Afscheid en weggaan
Het begon allemaal maandagmiddag. ‘Het’ is in dit geval mijn zomervakantie. Na het guqinconcert heb ik eerst mijn guqin in een doos naar Nederland gestuurd, daarna met alle klasgenootjes nagepraat en toen moest het grote stempelspel beginnen. Het was net koninginnedag.
‘Als je van elk spelletje een stempel hebt, dan mag je iets leuks uitzoeken.’ 
In mijn geval waren de spelletjes zes plekken waar ik heen moest en kreeg ik als beloning een certificaat dat mijn cijfers ook echt gelden in Nederland. Ondertussen nam ik ook nog afscheid van Anche en mijn fiets (tegelijkertijd), dat viel zwaar.
Het was helemaal niet handig dat ik mijn fiets al weggegeven had, want ik moest ook een stempel halen op Bo’ai, een halfuurtje enkele reis in de hitte. Tja, daar had ik niet zoveel zin in, dus heb ik maar gerend. Heen en weer en toen weer heen. Met die stempelkaart in m’n vuist geklemd.

Oké, blablabla, inpakken en wegwezen. Zou ik ook denken. Maar het inpakken van een half jaar studeren kostte toch meer tijd dan ik dacht en ik probeerde ondertussen ook nog mijn spullen te slijten aan andere objecten dan de prullenbak en mensen kwamen gedag zeggen enzo. Nou, toen was het snel dinsdag. Mijn koffer ging trouwens met gemak dicht, volgens mij heb ik nu zelfs minder dan op de heenreis, maar er zit natuurlijk ook wat in mijn backpack.

Ah, en nu mag je weer lachen. Ik had de trein gereserveerd voor 16 juni, dat was maandag. Maandag is geen dinsdag en ik wilde wel gaan. Ik denk niet dat het aan mijn Chinees lag, het was gewoon dom.
Groot gedoe, maar Taiwan zou Taiwan niet zijn als het niet heel snel opgelost werd. Drie uur en 37 minuten en ik was in Kaohsiung!

Kaohsiung
Een dikke matras, een koelkast, toffe mensen, hardlopen, vers fruit: precies wat ik nodig had voor een eerste avond. Echt, ik word er zo gelukkig van dat ik gewoon fris fruit kan eten of ijsjes in de vriezer kan gooien. Wat ook een leuk iets is: Kaohsiung staat bekend als beste fietsstad van Taiwan.
Daarnaast, de watermeloenen en mango’s zijn hier veel goedkoper dan in Hsinchu en ze worden echt overal verkocht. Dan merk je wel dat je wat zuidelijker bent. Ik zit trouwens in Bike Kaohsiung Hostel en dat is echt top! (aanrader!)

Vanochtend begon ik met twee uur yogales in het park achter het Museum of Fine Arts. Ik deed mijn eerste les Ashtanga, een soort bewegingsmeditatie, waarbij je heel erg focust op je ademhaling. Daarvoor leerde ik eerst een bepaald soort ademhalen, waarbij je als je uitademt het geluid van de zee moet maken.
Ik vond het eerst heel raar klinken, het is best apart om het jezelf te horen doen daarna.
Goed, het was gewoon heel tof. Qua balans ben ik met links beter, is dat raar als je rechts bent? Daarna ben ik nog even het museum ingelopen, maar dat viel erg tegen na Taichung .

Hierna ben ik dus naar Monkey Mountain gelopen, die officieel helemaal geen Monkey Mountain heet, maar Chaishan. De tocht er naartoe was al leuk:
IMG_0464Het hiken in de bergen was weer heel vet. De meeste foto’s zijn enigszins overbelicht, en apen fotograferen is best moeilijk, maar het is toch beter gelukt dan in Hualien . Kijk maar:IMG_0487 IMG_04881 IMG_0482 IMG_0476

Ik wilde eigenlijk nog veel langer apen kijken, maar helaas moest ik heel nodig naar de wc, dus heb ik uit nood maar bij een basisschool aangeklopt. Dat bleek een goede keus! Ik kreeg niet alleen rijstkoekjes en ijsthee, maar ook een rondleiding en ik heb wat met wat kinderen van een jaar of acht gesproken. Daarna nog touwtje gesprongen. Het was zo leuk! Wederom: dat zie ik in Nederland nog niet zo snel gebeuren.

Advertenties

3 thoughts on “Kaohsiung (高雄) dag 1

  1. Wat leuk allemaal…. Menigeen in Nederland wordt jaloers bij het lezen van dit verhaal over jouw paradijsje in het zuiden van Taiwan.

  2. Links is je stambeen en dat geeft de fundering voor een goede trap! Ik heb geleerd dat als je een voet op moet eten om in leven te bljiven, je dan dus beter je rechter op kan eten. A

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s