Een vriendelijk gebaar

Deze week was zegmaar niet helemaal mijn week. Of nouja, ik vond het gewoon een beetje lastig. Ik vond het zelfs lastig dat ik zo vaak positief denk, want soms wil je gewoon even sippen zonder gestoord te worden door bemoedigende gedachten. (Ja, echt, ik heb dat soms).
Ik zal een concreet voorbeeld geven:
Gedachte 1: ‘O, man het is pas maandag en ik moet nog een hele week.’
Gedachte 2: ‘Dan heb ik dus nog vier dagen die veel leuker worden dan vandaag.’
Tja, dat wilde ik dus helemaal niet denken op dat moment en dan moet ik weer lachen om mezelf enzo. (maar eigenlijk ben ik er wel blij mee dat ik zo in elkaar zit hoor. ;) )

Zoals misschien al bekend, ik was de hele week een beetje ziek. De ene dag iets misselijker dan de andere dag. Soms niet stabiel, soms gewoon heel wankel, en als ik niet stevig op m’n benen sta, hoe kan ik dan stevig in mijn schoenen staan?

En juist dan komen de leuke dingen ineens met bakken uit de lucht vallen. Als je iets nodig hebt, dan komt het vanzelf wel naar je toe. Daar geloof ik echt in, maar deze week was wel heel erg. Daar ben ik alleen maar heel erg dankbaar voor.

Net voor ik vertrok naar mijn tentamen Combinatoriek vond ik dit:IMG_0428Tjees, wat maakte Meike (美克 :D ) me daar blij mee! Ik zal het even uitleggen. Ik deed hier woensdag een presentatie over Nederlandse spreekwoorden, die ik dan in het Chinees had vertaald en probeerde uit te leggen. Daar had ik iets over gemaild, een paar weken geleden, zodoende kreeg ik oren.
Dit is voor ‘mijn naam is haas’ – 我的名字是兔子. (兔子 is konijn, maar ik dacht dat meer medeleerlingen dit woord zouden weten dus ik sjoemelde – weten zij veel – je moet flexibel met taal omgaan – yolo (hahaha sorry)).
Als ik deze oren eerder had gekregen had ik misschien wel een hele hazenpresentatie kunnen geven bedenk ik me nu! (Hazeslaapje, het hazenpad kiezen, haasje-over, Paashaas etc.)
Dus misschien is maar goed dat ze net een dagje te laat kwamen. Deze oren gaan trouwens zeker mee op reis de laatste week! :D

Toen ik die avond doodmoe terug kwam lag er ineens een kaart uit Turkije in het postvak. Superbedankt Nico! Die had ik echt niet aan zien komen. :D
O, man, ik sloeg zo om naar dolgelukkig!

Nou, en vandaag was het toch al weer raak. Kijk eens hoe mooi:
IMG_0429Wow Iris!! :D Ik kreeg er meteen een leuk idee van. Ik wil in mijn kamer een hele wand gaan beplakken met quotes en leuke teksten en tekeningetjes en en en…
Dus als je nog een wijze les, mooie en/of onbegrijpbare woorden of een hilarische uitspraak hebt, komt maar op!

Nou, en vandaag na de les cryptografie kwamen er een paar Taiwanezen mijn kantoor binnenlopen. Het zijn mensen van de Mountain club (studenten computer science) die ik help met complexe analyse. Ik bood ze thee aan en nouja, deze momenten zijn gewoon heel fijn.
Dat ze niet bang zijn om zomaar naar binnen te lopen en dat ze mij weer even op de hoogte brengen van het WK voetbal. Dat er bij het weggaan gezegd wordt: ‘Ja, we hadden niet per se hulp nodig, we vinden het ook gewoon heel leuk om met je te praten.’

Ik wil helemaal niet zeggen dat er nu dingen gestuurd moeten worden, juist niet, ik ben er toch niet meer om ze op te halen, ik wil juist laten weten dat deze onverwachte dingen de leukste zijn om te ontvangen.
Dus, doe eens iets randoms en wie weet maak je iemands dag helemaal goed!!
(en anders help je altijd jezelf, want het kan niet anders dan dat je hier een goed gevoel van krijgt!)

Advertenties

One thought on “Een vriendelijk gebaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s