Trailrunnen in Neihu

Ik hoop dat je nog niet moe bent van mijn hardloopverhalen, ik namelijk niet! Ik heb vandaag echt een supertoffe trailrun gerend, in Neihu. Neihu is een gedeelte van Taipei, ongeveer één uur rijden vanaf Hsinchu.

IMG_04011Het plan was als volgt: samen met een Rus, een Tsjech en twee Turkse jongens zouden we 16 km rennen. 16 km klinkt als doable, want die ren ik elke week wel één of twee keer, dus ik had me opgegeven. Ware het niet dat het blijkbaar een hele zware race was.
De snelsten rennen er ongeveer 2 uur nogwat over en dat zijn mensen die een marathon in 2 u 15 lopen. Slik.
Zo ook rennen al mijn rengenoten hun marathons binnen drie uur.

Ik was dus een beetje nerveus.

Vanochtend om 5 u sprong ik uit mijn bed, want je moet hier vroeg beginnen met hardlopen, als het nog niet zo warm is. (31 graden om 7 u ’s ochtends)
Ik had gister trouwens wat opgezocht over lopen in de hitte en de één na de andere site adviseerde me om niet te lopen met temperaturen boven de 25, 26 respectievelijk 30 graden. Tja, dan kan ik hier dus helemaal niet lopen.
Ik at een grote bak havermout en fietste 40 min naar de plaats vanwaar we met de auto verder zouden gaan.

Nu gaan we over tot het rennen zelf. Wat. Was. Dat. Zwaar. Dit kan ik nog wel 37 keer neerschrijven en dan nog heb je geen idee hoe ontzettend zwaar dit was.
Het was vooral mentaal heel zwaar, omdat je steeds maar aan het ploeteren bent en zo weinig vooruit komt. Er zaten rotsstukken in, waarbij je zonder zekering naar boven moest klimmen en daarna stond te trillen op je benen. Ik heb door drie rivieren gewaad en daarna doorgerend. (of alles nu nat is van het zweet of het water, dat maakt niet).
Na zes km werd ik gestoken door een wesp, er was niemand in de buurt. ‘Wat nu?’
Dus ik zoog de angel uit binnenkant-bovenarm en rende door.
Ja, dat vond ik best stoer van mezelf, maar goed, ik had niet zoveel keus. Ik zei nog tegen mezelf dat ik op zijn minst moest doorrennen tot een mooi uitzicht voor ik ergens zou gaan creperen.
Tijdens het rennen is alle pijn trouwens weggeëbd, ik denk door een goede bloedcirculatie en de nodige endorfinen/adrenaline?

Ik heb roadschoenen in plaats van trailrunschoenen en nu weet ik dat dat niet zo handig was. De keren dat ik (bijna) uitgleed zijn ontelbaar.

Maar wat echt het moeilijkste was, wat ik helemaal niet had verwacht, was het rennen met zweet in je ogen. Dat prikt man! Dat doet pijn en het zorgt er ook voor dat je niet zo goed kunt kijken. Ik wilde mijn kostbare water ook niet verspillen om het weg te spoelen, dus ik liet het maar zo.
Ik had trouwens 1,2 liter water op mijn rug, want de luchtvochtigheid is hier zó hoog.

Na 12 km en twee uur zat ik er mentaal helemaal doorheen. Ik zag een gigantische trap voor me oprijzen en ik wist dat ik die moest gaan beklimmen. Ik moest denken aan de bonenstaak van Jaap, er kwam geen end aan.
Ik zag een slang, maar ik had niet eens energie om te schrikken.
Ik heb er eigenlijk nog nooit zo doorheen gezeten, dus dat was wel een goede ervaring. De daaropvolgende kilometer heb ik afgelegd in een half uur.
Omhoog, omhoog, omhoog.
Heel traag, maar wel gestaag, want opgeven kwam nog niet in mijn woordenboek voor.

Hierna heb ik mezelf zo’n beetje herpakt en kon ik weer door. Ondertussen rende één van de Turkse jongens het parcours ongeveer dubbel om mij op de hoogte te houden van de statistieken en te kijken of ik nog leefde. Dan rende hij weer vooruit en kwam hij terug met de mededeling dat we al X km hadden gedaan met Y stijging en dat we de laatste Z meters in W minuten deden.
Dat krijg je al je met natuurkundigen op pad gaat.
Natuurlijk rende ik nog ergens verkeerd waardoor ik de route nog 1,5 km langer heb gemaakt. (Frustratie, check!) In totaal zijn er 1400 hoogtemeters gemaakt en heb ik er 3,5 u over gedaan.

Ik wist niet dat appels zó lekker konden zijn. :D

Advertenties

2 thoughts on “Trailrunnen in Neihu

  1. Hahaha! Mooie laatste zin ;)
    Wat een bikkel ben je, Loes!
    Helaas is mijn internet niet heel denderend dus ik ben bang dat ik je straks niet kan horen :( Kun je het fragment naar me mailen? Of is dat moeilijk?
    Ik zal je in ieder geval wel (zonder radio dan) toejuichen. Go Loes! Go Loes! :D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s