Het wordt alleen maar beter

Want airco, yoga, wiskunst, muziek, inspirerende mensen, kriebels, watermeloen, enkels en kracht, slaap, moed en bezieling. Leven, ik lust je rauw!

IMG_03321

Oja, en een katoenen laken, dat verbetert mijn humeur ook aanzienlijk.
Mocht je ooit naar Taiwan gaan en onder katoen willen slapen, neem er zelf één mee! Hier vind je eigenlijk alleen maar synthetisch spul.

  • Buurman en buurman mochten weer los! Mijn klamboe was naar beneden gedonderd en blijkbaar is mijn geweten ondertussen zo goed (lees; ik was verrekte moe), dat ik daar niet van schrik. Na wat tape, zweet en gefoeter onder een veel te laag plafond hangt alles weer. En hoe! :)
    Haha, nee, laten we het daar maar niet over hebben.
     
  • Over zweet gesproken. Het is hier al twee weken behoorlijk warm. 36 graden is echt geen uitzondering. Dus maandag zei ik tegen Sabina: ‘Ik ga de airco aanzetten’.

    Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Uiteindelijk bleek dat we een airco kaart nodig hadden, voor 400 dollar = tien euro.
    Wij zijn dus de eersten in dit complex die zo’n kaart aanschaften. Wat?! En ik vond al dat ik zo lang had gewacht.
    De mevrouw wilde ons eigenlijk de kaart niet verkopen, want we zouden het geld er nooit uithalen en we hebben ook een ventilator? Iedereen vindt de airco heel duur en dus wilde ze ons het geld laten besparen. Normaal gesproken doen mensen meer dan een jaar met zo’n kaart, maar ik heb dus geen idee hóe ze dat doen, want wij hebben er in vier dagen toch al zeker 50 cent doorheen gejaagd. Ha!
    En ik ben niet van plan om mijn nachtrust te laten verstoren door wat Hollandse knieperigheid, dus we gaan gewoon door met koude lucht blazen.
    (Alleen ’s avonds, voor een uur of anderhalf, ik denk nog wel aan ons milieu hoor!)

    Door de hitte moet ik trouwens wel 8/9 u per nacht slapen, dus dat doe ik dan maar, is best fijn! En ik heb hier toch niet echt afspraken ’s avonds.
       

  • Over dat milieu: http://www.bigbangbroccoli.com/ Woah!
     
  • Nou, ik heb dus ontdekt dat er hints staan achterin mijn boek. Kijk, dat maakt het ineens een stuk begrijpelijker dat iedereen zo vreselijk slimme dingen ‘bedenkt’. Daaraan gerelateerd schieten mijn wiskunde cijfers ineens omhoog.
    En dat is maar goed ook, want het semester vliegt voorbij! Waar in Nederland de vakantiedagen om je oren suizen, ga ik hier gewoon door met leren leren leren. Maar het einde begint toch echt in zicht te komen.
     
  • Weer een bruggetje!
    Het einde van het semester, ik moet er niet aan denken om terug te gaan naar Nederland. En toch, ik wil NU terug. Ik mis Nederland. Ik mis het eten, het hebben van privacy of een koelkast, maar het meest mis ik de mensen.
    Ik probeer hier nog wel eens spontaan over de gang te dansen, maar niemand doet mee. En als je onverwachts binnenstapt en vraagt of iemand met je thee gaat drinken moeten we eerst een afspraak maken.
    Mijn privacy is er nu écht helemaal aan, want mijn kantoor wordt ons kantoor.

    Ik heb gewoon zin om naar iemand toe te fietsen en dingen te vertellen en te luisteren, om me in het Nederlands uit te drukken aan mensen die wat meer van mij weten. Die niet constant raar opkijken als ik ergens heen spring of een random opmerking maak.
     

  • Ondertussen geniet ik nog wel hoor. Grijns. :D Maar niet met mate.
    ‘We zwierven door de straten om maar genoeg voetafdrukken op deze aarde achter te laten. Beperk alsjeblieft je global footprint niet, ga eens naar buiten en loop eens een stuk! Blijkt ineens dat de buurman naast je woont en dat hij prachtig kan zingen. Of miauwen voor mijn part.

    De straten kromden zich naar onze gedachten, ze gingen werkelijk alle kanten op, maar toch hadden we aan twee dimensies genoeg. Hoelang liep je eigenlijk al naast me? Mensen komen en gaan, soms heb je dat niet door. Soms doet het er niet toe. Meestal geef je er zelf betekenis aan, zoals we overal maar stickertjes op willen plakken. ‘

Veel liefs en plakkerige groeten!

Dit stroompje laat mij door heel Hsinchu rennen

Dit stroompje laat mij door heel Hsinchu rennen

Beginpunt van een hike van vorige week.

Beginpunt van een hike van vorige week.

In de metro.

In de metro.

Advertenties

5 thoughts on “Het wordt alleen maar beter

  1. Wat weer een leuk verslag Loes!
    Als je weer terug bent en je hebt de behoefte ergens heen te fietsen: van harte welkom! Ook
    zonder afspraak! :-)
    Groetjes!
    Janny.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s