Het tij gekeerd

Fragment uit mijn ‘dagboek’. Dat woord is trouwens erg leuk in het Chinees: 日記. Je spreekt het uit als Rìjì = ruh djie. Het eerste is het symbool voor zon, het betekent ‘dag’. Het tweede karakter betekent ‘onthouden/herinneren’.
Ik noem mijn dagboek eigenlijk nooit dagboek, daarom aarzelde ik en plaatste ik aanhalingstekens. Het is meer een herinneringenschrift, waarin ik maar wat aan flans, met woorden en gedachten, waarin ik plannen bedenk en mezelf aanspreek, corrigeer of opzweep, vaak vreselijk onsamenhangend. Nuja, kijk zelf maar.

Voor papa, mama en Koen – 2 mei 2014

Vandaag het einde van het eiland gevonden
met mijn gedachten op sleeptouw
in een duinpan gaan liggen
door de zee overspoeld
door het zand geschuurd
Tussen mijn tenen, in mijn haar
een verzameling begonnen van verwaaiingen 
en liters zoute zeelucht

Genoten van het vergezucht van wolken, golven 
en gevleugelde ideeën
Doorgetrapt, doorgedraaid en doorgehakt
(we zijn geen watjes!)

Geleerd dat je je hoofd met de wind mee 
moet draaien
Anders zandhappen

Ik vond een gloeilamp en schelpen en het zal je misschien ook niets verbazen dat ik luid zingend over het strand heb gerend. ‘Want de zee die zuigt en een man die buigt …’

Zoveel wereld in het glas.

Zoveel wereld in het glas.

Advertenties

2 thoughts on “Het tij gekeerd

  1. Wauw. Prachtig gedicht. Een opeenvolging van prachtige vindingen, en dan ook nog zo’n mooie foto aan het eind. Ik word er helemaal blij van :D

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s