Zó vier je een verjaardag

Op donderdag rond het middaguur wordt er op mijn deur geklopt. Ik zit net guqin te spelen na flink wat uren wiskunde. 生日快樂! ( = Shēngrì kuàilè = sjang rrr kwai luh = geboortedag gelukkig)

IMG_01901Het waren de wiskundigen van deze gang, met cake en melkthee. :) En butterfly.
(Ik wist en weet het woord voor boter niet, dus één jongen vertaalde :
‘Do you eat your cake with butterfly?’. Boter dus. Uh, nee. Ook niet met vlinders.)
Ik speelde voor ze op de guqin, we maakten rare foto’s en ze zongen heel veel liedjes. O, en het is traditie dat je een wens doet, maar die mag ik niet vertellen.

Ik moest nog gewoon naar de les, maar ik voelde me zo jarig! Heel veel mensen wensen me een fijne verjaardag, ik gok dat dat ook te maken heeft met al die klompjes die ik heb uitgedeeld, leukleukleukleuk!

’s Avonds bedenk ik me dat ik graag alleen mijn nieuwe jaar in ga. Dus om 23.30 trek ik mijn hardloopschoenen aan en neem een stapel kaarten mee naar buiten. Ik probeer een aantal straatjes die ik al langer wilde nemen en ik lees alle kaarten voor de derde, vierde of vijfde keer. Wat ontzettend leuk dat er zooooooveel post was! En zo op tijd. Wat vet dat iedereen daar aan gedacht heeft! Leuke verhalen ook. :)
(Ondertussen weet ik dat dit een beetje ‘doorgestoken kaart‘ is, haha)
Om mijn verjaardag echt in te luiden maak ik nog een paar keer een borstwaartsom en buikdraai in een speeltuin, maar daarna zie ik wel heel veel sterretjes.

Vrijdagochtend word ik voor zeven uur wakker, ik blijf in bed leren tot acht, ga langs de markt en heb les. Ik trakteer, maar de wisko’s zijn niet echt enthousiast, nouja. Om 12.30 zit ik in de bus op weg naar Wai’ao. In Taipei heb ik een probleem met mijn Ticket Vending Machine, dus ik vraag een meisje om hulp. Zij heeft geen tijd, maar iemand anders vraagt al of ze kan helpen. Zo werkt dat hier. :)

Deze vrouw neemt me mee door het hele gebouw en uiteindelijk blijkt de machine kapot, maar het is zo gezellig (en zo leuk om Chinees te praten!) dat we beide onze trein missen en de volgende nemen.
Om 16.47 kom ik aan in Wai’ao, een surfersplaatsje aan de oostkust. Het hostel is snel gevonden en ik wil naar de zee (oceaan). Het eerste wat ik doe is anderhalf uur over het zwarte strand banjeren en uitwaaien. Zo fijn!
Daarna vind ik Thijs en Lena. Lena heb ik nog niet ontmoet, alleen via facebook, maar het klikt meteen. Zij hebben met de andere gasten de hele dag gesurft.

10294507_683552118346647_6557584537614022939_n

Thijs, Lyrische Loes en Lena

We gaan uit eten in Jiaoxi met acht of negen mensen van het hostel en als ik wil trakteren vind ik het wel tijd om ze te vertellen dat ik jarig ben. In Taiwan trakteer je dus niet, maar wórdt je juist getrakteerd, maar ik weet ze toch zo ver te krijgen dat ik het chili-ijs betaal. Dat is ijs, met pepers, heel scherp en raar!
Als we terugkomen bij het hostel is er een mini-surprise party voor mij georganiseerd. Kijk maar hoe gelukkig ik daarvan word:

We drinken nog wat (dit is zó goed gezelschap!) en Lena en ik gaan slapen op het strand, met Miguel in een tent. Shawn the dog maakt nog wat schrikbarende schaduwen en veel te laat val ik gelukkig in slaap. Om om vijf u gewekt te worden door het punkrock alarm van Miguel. Tijd voor een zonsopgang! Helaas is het vooral een verlichting, want veel wolken, maar we nemen toch maar meteen een duik. Thijs is ook wakker gemaakt en na een beetje rondbanjeren nemen we om 6.45 (dacht ik?) de trein naar Jiaoxi voor ontbijt en hiken.

Shawn the dog

Shawn the dog op het zwarte zand

Uitzicht uit de tent

Uitzicht uit de tent

Deze hike was niet bijzonder mooi eigenlijk (ik ben verwend), als ik de volgende dag, zondag, alleen met Lena trailrunnend de bergen induik komen we papegaaien tegen! En hele mooie vissen, andere vogels en weer heel veel mooi oerwoud. Ik neem jammer genoeg geen fotocamera mee bij het rennen (veel lopen ook, bergop, en op veel stukken is rennen gevaarlijk). Na het rennen plonzen we met hardloopkleren en al weer de zee in. :)

Nog een cadeau als ik op zondagavond mijn mail na drie dagen open:

‘proficiat, uw schrijven wordt opgenomen in de Poemtata-bundel’

Mijn gedicht Slapen werd schrijven  zal dus verschijnen, Ahhhh!!


Dit was echt een geweldige verjaardag. Maar nu ik de laatste korrels zwart zand uit mijn oren heb gepeuterd, moet er toch weer hard gewerkt worden. Pasen vieren ze hier niet. :)

Advertenties

3 thoughts on “Zó vier je een verjaardag

  1. Grappig, ik wist alles al…maar zo is het toch nog detaille…ik ben wel erg benieuwd naar je wens ;).
    En ik vraag me af, wat is poemtata

  2. Nou, Poemtata is een poëzie gezelschap of zoiets, uit Vlaanderen.
    Een groep mensen die op een hele creatieve manier de ‘leescultuur’ proberen te bevorderen, in samenwerking met kunst en muziek. :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s