Hallo endorfinen!

Ik ben een slechtweer loper, dus toen het na een zinderend hete dag ineens keihard begon te onweren heb ik snel mijn hardloopschoenen aangedaan, mijn fietslichtjes omgeknoopt en ben ik even hard als de donder gaan rennen. Na twee seconden al helemaal doorweekt, na één seconde al een grote glimlach op mijn gezicht. Ik weet niet of ik huilde van geluk, of dat het zout wat ik proefde gewoon regen met zweet was.

De regen was warm, zou ik ook zijn als ik een hele dag in een hete wolk had rondgehangen. Er ontstonden diepe plassen waar ik insprong, waar kikkers massaal uitsprongen als ik hun rust verstoorde. Kwaken door de verlaten straten, opeens was er niemand meer, behalve schuilende mensen in beveiligingshokjes die me aanmoedigden.
‘Als ik wil, kan ik alles doen wat ik wil’ (Eefje de Visser) schalde door mijn hoofd.
Niet dat ik loop met oordopjes, dan kan er geen stoom uit mijn oren komen. Ik heb mijn muziek in mijn hoofd en tijdens het rennen begon ik te zingen. Weet je nog die trap ? Ik deed het! Met op de top een vreugdedansje.

IMG_0735

Het is niet verstandig om zo lang (20 km en een beetje) te lopen met een opgezwollen enkel die al na een paar kilometer pijn doet. Of om een berg te beklimmen als het onweert, maar ik vond de kans dat er iets echt ergs zou gebeuren gewoon niet groot genoeg. Bovendien: het voelde zooooooo goed.
En guess what? Deze ochtend was mijn enkel niet meer zo opgezwollen!

Advertenties

One thought on “Hallo endorfinen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s