Ik ben moe

En dat is een understatement.
Er was veel om moe van te worden, dus dit wordt misschien een lang verhaal. Denk je even in dat ik wakker word met 30 graden en dat ik deze dingen allemaal doe in tropische temperaturen. Daar wordt het allemaal nog vermoeiender van.

Het werd wel een héél lang verhaal, dus ik heb besloten om vooral over mijn vakken te schrijven, de rest komt vast nog.

Wiskunde
Studeren hier is dus even iets anders dan studeren in Nijmegen.
Mijn wiskunde vakken hebben 3 of 4 u hoorcollege per vak, 2,5 u werkcollege en dan nog responsie college eens in de twee weken.
Werkcollege is echter niet bedoeld om te werken aan de opgaven, maar ze gaan ervan uit dat je dan al alles opgelost hebt en tijdens het werkcollege worden er steeds mensen naar voren geroepen om een presentatie te geven over die opgave. Van tevoren lever je je werk in, dus je moet alles uit je hoofd weten. Dat is vrij intensief, als je het mij vraagt.

De opgaven zelf zijn ook heel pittig en het zijn er vaak Veel. Omdat ik het afgelopen weekend besteedde aan banjeren ben ik deze week drie keer vóór zeven uur ’s ochtends begonnen. Daarbij werkte ik ook drie keer (niet precies dezelfde dagen) tot 22.00 u door. Natuurlijk studeer ik niet constant, maar ik studeer echt meer dan ooit. Ik leer ook superveel, maar deze zin moet ik echt heel vaak tegen mezelf zeggen:

‘Als ik geen enkel wiskunde vak haal heb ik ook veel geleerd.’

Het is namelijk nogal frustrerend dat ik steeds drieën en vieren terug krijg, op een schaal van twaalf. Terwijl het huiswerk voor 50% meetelt.

Ik merk hoe lastig het is om alles constant alleen te maken.
Ik heb het deze week opgegeven om contact te leggen met de wiskunde studenten. Als ik bijv. op dinsdag vraag naar het huiswerk van donderdag, hoe zij dingen aangepakt hebben etc, dan zegt iedereen: ‘Ik ben nog niet begonnen’. EN DAT KAN DUS NIET. Want daarvoor is het veel te veel en statistisch gezien kan niet iedereen hier keislim zijn. Dus ik denk dat ze geen zin hebben om mij te helpen, of het niet durven, of ze willen geen Engels praten, of ze snappen mijn vraag gewoon niet.
Want dat is iets anders waar ik een beetje gefrustreerd over ben, overal kunnen mensen Engels spreken, behalve bij wiskunde. Iedereen is open naar me, behalve de wiskunde studenten. Iedereen kijkt naar me, maar de wiskunde studenten kijken weg.
Ik wou dat ik al voldoende Chinees kon om alles in het Chinees te vragen, maar dat is gewoon niet realistisch.

Daarnaast worden bij Combinatorics de hoorcolleges gegeven door de studenten. Dat vind ik een goede aanpak, maar ook dat kost ook veel tijd.
Wel heb ik het geluk dat ik voor de helft vrijstelling heb en verder alleen de ‘makkelijke onderwerpen’, want mijn lectures zijn in het Engels en de docent was bang dat de rest het anders niet zou begrijpen.

Dan is er nog een ander aspect: omdat de NCTU een technische universiteit is krijg ik veel opdrachten waarbij ik iets moet programmeren / schatten /  berekenen. Of in mijn geval: waarbij ik moet vermijden iets te programmeren / schatten / berekenen. Het zou goed zijn als ik de tijd zou nemen om dat te leren, maar tot nu toe gaat het ook zonder. Bovendien, ik heb mijn tijd ook nodig voor:

Guqin
De stukken en technieken worden moeilijker, maar bovenal heb ik nu ook zangles! Dat betekent één uur techniek/theorie, één uur praktijk en nog een uur zingen. Dat zingen is superleuk, maar ik vind het moeilijk om een la of do of re te zingen op commando.
Wat ook wel hilarisch is, is dat ik geregeld de verkeerde woorden zing, want tja, alles is in het Chinees. En we gebruiken uiteraard niet het westerse notenschrift (zie foto).
Ik ga proberen om HIER een geluidsfragment te uploaden, maar mocht dat niet lukken en je wilt het wel eens horen, dan kun je me mailen. ;)

Theorie les: hoe stem je een guqin.

Theorie les: hoe stem je een guqin in F.

Chinees
Ik heb geloof ik al eens vermeld dat ik expres iets te hoog ingezet heb bij Chinees. Nou, dat werkt, ik ga vooruit! Bij conversation hoef je niet alles te schrijven, als je uitspraak maar correct is. Afgelopen week gaf ik een presentatie over de Ooijpolder, hoe je daar komt vanaf mijn huis en wat je daar zoal kunt doen, superleuk! Vorige week moesten we een verhaal presenteren aan de hand van plaatjes.
Voor Elementary Chinese moet je thuis veel schrijven en ik kan best veel tekens, maar wel in Simplified Chinese. Sinds 1956 is Taiwan de enige plaats waar men nog het Traditionele Chinees leert, en dus moet ik mijn hele schrift daarop aanpassen. Zoals je misschien wel verwacht is simplified ook echt makkelijker, dus ik heb genoeg te doen!
Hierdoor kan ik vaak moeilijke woorden wel schrijven, maar basis woorden niet.

Afgelopen donderdag had ik mijn eerste examen, ik geloof dat dat wel goed ging.
Tevens geef ik ook voor dit vak veel presentaties. Zo moest ik deze week een verhaal vertellen met als thema ‘buren’. Ik had iets voorbereid met de familie Knots als buren, omdat die plaatjes wel aan zouden spreken en nouja, ik kon er wel veel creativiteit in kwijt. ;) Ook dat ging erg goed, maarrr, wederom veel tijd en energie.

Ik heb ook een uur 1-1 tutorial per week, daarbij lees ik samen met Yuqing (een heel aardig meisje) een boek. Of nouja, ik lees, en zij verbetert me, en dan moet ik daarna in eigen woorden vertellen wat ik heb gelezen.
Zij is streng! Maar dat vind ik fijn, want daardoor onthoud je het wel beter.

 

Nou, slechtste timing die maar kon, kwam op mijn doodmoeie donderdagmiddag dit:

IMG_00011

Zie je dat? Men leeft hier in het jaar 103.

Dat betekent: problemen. Of iets specifieker: ik mag in Taiwan blijven t/m 26 juni. Maar mijn vlucht terug gaat op 28 juni, en je mag niet nog een keer verlengen.
Wat ik verwachtte te krijgen: t/m 26 juli.
Daar word ik HEEL moe van, dat gezeur met formulieren waarvan je de helft niet kunt lezen en mensen die veel te snel praten en geen geduld hebben (zoals ikzelf). Dus ik had het uitbesteed en nu was dit gebeurd…
Ik belde meteen naar het Immigration Office, en ze gaf me twee opties:
– Mijn vlucht omboeken
– Heel veel geld betalen of een ander soort visa aanvragen voor die twee dagen
Oftewel, ze gaf me geen opties, want ik was tot geen van beide bereid.

Dus vanochtend stond ik weer op at crazy o’clock, verdwaalde ik in downtown Hsinchu, had ik een soort van fight met die vrouw van het Immigration Office (sorry, maar ik moest gewoon op mijn strepen staan) en uiteindelijk moest ik racen om om 9 u weer kletsnat van het zweet in de les te zitten. Met resultaat! Ik heb nu ook een stempel voor 26 juli 2014.

Conclusie: Dit weekend ga ik met mijn gedachten, oordoppen en een boek in een of andere schaduw doen alsof ik alleen op de wereld ben.
Maar als je het leuk vindt om eens wat van je eigen belevenissen op te sturen wordt dat erg gewaardeerd!

Advertenties

One thought on “Ik ben moe

  1. Zo he Loes! Ik word er al moe van als ik het lees. Ik vind het echt knap dat je het zo dapper vol houdt allemaal.
    Veel plezier met je alleen-op-de-wereld-weekend :) Over mijn belevenissen kun je binnenkort wel weer lezen op mijn blog, maar ik kan je alvast verklappen dat ik vandaag iets gedaan heb wat jij erg leuk zult vinden: 5 uur gefietst door Bangkok en omstreken! Erg leuk :) Liefs! Xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s