Groenvoer, eindelijk!

Het wordt wel eens tijd om iets te schrijven over eten, want eten doe je nou eenmaal vaak en er zijn wel een paar minieme verschillen. (miniem is zowel ironisch, cynisch als sarcastisch bedoeld, want ik vind dat verschil nog steeds moeilijk).
Taiwanezen eten buiten de deur. Drie keer per dag. Dus eet ik buiten de deur. Drie keer per dag. En soms vier keer per dag, want het eten vult hier niet zo.
Je kunt ook niet koken, want er is gewoonweg geen keuken in het gebouw. Thuisthuis dacht ik nog dat ik dat zou gaan missen, maar niemand kookt hier, dus je doet gewoon wat iedereen doet.

Ontbijt
’s Ochtends ga je naar een breakfast shop, open tot 11.30 u. Daar kun je sandwiches halen, maar dat heb ik nog nooit gedaan, want die zien er net zo uit als in Nederland: klef wit brood in plastic. Gelukkig zijn er nog meer opties, dus meestal eet ik:
– 蛋餅 Dàn bǐng
Het eerste teken staat voor ei, het tweede voor koek. Dit is dan ook een soort pannenkoek met ei. En groene fliebertjes, ik denk ui. Uiteraard 30 verschillende varianten.
– 包子 Bāozi
Het eerste teken staat voor verpakken. Ik weet niet zo goed hoe ik dit moet uitleggen, maar in het Engels is het ‘steamed bun’. Volgens mij is hier geen Nederlands woord voor. Nog wel meer soorten dan van de dàn bǐng.
– 堅果麵包 Jiānguǒ miànbāo
De eerste twee betekenen samen ‘noten’, de laatste twee ‘brood’. Dit komt nog het dichtst  in de buurt van brood. (‘gewoon’, oerhollands donker brood, dat ga ik zo waarderen als ik weer thuis ben).
堅果 is trouwens letterlijk vertaald onverwoestbare vrucht = noot. :)
Hierbij drink je thee, melkthee, sap of koffie, maar die laatste is hier echt heel erg slecht en de eerste echt heel erg goed. Hier wat foto’s:

-gfhghf

Danbing, baozi en jianguo mianbao

Middag en avondeten:
Ik neem die maar even samen, want die zijn ook best wel gelijk. Doordeweeks eet ik op de campus, in de dining hallen heb je dan een buffet waar je je hele bord vol kunt gooien met kool, kool, spinazie, kool, broccoli, kool en tofu en rijst en kool waarbij je aan het eind $30 (= 75 cent) aan een schattig vrouwtje betaalt. Als vegetariër dan, als je vlees eet betaal je rond de $50 (geloof ik).
Als je geluk hebt zijn er nog pompoen en sperziebonen. Trouwens, als ik [X] zeg, dan betekent dat [X met Chinees smaakje], want werkelijk niets smaakt hier zoals het thuis smaakt. Ik ben er nog steeds niet achter welk kruid ze overal overheen gooien of hoe ze dat toch doen, maar ondertussen kijk ik er niet meer van op. Het meeste eten is ontzettend zoet en niet echt scherp ofzo.
Het eten in de dining halls is niet echt superlekker, maar zeker niet vies. Het is wel altijd hetzelfde en ik ben op dit moment een beetje klaar met rijst. Vorige week at ik zelfs een dag rijstballen als ontbijt. Dat betekende dat ik meer rijst op die dag at dan in Nederland in een maand. Deze week probeer ik vooral buiten de campus te eten en de rijst te vermijden en dat is ook leuk. Dan kom je bij tentjes langs de weg terecht en daar zijn er echt miljoenen van.  IMG_0968

Je kunt dus best wel goedkoop eten hier, maar meestal doe ik dat niet, want zó doe ik boodschappen:

En fruit is best wel duur, duurder dan in Nederland.

Gisteren
En toen was het genoeg geweest, ik wilde wel weer eens frisse groente. Al die gekookte slappe dingen. Ik pakte het maar meteen goed aan. Eerst heb ik een kapitaal uitgegeven aan sla / paprika / bleekselderij / maïs / tonijn / tomaten. Serieus, ik geloof dat dit één van de duurste maaltijden hier was.
Thuis kwam ik erachter dat ik eigenlijk helemaal geen blikopener heb. Of bord. Of bestek. Of überhaupt iets van keukengerei. Ik heb twee theemokken en een glas. En een zakmes.
Ah, een zakmes! Dus stiekem had ik toch een blikopener, dat was oplossing één.
Gelukkig heb ik ook een wasteiltje. Dat heeft iedereen hier om ’s avonds je handwas mee te doen, maar ik ben niet zo’n typ voor handwas dus ik moet eerlijk bekennen dat ik dat ding gebruik als toilettas tevens rommelbak. Zonde van je tijd trouwens, handwassen, maar dat terzijde.
Mijn avondeten zag er dus zó uit:
IMG_0985
Bleef er nog één ding over: het bestek. Met stokjes heb ik geprobeerd, maar dat ging me te langzaam. Dus uit ervaring kan ik vertellen dat je prima kunt lepelen met de achterkant van een tube tandpasta. :)

Advertenties

One thought on “Groenvoer, eindelijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s