De schooldokter

Ik vulde mijn mok met water, er zat nog een restje koffie in.
Thee, eigenlijk, maar zo zwart als koffie. Éen druppel en toch werd al het water bruin. Een explosie zonder geluid die niemand opvalt, maar voorgoed verkleurt. Hoe meer water ik toevoeg, hoe minder je ervan ziet.

Hoe dorstig ik ook ben, ik drink nog niet. Ik vraag mij af: hoeveel water moet ik toevoegen tot je het niet meer merkt?
Steeds verdunnen, verdund, verdunst. Ook al zie je het niet meer, het gif blijf je proeven.

 

 

 

 
Morgen vind ik eng.
Ik heb al een formulier ingevuld waarop ik aan heb gegeven of ik drugs gebruik of beetle nuts kauw, of ik elke dag fruit eet, hoeveel ik slaap en of ik een regelmatige periode heb. Morgen wordt daar nog meer informatie aan toegevoegd: hoe mijn zicht is, mijn bloeddruk, de conditie van mijn tanden / ogen / huid / lever / nieren etc. etc. 

Nouja, ik moet dus op een weegschaal. En ik moet bloed laten prikken. Dus als iemand me een beetje moed kan toesturen zou dat geweldig zijn. 

Dan herhaal ik voor mezelf nog wel een keer dat ik echt niet zo zal eindigen:

IMG_08341

Advertenties

2 thoughts on “De schooldokter

  1. Sorry, te laat om je moed in te spreken, maar ik hoop dat alles goed is gegaan.

    Wat ik eigenlijk wilde zeggen: je reisverslagen zijn leuk maar naar stukjes zoals hier bovenaan ben ik pas dorstig :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s