Overal waar ik heen dans

Net bedacht ik je nog, terwijl ik uitkeek door het donker. Het leek op niets, maar het was alleen niet zichtbaar. Voelbaar wel, ik wist dat je in de lucht gevangen zat. Nu, verblind door fel licht, ben je weg. Geen schaduw zelfs. Verbleekt of verneveld. Nog liever beneveld misschien.
De straten waren nat van het water dat in de lucht hing. Mist zat ook in mijn hoofd, maar niet genoeg om me niet echt te voelen. Ik voelde hoe de warmte door mijn voeten trok en mijzelf tot een zowel complex als compleet geheel maakte. De adem vervloog in flarden alsof ze nooit een deel van mij was geweest.

Ik weet weer wat ik dacht. Niet alleen mijn benen rennen 20 km, maar ook mijn hoofd. Niet alleen mijn hoofd doet wiskunde, maar minstens zo productief zijn mijn handen. En terwijl mijn handen wat beelden op papier krabbelen voel ik in mijn buik hoe het zal worden, welke richting het opgaat. Ik ben zo samenhangend. Soms. Niet als deze woorden, maar wel als mezelf. Al die beetjes vormen mij. En waar ik mijzelf ook heen sleep, alles gaat mee.
Dus heb ik het lief, de blaren en het eelt, opdat het slepen dansen wordt.

IMG_05172

Hier loop ik graag. Liever dan dat.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s