Shut up and run

Ik ben slechts eindig veel cellen, maar zo onderuitgehaald is de ravage niet te overzien.

 Dus sta op
Dus sta op.

 Dus sta op
Dus sta op

En leef de longen uit je lijf.

Één van mijn favoriete hardloopuitzichten.

Één van mijn favoriete hardloopuitzichten.

Ik rende een negative split. Dat doe ik wel vaker, eigenlijk meestal, maar ditmaal begon ik al wat harder. Vlieeeegen, voelen, ademen. Armen omhoog, bukken, springen, ontwijken en doorgaan. Ik twijfelde niet, dus ik hoefde mijn levensmotto niet toe te passen.**
Er was een klein stemmetje dat zei: je kunt vanavond wel een klein rondje hard lopen. Je weet wel, op tempo. Dat kun je. Dat stemmetje moedigde ik aan.
Scheelt ook dat je een energiestoot krijgt van lopen in het pikkedonkere holst van de nacht en het idee van niemand-beschermt-je. Niet bang zijn geeft een kick. Vertrouwen in mijn benen, mijn hart, mijn verstand. Grenzeloos vertrouwen in gebutste onbehouwenheid.

Dus rende ik 8 km in 36 minuten. Ik deed dat. Trots.

**Bij twijfel: nee. Behalve met hardlopen, dan bij twijfel: JA!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s