Tijdpad

De grote reden voor het opzetten van dit blog: ik ga in Taiwan studeren, in Hsinchu, aan de NCTU, ofwel de National Chiao Tung University. Ik ga nog meer wiskunde doen, ik ga meer Chinees leren, ik ga hopelijk genieten van het land, mooie mensen en nieuwe dingen ontdekken.
Nog minder dan een maand en dan sta ik aan de andere kant van de wereld. Soms krijg ik ineens ‘de kriebels’ (die kriebelen echt!), maar over het algemeen voelt het nog net zo ver weg als een half jaar geleden. 9453.17 km ver, zo ver voelt dat, ongeveer dan.

Nu wilde ik graag iets vertellen over het tijdpad tot nu toe, want in de eerste plaats schrijf ik om anderen ooit te informeren. (Dat is niet waar, maar ik houd deze schijn op voor de RU en ook nog even voor mezelf).
Ik vind het op sommige punten fijn om conservatief te zijn, ik maakte dus een tijdpad ‘on the back on an envelope‘. Dat ging niet expres, die liggen gewoon graag door mijn kamer verspreid, zeker rond kerst.

IMG_0402a

Tja, ik moet bekennen, het ziet er een beetje uit als ‘weinig’. Dat wil ik niet per se tegenspreken, maar voor nu laat ik het hierbij.

Advertenties

Terzijde

– Het is zo stil hier, ik wou dat ik het je kon laten horen. Er zijn dagen waarop ik mij net zo stil waan, maar dat ben ik niet. Het piept en kraakt hier. Ik maak mijn eigen muziek van ochtend – en avondgeluiden. Middaggeluiden snap ik niet, de middag gaat altijd maar gewoon voorbij, behalve op zaterdag. De stilte dus. Wreed verstoord door mijn typende vingers. Benadrukt door de wolkjes adem die uit mijn mond ontsnappen. Neus in, mond uit. De gedachten gaan nog verder dan mijn benen.